Ga naar hoofdinhoud

Jur Vrieling: ‘De lat ligt letterlijk heel hoog’

Jur Vrieling met Fiumicino van de Kalevallei. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

In de aanloop naar de 72e editie van CHIO Rotterdam spreekt de organisatie met verschillende Nederlandse topruiters. Deze keer met Jur Vrieling. Hij is met Fiumicino van de Kalevallei (Plot Blue x Nabab de Reve) opgesteld in het Nations Cup-team van Sankt Gallen en daarna staat Rotterdam, de laatste observatie voor de Olympische Spelen in Tokio, op zijn planning.

“Gelukkig komen de wedstrijden weer op gang, ik ben inmiddels alweer overal en nergens geweest. Tolbert, Praag, Exloo, Valkenswaard, Den Bosch, heerlijk. Ik heb thuis wel volop door getraind, maar zowel de paarden als ik misten natuurlijk wedstrijdritme dus het was even afwachten hoe het ging lopen. Maar het is helemaal goed gekomen. Thuis heb ik goede faciliteiten, ik heb de tijd gehad om de puntjes op de spreekwoordelijke i te zetten, de jonge paarden extra aandacht te geven en zo pakken we de draad vrij vlot weer op”, vertelt Jur Vrieling.

Niet meer iedere week

“Verder heb ik, ik denk zoals veel ruiters met een sportstal, weinig last gehad van corona. Natuurlijk duurde het wel een paar maanden te lang. Op een gegeven moment heb je even voldoende getraind en wil je weer op concours, om de training in praktijk te brengen. Maar zowel voor, tijdens als na de lockdowns heb ik me niet verveeld thuis. Wij zijn een echte sportstal, ik geef weinig les en zit meestal van 8.00 tot 17.00 uur te paard. Dat is al een werkdag op zich en dan heb ik alleen nog maar gereden. Ik hoef niet meer iedere week op concours, die tijd heb ik wel gehad en thuis zijn is ook fijn, maar helemaal niet weg kunnen is niet praktisch.”

Trainen zonder doel

“Ik ben dan ook heel blij dat het CHIO Rotterdam door kan gaan. Het is een heel mooi concours op het allerhoogste niveau. Zo’n concours dat je met je Nederlandse en buitenlandse collega’s wil beleven en waar je zo goed mogelijk wil presteren. Een concours als Rotterdam is een doel om naar toe te trainen, het ultieme waar je voor traint. Trainen zonder doel is niet leuk, alleen daarvoor ben ik alweer blij dat er weer concoursen zijn, dat maakt het trainen ook leuker. Op het CHIO ligt de lat letterlijk heel hoog, het niveau is hoog en de concurrentie is sterk, machtig mooi vind ik dat.”

Bijna een jaar gemist

Het CHIO is het laatste observatiemoment voor Tokio. Ziet Vrieling zichzelf als kanshebber hiervoor? Hij twijfelt, zijn hoop is gericht op gericht op Fiumicino van de Kalevallei. “Hij is echter pas tien, we hebben het afgelopen jaar hard getraind maar hij heeft door corona bijna een jaar concourservaring gemist. We bekijken het van wedstrijd tot wedstrijd. Voor hem staan Sankt Gallen en Rotterdam nog op het programma en verder rijd ik concoursen met mijn jongere paarden.”

Niets liever

“Ik zie uit naar Rotterdam en heb er mooie herinneringen aan. Het is sowieso een schitterend concours op een geweldige locatie, maar de landenwedstrijd voor Nederland wordt er gereden en ik doe niets liever dan voor het team rijden. Mijn allermooiste herinnering aan het CHIO is dan ook dat we de landenwedstrijd wonnen met het Nederlandse team, dat was in 2016 en ik reed Zirocco Blue.”

Bron: CHIO

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook