Ga naar hoofdinhoud

De laatste Blog-Vlog uit Rio

Exclusief
In mijn Olympische blogs en vlogs wond ik mij nogal op. Was er niks leuks te beleven in Rio?

Ik deed lelijk over de commerciële houdgreep van Visa, Coca Cola en McDonalds, ik was kwaad op de juryleden die voor het halthouden en groeten van Valegro altijd een punt meer geven dan voor hetzelfde halthouden van Pietje Puk, ik schreef over het Braziliaanse leger dat heus niet zo paraat is omdat Paraguay het land dreigt binnen te vallen, maar dat zo obsceen het straatbeeld beheerst om de rijken van dit land te beschermen tegen de armen. Ik reageerde me af op William Fox-Pitt en op de FEI, die met alle geweld incapabele landen over 1.60 m-parcoursen wil laten springen. Een boel negatiefs braakte mijn laptop over de Olympische Spelen van Rio de Janeiro.

Terwijl er veel meer moois te vertellen was. Op de valreep probeer ik mijn leven te beteren.

Geen woorden

Dat is moeilijk. Emotie laat zich alleen maar voelen. Jeroen Dubbeldam had er ook geen woorden voor. En toen Nick Skelton uitgehuild was, had hij wel veel tekst. Maar wat voelde hij? Hoe omschrijf ik nou mijn gevoel ooggetuige te zijn geweest van historie? Van een oude man met een gebroken nek, ondraaglijke pijn in z’n rug en een ijzeren pin in z’n heup. Die drie jaar lang alleen maar met dat ene paard en die ene groom onderweg was naar… Ja, naar dit dus. Die gouden medaille. Waar de allersterkste concurrenten ook hun arm voor hadden willen geven.

Weerloos

Voor mij is topsport het meeleven met de emotie. De tranen van Jeroen vloeiden binnen een kwartier over in die van Nick, je keek dwars door deze prachtige mensen heen, weerloos in hun emotie.

Niet na te vertellen is het mooie dat de Olympische Spelen losmaakt in mensen. Het eenmalige ontmoeten en waarderen van allerlei culturen. De vrijwilligers die de chaos bedwingen en het onmogelijke van zo’n mega-evenement mogelijk maken. De trots van de Brazilianen die op de vuilnisbelt van hun bestaan het mooie van hun land lieten zien.

Militaire blaaskapel

Ik werd een grote fan van een militaire blaaskapel die elke morgen al vroeg zat te spelen, schuin tegenover de ingang van het ruiterstadion, langs de afgezette weg waar wandelaars zich richting hockeystadion begaven. Funk, jazz, samba, het zat zó in de genen van dit regiment dat gezien hun kleding uit de slag bij Waterloo leek te zijn weg gewandeld.

Feest

Toen Jeroen en Nick hun tranen hadden geplengd, trof ik mijn favoriete blaaskapel weer aan, bij de uitgang. Terwijl de supporters het stadion verlieten, dansten de vrijwilligers en vierden de Brazilianen feest. Hoe kan ik zoiets nou omschrijven?

Dat kan ik dus niet. Ik kan het wel laten zien.

Bron: Paardenkrant-Horses.nl

3 reacties op “De laatste Blog-Vlog uit Rio

  • Maria vd Berg

    Heer Rosie
    Wat een prachtig slot van uw hand. Daar raakt u een waarheid als een koe, gevoel valt niet te omschrijven en valt ook niet uit te leggen. Hoe leg je aan iemand uit wat ruitergevoel is, als ie dat gevoel zelf niet kent/voelt. Hoe leg je aan iemand uit wat gevoel voor beweging betekent, als ie zelf dat niet heeft/voelt, enzovoort. Daarom heet het ‘gevoel’, je voelt het of je voelt het niet. Vandaar dat we met zijn allen ‘van alles’ moeten meemaken, beleven, leren voelen!
    Een ding is voor mij zelf zeker, communiceren met paarden, in welke vorm dan ook, is magisch boeiend.
    Laten we met z’n allen zoeken naar de ultieme communicatie tussen mens en paard waarbij het zweepgebruik overbodig is.
    Voor mij zijn en blijven de Olympische Spelen magistraal, waar het ultieme talent samenkomt en toppers mogen zegevieren!
    Bedankt voor uw prachtige blogs, die niet alleen de magie weerspiegelden maar ook de harde realiteit.

  • Tineke.

    Bedankt voor alle blogs/vlogs! Was iedere keer leuk om te volgen! Ga dat nog missen nu de Olympische spelen zijn afgelopen…..

  • Henriette

    Heer Rosie, dank voor uw gouden pen en formidabele beschrijvingen, ook en juist van emoties. Prachtig zo mee te mogen genieten! Zelfs niet-paardenmensen lezen het graag…….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook