Zorgen over invloed social media op publieke opinie over paardensport - Horses.nl Ga naar hoofdinhoud

Zorgen over invloed social media op publieke opinie over paardensport

Sjef Janssen
Foto Lonneke Ruesink
Leden van de International Dressage Trainers’ Club (IDTC) maken zich zorgen over de invloed van de social media op de publieke opinie over de paardensport. Zo blijkt uit de recent verschenen notulen van de besloten vergadering van de IDTC tijdens het Global Dressage Forum eind oktober 2012. Sjef Janssen pleitte daar voor nieuwe richtlijnen om met de druk van social media om te gaan.


Het gebruik van social media is moeilijk te controleren en heeft grote invloed op de visie van het algemeen publiek op de paardensport. Tijdens de Olympische Spelen werden door het publiek foto’s genomen van ruiters die hyperflexie zouden toepassen tijdens het rijden, deze werden vervolgens verspreid over het internet. Volgens de stewards, die voor vaststelling van overtredingen door de FEI aangeboden richtlijnen hanteren, was van het toepassen van verkeerde trainingsmethoden echter geen sprake. Janssen stelt dat de FEI de ruiters moet beschermen. Diederik Wigmans legde het idee voor om het inrijdterrein af te sluiten voor publiek. De aanwezige trainers verschilden hierover van mening. Linda Keenan stelde een ontmoeting met pers, FEI, trainers en stewards voor om tot duidelijke richtlijnen te komen.

Verder werd tijdens de bijeenkomst onder meer teruggeblikt op de jurering tijdens de Olympische Spelen en de inzet van het Judging Supervisory Panel (JSP). De aanwezige trainers oordeelden dat er sprake was van sport op hoog niveau tijdens de Spelen. Het JSP herzag in totaal 59 cijfers. Bij het bespreken van de gecorrigeerde cijfers bleek dat de juryleden zich ondersteund voelden door het panel. De suggestie werd ingebracht om het panel ook bij kleinere wedstrijden en bij de jeugd in te zetten. Hiervoor moet onder meer een kostenafweging worden gemaakt. Daarnaast werd gesproken over de ontwikkeling van de FEI dressuurproeven. Zo werd door Sjef Janssen aangehaald dat één cijfer soms meerdere oefeningen beslaat. Voorgesteld werd deze te splitsen. Ook werd gesproken over het zwaarder mee laten wegen van de moeilijkste oefeningen. Het IDTC zal over dit onderwerp met een voorstel komen voor het comité dat de dressuurproeven ontwikkelt.

Klik hier voor de volledige notulen van de vergadering.

Bron: Horses / Eurodressage.com

14 reacties op “Zorgen over invloed social media op publieke opinie over paardensport

  • Maria vd Berg

    Is het niet mogelijk om de los rijd pistes en de wedstrijdpistes te kwalificeren / te benoemen tot ‘theater’? Over de hele wereld is het in elk theater, bij welke voorstelling dan ook, verboden om te filmen en/of te fotograferen. Men kan achteraf altijd foto’s en/of filmpjes bestellen, gemaakt door een professionele fotograaf/cameraman. Wel zo eerlijk, niet alleen voor het publiek (zij kunnen de mooiste foto’s en filmpjes bemachtigen), maar ook voor de deelnemende ruiters/paarden. (zij weten hun ‘product’ daardoor enigszins beschermd)

  • Jennifer Vermee

    In de kunstwereld is er sprake van een “creatie” en dus ook van copyright ed, dat is niet het geval van losrijdende ruiters en amazones op een sport evenement. Bovendien denk ik dat je met het afsluiten van losrijbanen alleen maar meer geruchten in de hand werkt. Menigeen zal zeggen “als je het goed doet heb je niets te verbergen dus waarom zou je dan achter gesloten deuren rijden?”
    Hoewel geen aanhanger van LDR en eerder klassiek opgeleid, ben ik ook niet blij met de negativiteit die (overigens in beide kampen) bestaat. Zoveel jaar geleden is de kur op muziek ingevoerd om het grote publiek aan te trekken en dan krijg je onvermijdelijk het fenomeen dat vele toeschouwers technisch niet begrijpen wat er gebeurt (goed of fout). En dan zijn een paar paniekerige reacties, zeker van experts, al voldoende om een hele meute op gang te brengen die elkaar na-apen zonder eigenlijk te weten wat ze zeggen. En dit kan potentieel de sport in gevaar brengen ook al weten we dat toch veel mensen het goed doen (wat goed is laat ik even in het midden want daar wil ik geen discussie over op gang brengen) of in ieder geval hun paarden geen enkele schade toebrengen. En juist voor deze groep zou het erg zonde zijn als de sport kapot wordt gemaakt.
    Iedereen in de paardensport zal ook zijn verantwoordelijkheid moeten nemen en zich ervan bewust moeten zijn dat er meegekeken wordt door mensen die er veel vanaf weten, maar ook door mensen die geen benul hebben en alles daartussenin. En dat houdt in dat je als ruiter, amazone, trainer, coach ook kritisch naar je eigen werkwijze en het beeld dat je daarmee creëert zult moeten kijken. En of je nu actief bent op kleine onderlinge wedstrijden of op Olympische Spelen maakt dan helemaal niet uit.
    Laten al die vertegenwoordigers van de verschillende stromingen in de dressuursport op een beschaafde manier in discussie gaan en het goede voorbeeld geven. Misschien kent de dressuur dan wel een mooie toekomst.

  • Don van der Ende

    “Janssen stelt dat de FEI de ruiters moet beschermen” Het lijkt mij zinvoller dat de FEI de paarden beschermt tegen hun ruiters. Het is toch van de zotte dat het inrijden achter gesloten deuren moet plaatsvinden. Gebeuren er daar dingen die het daglicht niet kunnen verdragen?? Dan is het zeker nuttig om dit juist te tonen.

  • Paardenfokkerij-Olympus

    Dit soort negatieve publiciteit is heel gevaarlijk voor de sport. We hebben het in de wielersport gezien dat grote sponsors afhaken ,omdat ze hun naam niet langer willen verbinden met negatieve publiciteit.
    We zullen dus met een door de sportorganisaties breed gedragen publiciteitsoffensief moeten komen. Daarbij zal de sport wel met de billen bloot moeten, want met schone schijn en voor de gek houden red je het niet meer ,als je dat al zou willen.
    Hyperfexie , het woord zegt het al, is extreme buiging verlangen.
    Omdat de bloedcirculatie en ademhaling hierbij onder druk komen en extreem oprekken van de ligamenten eerder schade veroorzaakt dan profijtelijk is voor een gezond functioneren van het paard, heeft de FEI bepaald dat deze hyperflexie slechts kortstondig toegepast mag worden.
    Vele ruiters rijden thuis veel langer in de hyperfexie, waardoor het een gewoonte is geworden en men er zich in de losrijring niet meer van bewust is.
    Paarden worden automatisch diep ingesteld , terwijl er ogenschijnlijk misschien geen noodzaak voor is. Iedereen zal accepteren dat een bokkend of weerspannig paard even wat korter genomen moet worden om daarna bij gehoorzaamheid weer direct uitgeschoven te worden. Ruiters moeten zich er meer van bewust worden welke ambassadeursfunctie ze vervullen.
    Wat betreft het thuis in beslotenheid trainen in de hyperflexie ,daar zal weinig controle op mogelijk zijn. Incidenteel zal wel steeds een filmpje (stiekem opgenomen met een mobieltje) opduiken wat de sport toch steeds weer in opspraak zal brengen.
    Maar….toch kan je in de ring vaak wel zien of hyperflexie veelvuldig toegepast wordt tijdens de training. De valse knik bij de derde halswervel tijdens de proef, is daar een van de verraders van. En het doorkomen van de ophoudingen aangaande het tempo en houding zal bij een zuivere natuurlijke aanleuning, in de hals zichtbaar zijn door een geolied opwelven en weer uitschuiven van de hals (binnen de ruimte vaneen paar cm).
    Bij gebrek daaraan mag je de conclusie trekken dat de aanleuning kunstmatig is.
    Dat betekent dat een zuivere maar vooral ademende aanleuning (zie bv Charlotte Dujardin) onderkent moet worden door de juryleden en positief door moet werken in de cijfers voor alle onderdelen. Alleen zo wordt men gedwongen om in de training datzelfde na te streven. Dressuur wordt op deze manier meer dan het plaatje neerzetten en scoren met alle aangeleerde kunstjes ,die zeer vakkundig aan elkaar gebreid zijn.
    De harmonie met het paard waardoor alles vrijwillig lijkt te gaan zal het publiek altijd herkennen en is het beste wapen tegen negatieve publiciteit.
    Een paard in hyperflexie geeft altijd een dwangmatig beeld en ook dat wordt herkent.
    Het is even lastig voor de aanhangers van hyperflexie om er iets langer over te doen om controle te krijgen en een stille maar levendige aanleuning te verwerven.
    Ook het perfect reguleren van de balans wordt een grotere voorwaarde, maar de vruchten zullen voor alle partijen veel zoeter zijn.
    De juryleden zullen juist aan de hand van slow-motion beelden beter moeten gaan letten op zuivere tact en zuivere aanleuning ,omdat het menselijk oog niet toereikend en snel genoeg is om alle zwaarwegende details waar te kunnen nemen t.a.v. aanleuning ,takt en balans die voorgeschreven worden . Deze moeten daarom ook helder en beter waargenomen kunnen worden.
    De meer diepgaande jurering ondersteund door moderne technieken zijn het antwoord op de steeds vaker voorkomende aanvallen op onze mooie dressuursport in het kader van dierenwelzijn.
    Wie deze aanvallen negeert trekt bij voorbaat aan het kortste eind.
    Harmonie is hierbij de sleutel.
    Sjaak Hoedjes

  • Karel de Lange

    Het grote publiek mag dan niet alle ins en outs van de dressuur kennen, het ziet wel degelijk of een paard wel of niet geforceerd en in een onnatuurlijke houding wordt getrokken. En het komt er ook steeds meer achter dat deze praktijken hoogst schadelijk voor de paarden zijn. Dat Janssen nu probeert om zijn polderdressuur achter gesloten deuren voor het publiek verborgen te houden, bevestigt dat er iets goed mis met deze forceermethode is die haaks op het natuurlijke bewegingsproces van een paard staat. Laat we zorgen dat de rijkunst weer vrij van deze schadelijke smetten wordt. Echte kunst is nog nooit voor het publiek verboden geweest.

  • Maria vd Berg

    Geachte heer de Lange

    Het verzoek om achter gesloten deuren te mogen losrijden levert geen bewijs dat de manier van los rijden/trainen niet deugt. Helemaal niet! Het bewijst hoogstens dat men geen heil ziet in 1001 meningen, waarbij een ieder zijn eigen waarheid voorop stelt. Met als resultaat,….’wie het hardst schreeuwt, krijgt gelijk!’ Daarbij, wat betekent ‘forceren’? Als u en ik een zadel op een paard leggen om vervolgens de paardenrug te gaan belasten met ons eigen lichaamsgewicht, is er al sprake van ‘forceren’. Dan kunnen we besluiten om naast het paard te blijven wandelen, maar dan nog ‘forceer’ ik dat paard om in een door mij bepaalde richting te gaan lopen. Wat ik hiermee wil zeggen is, de een kiest voor een zo ‘natuurlijk’ mogelijke manier om met paarden om te gaan, een ander wil graag topsport bedrijven. Met alle varianten er tussenin! Elke manier kent zijn haken en ogen. Echter, een ieder leeft en handelt naar zijn eigen waarheid. Indien u niet van topsport houdt, blijf er dan verre van, maar val niet die mensen aan die er wel van houden. ‘Stick to the subject’ , ofwel laten we inhoudelijk en met respect voor ieders opvatting over het onderwerp blijven discussiëren. In alle openheid.

  • F. van Hamond

    De gemiddelde leeftijd van wedstrijdpaarden op het hoogste niveau ligt nog steeds nett zo hoog als bij een recreatie-,sportpaard amateur niveau of fokpaarden.Volgens een 2 jaar oude studie in Duitsland bedroeg de gemiddelde leeftijd van een paard 18 jaar.
    De lichamelijke gesteltheid van de verschillende paarden waren ook gelijk op hogere leeftijd.
    Dit houd dus in, dat als de traingsmethodes van een wedstrijdpaard op het hoogste niveau zo slecht zouden zijn. Deze paarden niet op het gelijke gemiddelde uit zou kunnen komen als andere paarden. Laat staan in een soort gelijke lichamelijke conditie.
    Andersom kan men ook stellen, dat paarden die altijd op de wei gelopen hebben, alleen maar met een lang teugeltje door het bos gereden werden. En zo geleeft hebben als de betere Dierliefhebber/Dierbeschermer zeggen hoe de omgang met een paard moet zijn. Een hogere gemiddelde leeftijd als 18 jaar zou moeten behallen Als een wedstrijdpaard.En dat ook nog eens in een betere conditie als een wedstrijd paard !
    Dus dit blijft een verhaal zonder einde. En zou iedereen zich maar eens iets meer met zich zelf en zijn eigen paard bezig moeten houden. En mocht er dan is ergens een paard zijn die met open wonden of andere verwondingen door “geweld” op een concour verschijnt. Dan pas moet er aan de bel getrokken worden.
    Want een paard dat op een zogenoemde diervriendelijke manier gehouden word, rustig en uitgebalanceerd lijkt. Kan zijn diervriendelijk eigenaar ook niet vertellen dat het met de situatie niet tevreden is. En veel liever in de grote arena op zou willen treden met alle trainingsmethodes die er zijn.
    Maar het is wel zeker dat een paard dat onder zogenoemde dwang getraind word en daar geen van plezier in heeft. Haalt op landelijk niveau nog geen lintje.
    Niemand is volmaakt. Dus heeft men ook geen recht om met de vinger op anderen te wijzen. Als deze niet het zelfde doet als jezelf.

  • Marian Raven

    De opmerking om achter gesloten deuren los te rijden komt niet van dhr Janssen, maar van dhr Wigmans.

  • Karel de Lange

    @6 Maria
    In de topsport hebben het publiek en de paarden er recht dat de uitvoering conform de FEI-regels wordt bedreven en beoordeeld en dat het publiek niet iets krijgt voorgeschoteld wat er op lijkt. De bindend voorgeschreven uitvoering in de ring is de enige garantie dat het paard op een natuurlijke wijze wordt getraind. Het is dus aan de juryleden om daar strikt de hand aan te houden. Du moment dat men hier consequent gevolg aangeeft, is een verdere discussie overbodig en blijft de schoonheid van de sport en het welzijn de paarden gewaarborgd.

    FEI (Fédération Equestre Internationale)

    Article 401 – Object and general principles

    1. The object of Dressage is the development of the horse into a happy athlete through harmonious education. As a result it makes the horse calm, supple, loose and flexible, but also confident, attentive and keen, thus achieving perfect understanding with his rider.

    2. These qualities are revealed by:

    2.1. The freedom and regularity of the paces;

    2.2. The harmony, lightness and ease of the movements;

    2.3. The lightness of the forehand and the engagement of the hind quarters, originating in a lively impulsion;

    2.4. The acceptance of the bridle, with submissiveness throughout and without any tenseness or resistance.

    3. The horse thus gives the impression of doing of his own accord what is required of him. Confident and attentive, he submits generously to the control of his rider, remaining absolutely straight in any movement on a straight line and bending accordingly when moving on curved lines.

    4. His walk is regular, free and unconstrained. His trot is free, supple, regular, sustained and active. His canter is united, light and cadenced. His quarters are never inactive or sluggish. He responds to the slightest indication of the rider and thereby gives life and spirit to all the rest of his body.

    5. By virtue of a lively impulsion and the suppleness of his joints, free from the paralysing effects of resistance, the horse obeys willingly and without hesitation and responds to the various aids calmly and with precision, displaying a natural and harmonious balance both physically and mentally.

    6. In all his work, even at the halt, the horse must be “on the bit”. A horse is said to be “on the bit” when the neck is more or less raised and arched according to the stage of training and the extension or collection of the pace, and he accepts the bridle with a light and soft
    contact and submissiveness throughout. The head should remain in a steady position, as a rule slightly in front of the vertical, with a supple poll as the highest point of the neck, and no resistance should be offered to the rider.

    7. Cadence is shown in trot and is the result of the proper harmony that a horse shows when it moves with well marked regularity, impulsion and balance. Cadence must be maintained in all the different trot exercises and in all the variations of trot.

    8. The rhythm that a horse maintains in all his paces is fundamental to Dressage.

  • H.D. de Vries

    Dus nu hebben de social media het gedaan?? Dat is de wereld op z’n kop zetten!
    Als er niets te berichten is heeft in dit geval de paardensporter niets te vrezen van welk
    medium dan ook. Pas als er zich bijzondere situaties voordoen kunnen de (social) media verslag doen
    van wat er plaatsvindt. Dat er daarbij soms op een irrationele manier gereageerd zal worden valt niet te ontkennen, dat gebeurt tenslotte zelfs al in de reacties op dit artikel, Maria vd Berg en F. van Hamond!
    Het lijkt mij toch sterk dat als er (amateur)films, al dan niet via de social media, verschijnen waarop te zien is dat er gedwongen en te diep ingesteld losgereden wordt, er niets verkeerd is.

    Dat een internationale dressuurtrainersclub zich daarop in de kaart gekeken voelt geeft mij al aan dat er iets scheef zou kunnen zitten. Dat één van de leden van die club al denkt over besloten losrijden, zogenaamd om een verkeerd oordeel van ‘leken’ te voorkomen toont voor mij aan hoe weinig respect men daar heeft voor het oordeel van de toeschouwer. Lak aan de regels, lak aan de publieke opinie en vooral lak aan de waardigheid van de sporter tegen wil en dank.

    Losrijden zonder publiek betekent dat deze sporter nòg meer aan zijn/haar lot wordt overgelaten.
    Thuis wordt er al zonder enige controle op zijn/haar welzijn getraind. We weten allemaal dat dat in een aantal gevallen tot misstanden leidt. Jammer genoeg meestal verborgen voor de buitenwereld, soms aan de kaak gesteld middels verborgen filmopnamen. En een stem gegeven door de verspreidingsmogelijkheid via de social media. Laten we dus vooral blij zijn met de mogelijkheden die de social(e) media ons tegenwoordig bieden.

    Wij, het publiek, bij wiens gratie vele sportwedstrijden bestaan, hebben via die media een stem gekregen. Laten we die laten horen wanneer nodig. En laat eliteclubs zoals de IDTC zich maar gedwongen voelen om zich de kritiek van ‘de massa’ aan te trekken. Op straffe van.
    Noem het maar. Ontbinding??

  • tini sijtsma

    Ja , hélaas daar ben ik weer om te getuigen dat de heer A.D de Vries helemaal mijn gevoelens/gedachten vertaalt .. Helemaal mee eens met wat hij hier naar voren brengt en daar is tot op heden nog geen enkel weerwoord opgekomen .

    Gelijk hebben is niet waar dierenbeschermers op uit zijn.. nee..dat interesseert ons niet .. het gaat ons om het resultaat .. laat dieren in hun waarde en gebruik hen niet voor pesroonlijk gewin .

    Alles is goed indien het met volledige inzet en zonder dwang is tot stand gekomen

    wie is het niet hier mee eens?

    reakties zijn welkom!

    wat

  • tini sijtsma

    wat zijn wij eigenlijk aan het doen hier? we verspillen de tijd aan onnodige discussies . want al hopen wij deze “mensen” tot andere gedachten te brengen .. dat is volledige waanzin.

    ga in de politiek en zorg voor macht, dat is wat wij nodig hebben.. ook al is dit nog zo’n smerig spelletje..

    pfff .. ik zou het niet kunnen, want ik ben denk ik volledig ongeschikt voor de politiek. Geen consessies in bepaalde gevallen …

  • tini sijtsma

    Wie gaat ervoor? bestaan er nog mensen met “guts”?

  • tini sijtsma

    excuses.. SjaakHoedjes paardenfokkerij – Olympus,

    jullie of u zegt wat er gezegd moet worden .. en daar ben ik het volledig mee eens. ik heb hier niets aan toe te voegen .. proficiat!

    we gaan door om een eerlijke sport te beogen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook