Ga naar hoofdinhoud

Mooiste CHIO-herinnering van Raijmakers sr. is landenwedstrijd 1991

Piet Raijmakers met Van Schijndel's Gladstone. Foto: Jarno Smit

Nu het CHIO Rotterdam in 2020 vanwege de coronamaatregelen niet door kan gaan, besloot de organisatie van het evenement om met een aantal topruiters, vrijwilligers, medewerkers terug te kijken naar enkele hoogtepunten van de afgelopen 71 jaar.

In het eerste deel kwam Piet Raijmakers sr. aan het woord. Hij is één van de ruiters naar wiens paard één van de tribunes/hospitalityruimten in het Rotterdam stadion van het CHIO is genoemd, de Ratina Stand aan de korte zijde.

King Rota en Flying Dutchman

In 1973 kwam Raijmakers voor de eerste keer naar het CHIO Rotterdam, met zijn toenmalige sponsor Rolvink uit Weert. “Ik was zeventien en we wilden eens kijken hoe het er aan toe ging op zo’n internationaal concours. Ik weet nog dat ik daar voor de eerste keer Harvey Smith live zag. Een ruige ruiter vond ik dat. Ik heb de hele dag als een klein kind achter hem aan gelopen”, vertelt Raijmakers. “Ik denk dat ik in 1976 zelf voor de eerste keer in het Kralingse bos mocht rijden. Dat was met King Rota en Flying Dutchman.”

Mooiste herinnering

“Mijn mooiste herinnering aan het CHIO Rotterdam was de eerste keer dat ik met het team de landenwedstrijd won in 1991. Ik vond dat echt geweldig, rijden voor je land in je eigen land en dan nog winnen ook”, blikt de ruiter terug. “Ook vond ik het bijzonder dat Koningin Beatrix en Prins Willem Alexander aanwezig waren en ons zelfs persoonlijk feliciteerden.”

Eigen carrière

Het jaar daarna volgde voor Raijmakers nog een heel groot hoogtepunt in zijn carrière. “Het allermooiste moment in mijn carrière was natuurlijk in 1992 toen ik op de Olympische Spelen met Ratina Z (v. Ramiro Z) goud won met het team en individueel zilver”, vervolgt de ruiter, die nu vanwege de coronacrisis ook wat meer tijd om zelf weer eens in het zadel te gaan zitten.

‘Rijden het leukst’

“Momenteel coach ik vooral combinaties, maar nog steeds vind ik zelf rijden het leukst. Goed coachen is heel moeilijk. Je moet zowel de ruiter als het paard begeleiden en een plan maken tot de ring. Dat is al niet makkelijk en dan moet je het, op het moment waarop het eropaan komt, ook nog uit handen geven”, aldus Raijmakers. “Zelf als ruiter vond ik het veel makkelijker om ergens naar toe te werken. Na mijn eigen carrière is het nu mijn doel om ook mijn leerlingen aan mooie resultaten en het liefst natuurlijk medailles te helpen. Dat ik kan rijden en mezelf kan managen weet ik, maar dat wil ik voor mijn leerlingen ook kunnen. Ik wil ze mentaal en fysiek samen met hun paard op een bepaald moment kunnen laten pieken.”

Impact corona

Net als op iedereen hebben de coronamaatregelen ook invloed op het leven van Raijmakers. “Ik ben een paar maanden achtereen thuis, dat is heel lang geleden. Er is ritme in mijn leven, ik sta om 7.00 uur op, help mee op stal, geef les, rijd zelf weer wat en heb zelfs tijd om het terrein te onderhouden. Een merrie van ons heeft gisteren een veulen gekregen en daar ben ik al naar gaan kijken. Dat lukt me zelden”, begint Raijmakers als eerste een aantal positieve gevolgen op te noemen. “Negatief is natuurlijk, dat alles stil staat. Er zijn geen wedstrijden en de paarden kunnen niet getest worden op hun ontwikkeling. Mijn zoon Piet Jr en mijn leerlingen kunnen zich ook niet verder ontwikkelen. Sommige leerlingen zitten zelfs in quarantaine en kunnen niet eens bij hun paarden komen. De Olympische Spelen zijn een jaar opgeschoven. Ruiters hebben daarvoor een budget tot en met 2020. Ik ben eigenaar van vier Japanse para-dressuurpaarden die ik nog een jaar extra moet aanhouden. De handel ligt stil. We weten niet hoe lang dit gaat duren, dus we kunnen niets plannen.”

Plan

“Wij als sportstal worden niet zo hard getroffen, we hebben goede eigenaren en redden het wel. Maar er zijn ook collega ruiters die lege stallen hebben, doordat eigenaren de paarden ophalen”, vervolgt Raijmakers. “Gezien dit alles, heb ik samen met Eric van der Vleuten een plan gemaakt om oefenparcoursen te gaan organiseren op Manege Heijligers. Uiteraard met inachtneming van de anderhalve meter. We hebben overal aan gedacht”.

Japans dressuurteam

Behalve terugblikken op zijn springcarrière, vertelt Raijmakers op CHIO.nl ook over wat minder bekende dingen, die voor hem wel belangrijk zijn. “Op de Wereldruiterspelen in Tryon bestond het hele Japanse para-dressuurteam uit paarden van mij. Mijn paard DJazz (v. Jazz) won met brons zelfs de allereerste Japanse para-dressuurmedaille ooit. Via een klant van een klant in een rolstoel is dat ooit begonnen”, vertelt Raijmakers. “Eigenlijk wilde ik paarden voor het team huren of leasen, maar toen dat moeilijk bleek heb ik samen met mijn schoondochter Leontien paarden gescout en zelf gekocht. Dat was onder het mom van ‘ik verkoop ze wel weer een keer’. Het was een geweldig avontuur, ik heb versteld gestaan van de moed en het doorzettingsvermogen van de para-dressuurruiters”.

H&M All In

Ratina Z, het toppaard waarmee Raijmakers zijn grote successen behaalde, was één van de allerbeste paarden ter wereld, maar op de vraag welk paard hij nu in 2020 zou willen heeft de ruiter ook een antwoord: “H&M All In (v. Kaschmir van Schuttershof) van de Zweedse ruiter Peder Fredricson. Toen het paard 2,5 jaar oud was jureerde ik hem samen met Nol Boerenkamps bij het vrij springen. Toen was al duidelijk hoeveel kwaliteit hij had. Ik wilde hem heel graag kopen, maar helaas lukte dat niet. Ik ben hem wel altijd blijven volgen. In 2017 in Gothenburg werd Fredricson individueel Europees kampioen met hem en toen won hij ook de Grote Prijs in Rotterdam.”

Mooie sport voor de paarden

Wanneer Raijmakers de gelegenheid krijgt om het gesprek af te sluiten op de manier, die hij wil komt de ruiter met een oproep. “Onze sport is in de vijftig jaar dat ik rijd heel veel veranderd, eigenlijk alleen maar positief, alles is beter geworden. Echter er zijn nog altijd een paar jeugdige ruiters die ten koste van hun paard willen presteren. Vijftig Jaar geleden kon dat misschien, maar nu niet meer. Als we van de sport willen blijven genieten, moeten we heel goed uitdragen dat de paardensport ook een mooie sport is voor de paarden. Ik wil geen Pennymeisje of heilig boontje zijn, maar dit is wel een serieus punt.”

Kleinere schaal

Raijmakers hoopt ook snel weer op concours te kunnen. “Als we een goed plan maken en dat hebben we eigenlijk al, vind ik dat we echt weer los kunnen, dan is er weer wat te doen. Paardensport is geen contactsport en we kunnen ook op anderhalve meter van de sport genieten. Grote concoursen zoals CHIO Rotterdam kunnen voorlopig begrijpelijk niet, maar op kleinere schaal zijn er zeker mogelijkheden”, besluit Raijmakers.

Bron: CHIO.nl

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

3 reacties op “Mooiste CHIO-herinnering van Raijmakers sr. is landenwedstrijd 1991

  • marcel dufour

    Zoals ik het nu zie gaan we een geweldig nationaal circuit krijgen de komende tijd waar de beste Nederlandse ruiters en paarden aan de start zullen verschijnen omdat er geen alternatieven zijn.
    Het is Nationaal rijden of helemaal niet rijden.
    Zo heeft ieder nadeel ook een voordeel.

  • Maarten

    zou mij geweldig lijken Marcel: smorgens vroeg van huis, voor normaal inschrijfgeld rondje 1.10m.tm 1.50m rijden en savonds weer terug.(liefst na g.t.s.t.op tv.hoef Je daar tenminste niet verplicht naar te kijken met vrouw en dochter.) paarden in hun eigen bedje iedereen blij. een beetje back to the future dus.

  • marcel dufour

    @Maarten (we mogen het niet zeggen maar eh…zeg maar net zoals vroegah)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook