Ga naar hoofdinhoud

Samenwerking stamboeken helpt fokkerij

Wilhelm Weerda samenwerking stamboeken helpt fokkerijDat de fokkerij steeds internationaler wordt, is absoluut geen slechte ontwikkeling, maar daardoor gaat de traditie in de fokkerij wel een beetje verloren. Dat is jammer, maar als de fokkerij daarbij gebaat is gaat dat voor.

Vroeger was het zo dat een fokker bij een hengstenhouder dekte die in de buurt zat en alleen de hengsten gebruikte die op dat station stonden. De vervoersmogelijkheden waren nog niet zo ver ontwikkeld en je kon alleen natuurlijk dekken.

Met de moderne vervoersmiddelen en de mogelijkheden om sperma te gebruiken van hengsten die aan de andere kant van de wereld staan, of zelfs van hengsten die al lang geleden overleden zijn, heb je als fokker tegenwoordig geen eigen hengstenhouder meer nodig.

Binding
Toch denk ik dat het goed is, die binding tussen hengstenhouder en fokker. Hengstenhouders zijn doorgaans mensen die al jaren met paarden werken en er veel verstand van hebben. Zij kunnen fokkers optimaal ondersteunen bij het uitzoeken van de juiste hengsten. Veel oude fokkers blijven wel trouw aan hun hengstenhouders, maar de jongere garde denkt steeds internationaler.

Dat komt de fokkerij ten goede, hoor ik de meeste mensen denken, Nou, dat is niet in alle gevallen zo. Veel beginnende fokkers hebben namelijk nog niet zoveel verstand van paarden als hun oudere collega’s en de hengstenhouders. Veel beginnende fokkers oriënteren zich zeer breed (hetgeen absoluut goed is), zoeken het internet af en kiezen vervolgens een hengst die volgens ‘kenners’ op paardenfora en volgens hun eigen inzicht bij de merrie past. Ze bellen de hengstenhouder van de betreffende hengst en die zal niet moeilijk doen als ze vragen om een dekking van een bepaalde hengst.

Goed informeren
Bij de oudere generatie fokkers ligt het anders. Die zijn al jaren trouw aan hun hengstenhouder en deze zal ze op zijn beurt altijd goed informeren. De goede hengstenhouders zullen ook de hengst van een ander aanbevelen als ze zelf geen geschikte kandidaat op stal hebben staan. Dit omdat de fokker al zo lang trouw is en de hengstenhouder ze maar al te graag als klant wil behouden.

Juist daar schort het op dit moment vaak aan. De oudere generatie fokkers wordt opgevolgd door de nieuwe en de binding met de hengstenhouders gaat in veel gevallen verloren.

Hengstenhouders
Dit alles is natuurlijk niet allemaal op de fokkers af te schuiven. De hengstenhouders zijn steeds commerciëler gaan denken. Ze verkopen liever een dekking aan een fokker die waarschijnlijk het volgende jaar weer bij een ander gaat dekken dan dat ze de fokker voorzien van goed advies.

Natuurlijk zullen ze binnen hun bedrijf de beste hengst voor de merrie zoeken, maar het komt geregeld voor dat er op een station geen geschikte partner staat.

Dat de hengstenhouders steeds commerciëler denken,is een treurige, maar logische ontwikkeling. De hele fokkerij wordt steeds commerciëler, heb ik het idee. Veel fokkers fokken liever een zwart paard dat z’n voorbenen tot z’n oren opgooit en vervolgens veel geld opbrengt dan dat ze een volbloed gebruiken en daarmee de fokkerij mogelijk naar een hoger plan brengen. En ook dat is logisch: de schoorsteen moet ook bij fokkers roken.

Samenwerken
Daarom vind ik het ook lastig om een oplossing te bedenken voor dit probleem. Ik denk dat het goed is dat de fokleiding als eerste een sein geeft welke richting we op willen. Maar ook dat baat niet altijd. Zoals ik al zei is de fokkerij steeds internationaler geworden en zal een Nederlandse merriehouder net zo makkelijk een Duitse hengst kunnen pakken die een mooi zwart kleurtje heeft en spectaculaire dravers geeft, als een hengst van het eigen stamboek.

Wat ik hiermee wil zeggen is het volgende: Fokkers zijn niet meer stamboek-gebonden. Daarom denk ik dat het goed is dat we als Europese stamboeken meer gaan samenwerken en samen de fokkerij, van vooral dressuurpaarden, weer naar een hoger plan brengen.

Het lijkt niet samen te gaan, die internationalisering en de traditie in de fokkerij. Maar ik hoop toch dat we tradities kunnen behouden. Want daar gaat het uiteindelijk toch ook om? Fokken is passie, en traditie hoort daarbij.

Wilhelm Weerda is voorzitter van het Oldenburger stamboek.
Deze opinie verscheen vrijdag 27 november in De Paardenkrant.

Klik hier voor meer opinies.

Vond u dit een interessant artikel?

Dit artikel is geschreven door een van onze hardwerkende freelancers. Alle medewerkers van Horses.nl staan voor u klaar, dag en nacht om het laatste nieuws snel, vanzelfsprekend en nu nog gratis bij u te brengen. Want goede en onafhankelijke berichtgeving over alles wat er in de paardensport gebeurt snel uw op digitale scherm brengen, dat is onze passie! Maar dit kunnen we niet zonder uw steun en waardering.

Vindt u ook dat Horses.nl vrij toegankelijk moet blijven voor iedereen? Geen inlogscherm en extra clicks om uw favoriete nieuws te lezen? Transparant, open, deelbaar. Help ons om dit ook in de toekomst te kunnen waarborgen. Doneer en houd ons journalistieke platform vrij toegankelijk voor alle paardenliefhebbers!

Doneer nu
Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook