Ga naar hoofdinhoud

Marieke van der Putten: ‘Eigenlijk wilde ik internationaal springruiter worden’

Marieke van der Putten met Tørveslettens Titanium Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

In de serie 'Aftellen naar CHIO' komt deze keer Marieke van der Putten aan het woord. De amazone, die met Tørveslettens Titanium RS2 (Totilas x Stedinger) begin deze maand brons won op het NK Dressuur, is hard aan het trainen om nog veel beter te worden. "En dat terwijl ik eigenlijk internationaal springruiter wilde worden."

“Voordat ik bij RS2 begon, werkte ik zeven jaar bij Glock Horse Performance Center en daarvoor ben ik elf jaar bij Rien van de Schaft in dienst geweest. Toen ik anderhalf jaar oud was kreeg ik mijn eerste pony en vanaf toen was de paardensport mijn passie. Daarnaast steek ik graag en veel tijd in mijn sociale leven. Ik heb geen andere hobby’s, paarden zijn mijn leven.”

Nooit verwacht

“Bij het NK Dressuur onlangs in Ermelo won ik brons, waar ik nooit op gerekend had. Ik had nooit verwacht dat dat al haalbaar was. Natuurlijk waren er een paar toppers afwezig, maar het klopte allemaal. Ik kon zo fijn rijden, Titanium stond er zo goed voor, we waren er precies op het juiste moment klaar voor. Het lukte dus. Beter had het op dat moment niet kunnen gaan, maar voor de toekomst zit er nog veel meer in dit paard.”

Nog wel een mannetje

“Torveslettens Titanium RS2 is tien jaar oud, een nakomeling van Totilas en gefokt door de combinatie Schockemöle / Helgstrand. Toen hij vijf jaar was is hij verkocht naar Duitsland en toen hij acht was heeft RS2 Dressage hem gekocht. Ik ben hem meteen gaan rijden. Hij is super lief, maar pas laat gecastreerd en aan de hand nog steeds wel een mannetje. Echter als ik hem rij is dat over en is hij volledig op mij gefocust. Ook is hij mega-werkwillig, wat in het begin wel eens tegen me werkte. Maar op dit niveau is dat juist een voordeel.”

Extreem werkwillig en bloedmooi

“Bij Glock heb ik ook een aantal nakomelingen van Totilas gereden en ze zijn allemaal extreem werkwillig en bloedmooi. De afstamming is voor mij niet het belangrijkste, veel kwaliteit en werkwilligheid, daar gaat het om. Met een goed karakter kun je de kwaliteit zelfs nog verbeteren.”

CHIO-debuut

“Ik kom al heel lang op het CHIO. Eigenlijk vanaf dat ik bij Rien van de Schaft werkte, 18 jaar was ik toen. In 2017 mocht ik voor de eerste keer rijden, dat was in de 3* tour met Zingaro Apple (v. Painted Black). Ik vond het geweldig om in Rotterdam te mogen rijden. Rijden in het Kralingse bos, met de beste ruiters van Europa aan de start, de landenwedstrijden, de sfeer, ik vind Rotterdam een heel speciaal concours. Ook is het er vaak lekker weer, dat speelt natuurlijk ook mee.”

Aken geen straf

“Ik hoop heel erg dat ik dit jaar weer mag starten, maar dat is afhankelijk van Exloo en de bondscoach. Natuurlijk is Aken rijden geen straf, maar in eigen land met de landenwedstrijd dat is natuurlijk het allermooiste wat er is. Titanium heeft na het NK een beetje vakantie gehad en nu ben ik hem weer rustig aan het oppakken. Hij heeft het om ervaring op te doen best even druk gehad en daarom had hij even rust verdiend. Na Exloo hoop ik dus richting het CHIO te mogen trainen.”

In de race

“In Ermelo waren de combinaties die normaal het hoogst scoren er dit jaar niet, maar toch vind ik dat er genoeg kwaliteit is. Ik hoop dat de juryleden dat gaan waarderen. Het publiek deed dat in ieder geval, ik heb veel enthousiaste reacties gehad. Als we met ons allen ons uiterste best gaan doen de komende maanden weet je maar nooit wat er kan gaan gebeuren. We gaan ons uiterste best doen om met het dan fitte paardenmateriaal een zo goed mogelijk team samen te stellen. Alle lof voor mijn mannelijke collega’s, maar het zou natuurlijk best stoer zijn om eens een team met alleen dames af te vaardigen…” Van der Putten verontschuldigt zich: “Sorry hoor, maar over dit soort vragen heb ik helemaal nooit nagedacht. Ik had dit allemaal niet verwacht, ik wilde dit jaar gewoon lekker gaan rijden en nu zit ik opeens in de race voor het team.”

Van springen naar dressuur

“En dat terwijl ik eigenlijk internationaal springruiter wilde worden. Ik vond zowel springen als dressuur leuk, maar werkte als eerste op een spring- en handelsstal. Mijn ouders wilden dat ik mezelf ook steeds dressuurmatig bleef verbeteren. Toen mijn toenmalige E-pony geblesseerd raakte en niet meer kon springen ging ik verder in de dressuur. Via Frans Poel bij wie ik toen leste, kwam ik bij Rien van der Schaft terecht en was ik definitief dressuurruiter. Ondanks dat ik springen nog altijd leuker vond. Wanneer ik op de grote concoursen de springruiters zie springen, krijg ik nog steeds de kriebels.”

Zelf vlechten

“Waarin ik wel een echte dressuurruiter ben, ik wil altijd mijn paarden zelf vlechten. Daar begint voor mij een wedstrijd. Als het wegens drukte wel eens niet lukt klopt het niet voor mij, dan mis ik iets in mijn routine.”

Niet over één kam scheren

“Tenslotte wil ik graag zeggen, dat het belangrijk is dat iedereen voor zichzelf moet bedenken wat het beste is voor jouw paard en jezelf. Wees met jezelf bezig en bemoei je niet met een ander. Iedereen doet waarvan hij of zij denkt dat het beste is. Er gebeurt veel in de wereld en er zijn zeker dingen waar we ons allemaal druk om moeten maken, bijvoorbeeld de toestand in de Oekraïne, maar er zit een groot verschil tussen de paardenwereld en een land in oorlog. We zijn natuurlijk allemaal tegen dierenleed en daar moet zeker iets aan gedaan worden. Natuurlijk zijn er dingen die niet kloppen. Kijk bijvoorbeeld eens naar turnen en de trainingsintensiviteit van die hele jonge meisjes, dat vind ik ook niet gezond. Maar in alle sporten gebeuren ook hele mooie dingen, we moeten niet iedereen over één kam scheren.”

Bron: CHIO

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook