Ga naar hoofdinhoud

Blog 6: Gaat U maar rustig slapen

Exclusief
Heel iets een veiligheidsdingetje hebben we hier wel. Minstens drie fotografen zijn hun dure spullen al kwijt. Mijn Canadese collega Cealey Tetley zat zelfs in een ‘veilige’ mediabus, toen een Boy From Brasil haar koffer weggriste en ervan door ging met spullen ter waarde van 30.000 dollar.

Hachelijk was het avontuur van de broer van Theo van de Vendel, die een auto had gehuurd en met z’n gezin een dagje Rio deed. Ze raakten in het verkeerde straatje verzeild en keken in de loop van een pistool. In volle vaart ging het achterwaarts, totdat de auto met kabaal ergens tegen strandde. Te hulp geschoten militairen ontzetten de Hollanders.

Guantanamo Bay

We letten dus wel wat beter op dan wanneer we Outdoor Gelderland zouden verslaan. Maar om er nou onze dag door te laten verpesten… Dus trokken we er eergisteravond maar eens op uit. Na een week gaarkeuken op Guantanamo Bay (we logeren op een militair kampement) snakten we naar een steak. ‘Pak alleen gele taxi’s’, was ons geadviseerd.

Leeggeroofd

De chauffeur van onze gele taxi had geen zin in een file en sloeg met een ruk aan het stuur linksaf een donkere krottenwijk in. Langs het smalle straatje vol gaten in de weg auto’s die helemaal leeggeroofd waren, onze chauffeur slalomde erlangs als Alberto Tomba. We keken elkaar eens aan. Dit was toch een gele taxi? Collega Peter van Pinxteren hield strak het oog op de TomTom. ‘Hij rijdt nog wel in de goede richting’.

Wat een armoe. In deze vervallen troep leven mensen! Een Duitse collega legde me later uit dat de upper middle class in deze wijk woont…

Zwarte Uber-taxi

Voor de terugweg houdt de serveerster voor ons een zwarte Uber-taxi met geblindeerde ramen aan. We kijken elkaar weer aan. Ik zeg: ‘Deze is superveilig, niemand die ons ziet’.

Terug bij Guantanamo Bay met z’n gezellige prikkeldraadmuren moeten we onze accreditatie laten zien. De militairen bij de poort houden hun vinger aan de trekker van hun mitrailleur. We slapen vredig.

Generaal

De volgende ochtend neemt een medewerkster van het perscentrum de microfoon. Er is een veiligheidsincident bij de stallen geweest en verder kan ze er niks over zeggen. De dag brengt zoveel spektakel (Adelinde die te vroeg groet, Madeleine die te vroeg Facebookt) dat ik dat hele ‘safety incident’ al weer vergeten ben als ’s avonds in de perstent een generaal achter de microfoon plaatsneemt, onder het kogelgat van vorige week.

Nog nooit zag ik cameraploegen zó snel opbouwen. Geschreeuw van technici en cameramannen om nog even te wachten met de verklaring die deze hoge officier van het Braziliaanse leger wil gaan afleggen: dit hot news moet natuurlijk live in de uitzending.

Gebazel

“Goedenavond dames en heren, mijn naam is Huppelepup dos Santos Happelepap, ik ben 60 jaar en dien al 40 jaar in het Braziliaanse leger. Ik was chef-staf hier en bevelhebber daar, ik werkte als second in command voor de UN in Kosovo en voerde het bevel over 2000 man in de Golanhoogte, ik was militair attaché in….” En zo kakelde deze zichzelf bijzonder interessant vindende generaal de hele uitzending vol, tot groeiend afgrijzen van de batterij aan camera’s die dit gebazel aan het vastleggen was.

Eén vraag

Toen de officier na een kwartier klaar was met het lichten van zijn militaire doopceel was er gelegenheid voor het stellen van vragen. Uiteraard was er maar één vraag, Michael Rossmann van het Duitse DPA kreeg als eerste de microfoon.

Hoe zat dat nou met dat veiligheidsincident?

Welk veiligheidsincident?, wil de generaal weten.

Hilariteit alom. Er zijn inderdaad behoorlijk veel veiligheidsincidenten op deze Spelen in Rio.

Afgedwaalde kogel

Dan vertelt de generaal dat er eigenlijk niks aan de hand was. Bij een arrestatie was er wat heen en weer geschoten. Dan kán het altijd een keer gebeuren dat een kogel afdwaalt. Maar dat is niks om je zorgen over te maken.

Twee kogels in een paar dagen tijd, dat is niets bijzonders?, wil een BBC-collega weten.

Nee, de veiligheidsmaatregelen zijn verder opgeschroefd, de generaal had 5500 manschappen en een helikopter om ons te beschermen.

Schotenwisselingen

En die schotenwisselingen dan die we de hele tijd horen, dat is toch niet om de dressuurpaarden te ontstressen?

Nee, nee, dat waren militaire schietoefeningen.

Ook ’s avonds in het donker? Ja, ook dan.

‘Gaat u maar rustig slapen’, zei premier Colijn vlak voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak.

4 reacties op “Blog 6: Gaat U maar rustig slapen

  • Nicol

    Super leuk stuk en super dicht bij de realiteit!!!

  • Maria vd Berg

    ‘That’s another biscuit’, zou van Gaal zeggen….

  • Aimee

    Beetje jammer dat er zo bericht wordt over de Spelen. Het komt nou net over alsof het hartstikke onveilig is om in Rio te zijn en alsof de Brazilianen geen moeite doen om het veilig te maken. Maar wij zijn hier al ruim een week als supporter, vrienden hebben daarvoor twee weken door Brazilië rond gereisd, en we spreken veel andere supporters die vaak ook een combi maken met reizen door dit prachtige land. We hebben nog niks onveiligs mee gemaakt, iedereen loopt gewoon met camera op de borst, telefoon in de hand, lopend over straat, juist ’s avonds is de sfeer fantastisch. Veiligheid is goed, vervoer is ronduit top geregeld, taxi niet nodig maar ons werd geadviseerd om juist een blauwe of rode te nemen. De Amerikanen gebruiken Uber. De Brazilianen zijn uiterst vriendelijk, behulpzaam, ontzettend enthousiaste supporters. Betere sfeer in de stadions krijg je echt niet. Ik vind het echt verschrikkelijk voor dit land en de organisatie dat de media zo negatief doen over veiligheid, zika en organisatorische problemen. De veiligheid is géén probleem, de muggen zijn op één hand te tellen en de organisatie is beter dan in Londen en Athene. Dus voor alle thuisblijvers: boek een ticket en kom nog mee genieten van dit top feestje!

  • Rob

    Nou aimee,

    Ik zit hier ook al een week, ze zijn idd ontzettend vriendelijk en doen idd hun uiterste best. Maar veilig is t zeker niet!!! Mss waar jij zit. En 2 kohels in een week tijd is niet helemaal normaal hoor. En kan me echt helemaal vinden in dit artikel is niks van overdreven. Ik dacht ook dat Brazilie een prachtig land was, maar het is gewoon triest de wijken en armoede die je ziet laat je beseffen hoe blij we mogen zijn uit welk nest we komen. Zeer treurig!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook