Ga naar hoofdinhoud

Blog 2: Beter lelijk erover dan mooi erlangs

Exclusief
Donderdagmiddag in Rio. Onze Lieve Heer heeft met het wegtrekken van de wolken gewacht tot het cross-lopen. Dehydrerend in de Braziliaanse zon laten we ons imponeren door levensgrote obstakels, onder leiding van parcoursbouwer Pierre Michelet.

Wij wandelen, de Fransman zit op een quad van een bepaald merk dat ik niet mag noemen, omdat het geen sponsor is van de Olympische Spelen. Het is de organisatie even ontschoten om het beeldmerk van de Honda af te plakken. Bij de Renault die de paardenambulance trekt hebben ze dat wel gedaan.

Verder dan hindernis 6 komen we niet. Maar dat hoeft ook niet. Het venijn zit dit keer in de kop. En als we bij het teruglopen de laatste hindernissen zien, blijkt Michelet ook nog wat venijn over te hebben gehouden voor de staart.

Horrorfilm

Hindernis 4 is al van het niveau horrorfilm. Een houten wal van illegale afmetingen, op een gebroken lijn rechtsom in vier galopsprongen naar een dikke boomstam aan de rand van een veel lager gelegen vijver. Na de sprong in het water gaat het gelijk weer rechtsom naar een smalle hindernis midden in de vijver, ook in vier galopsprongen.

“De eerste afstand kan in drie galopsprongen”, klink het vanaf de Honda.

Ja, we kunnen ook naar de maan. Maar hoe denkt Michelet dan dat de ruiters controle over hun paard houden voor die rechter wending naar de smalle hindernis in het water?

“Het is een uitdagende cross”, zegt Michelet met een lachje. “Maar je kunt toch ook omrijden? Dan ben je wel een poosje onderweg.”

arndnl_ABF0301

Parcoursbouwer Pierre Michelet

Veiligheid

De Fransman doet me denken aan Frank Weldon, de oude parcoursbouwer van Badminton. Die schiep er ook een genoegen in om de ruiters de stuipen op het lijf te jagen. Toen ik hem vroeg waarom hij dat deed, antwoordde de oude kolonel: “Dat is uit veiligheidsoverwegingen. Dan kijken ze tenminste uit.”

Toch is het eerste water volgens Michelet nog niet de moeilijkste hindernis. “Ik denk dat combinatie nummer 6 het lastigste wordt.”

Scherpschutter

Daar aangekomen staan twee hoge, supersmalle punten het hoogtepunt van zeer zorgvuldig sturen te wezen. Een scherpschutter van de Braziliaanse infanterie zou er met moeite een kogel doorheen krijgen.

“Hier vraag ik om accuraat paardrijden”, trapt Michelet zijn open deur in. “Je kunt tussen de eerste en de tweede punt wel een klein bochtje maken, maar voor je het weet schiet je in deze hindernis alle kanten uit. In een auto moet je ook niet teveel sturen als er sneeuw ligt.”

Op de terugweg komen we langs levensgrote Olympische ringen. Leuk voor het familiealbum. De dames onder mijn collega’s willen graag in weelderige posities op de foto, Arnd draait overuren.

Alice Naber

arndnl_ABF0633Terug in het stadion lopen we Alice Naber tegen het lijf, ze heeft net Peter Parker laten wennen aan de plek waar hij dit weekend zijn dressuurproef moet lopen. Of Alice zich niet de cholera is geschrokken van het eerste water.

“Nee hoor, daar is Peter Parker goed in. Gewoon vier galopsprongen naar die boomstam het water in en dan weer vier galopsprongen.”

En die superlistige combinatie van punten bij hindernis 6 dan?

“We moeten nog een paar keer crosslopen, maar ik denk dat we daar rechtdoor gaan. Onder het motto: beter lelijk erover dan mooi erlangs!”

Klik hier voor alle blogs & vlogs vanuit Rio. 

Bekijk hier de tweede fotoserie van Arnd Bronkhorst.

arndnlIMG_0003

Bron: Paardenkrant-Horses.nl / Foto’s: Arnd Bronkhorst

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook