Ga naar hoofdinhoud

Trots

Opinie
Ferro met Coby van Baalen. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Stel je voor: een springpaardenfokker die trots vertelt dat hij Baloubet du Rouet, Cornet Obolensky, For Pleasure, Heartbreaker, Kannan, Quidam de Revel of een andere grootheid gelukkig heeft weten te mijden in zijn fokkerij. Ondenkbaar. Niet in de dressuur. Daar bestaan mensen die er prat op gaan dat ze er in zijn geslaagd om Jazz, Ferro, Donnerhall, Florestan I, Sandro Hit en Gribaldi te weren en in plaats daarvan een pedigree hebben opgebouwd met middelmatige hengsten.

Dat is dan namelijk bijna altijd aan de hand: er is een reden dat hengsten wel of juist niet veelvuldig ingezet worden door de fokkers.

Schamen

Het lijkt me eerder iets om je voor te schamen dat je als Nederlandse dressuurpaardenfokker Jazz of Ferro niet gebruikt hebt, dan andersom. Tophengsten zijn schaars. Heel schaars. De Nederlandse fokkerij is er enkele rijk en daar mag best met wat trots naar gekeken worden. Jazz en Ferro in de pedigree mag nog altijd als een pré worden gezien, en niet – zoals het nu af en toe overkomt – als iets negatiefs.

Bloedspreiding

Bloedspreiding is een thema dat binnen de gehele dressuurpaardenfokkerij in de gaten gehouden moet worden. En dat kan ook: er zijn genoeg hengsten waarmee een Jazz x Ferro-merrie gedekt kan worden. Binnen het KWPN en ook daar buiten.

Stempelhengsen

Een blik op de uitslagenlijst van de Wereldkampioenschappen in Tryon leert dat er genoeg exceptionele paarden komen van outsider-hengsten. Maar het leert ook dat deze dressuurpaarden bijna altijd echte stempelaars in de pedigree hebben. In de top-20 van de Spécial: tien keer Donnerhall, zes keer Ferro, vier keer Weltmeyer, vier keer Jazz, drie keer Florestan I, drie keer Rubinstein I. Verder ook nog Brentano II, Gribaldi en Sandro Hit. De enige paarden die ‘vrij’ zijn van dit soort hengsten zijn Cosmo, Lusitano Alcaide en de Poolse Trakehner Mister X.

De kans dat je een topper fokt zonder tophengsten is klein en daarom lijkt het mij nogal een zinloos streven om zo min mogelijk goede hengsten in je fokkerij te gebruiken en uit te wijken naar exoten.

Goed in de dressuur

Het KWPN doet het goed in de dressuur. Zestien van de 77 dressuurpaarden die in Tryon liepen, hebben een KWPN-papier en tien daarvan hebben Jazz- en/of Ferro- bloed. Negen KWPN’ers haalden de Spécial, daarvan mochten er vier door naar de niet-verreden finale.

Om die positie te behouden is het zaak om te focussen op zaken die echt belangrijk zijn voor een dressuurpaard. En dat blijft toch: happy door een proefje lopen en alle onderdelen (dus ook de dubbeltellende piaffe, pirouettes en uitgestrekte stap!) tonen alsof het geen moeite kost. En paarden die dat kunnen, die komen meestal van paarden die dat ook konden…

Rick Helmink, freelance medewerker
[email protected]

7 reacties op “Trots

  • Irene Hoeben

    Beste Rick, jammer dat je je zo kritisch uitlaat en een aantal zaken uit hun verband trekt. Uiteraard kunnen we met recht trots zijn op onze KWPN dressuurpaarden en alles wat we in de laatste decennia bereikt hebben! Natuurlijk hebben de bekende Nederlandse tophengsten hier een belangrijke steen aan bijgedragen.

    Maar we moeten ook kijken naar de lange termijn en vooral ook naar de gezondheid van onze populatie. Als we gezondheid belangrijk vinden dan moeten we voorzichtig zijn met inteelt, anders is WFFS de voorbode van meerdere erfelijke ziektes en afwijkingen… En als we onszelf niet ‘vast’ willen fokken door alleen de grote namen te gebruiken uit Nederland en Duitsland, dan zullen we naar alternatieven moeten zoeken. En ik zie nog heel veel goede (oudere) sport/fokmerries met GrandPrix bloed, die ‘vrij’ zijn. Als we die kunnen inzetten om bepaalde lijnen vrij te houden, dan heeft het KWPN ook een toekomst. En daarbij hoeven geen concessies gedaan te worden op kwaliteit!

  • heidi

    Best Rick,
    Het aantal (semi-)professionele ruiters/amazones die de door jou genoemde paarden kunnen rijden met een dubbeltellende piaffe, pirouettes, uitgestrekte stap en noem maar optonen alsof het geen moeite kost, zijn er niet veel.
    Het heeft vaak niks met schamen te maken, als er een Nederlandse dressuurpaardenfokker Jazz of Ferro gebruikt is.
    De laatste jaren is het KWPN, de fokkers, of wie het ook mogen zijn, voorbij gegaan aan het feit dat hun fokprodukten voor het grootste gedeelte gefokt, gekocht en gereden worden door hobbyisten, die graag een goede proef rijden, maar ook graag buitenrijden en naar het strand kunnen met datzelfde paard. Dat is vaak al niet meer mogelijk.
    Voor een hobbyist, is het karakter van een paard vaak veel belangrijker als het pedigree. En er zijn een aantal verervers binnen het KWPN, die ook hun ‘niet-makkelijke-rijdbaarheid” mee vererven. Daarmee bedoel ik: een (semi-)professionele ruiter/amazone kan er mee weg, maar voor het gros van de paardrijders, onhandelbaar.
    Persoonlijk vind ik het eeuwige zonde dat het KWPN paard van vroeger, wat alles kon, tot het verleden behoord. Specialiseren zal iets zijn wat erbij hoort, maar het is ten koste gegaan van fijn rijdbare paarden voor iedereen.

  • Lin

    Heidi, mooi verwoord en ik denk dat je de spijker op de kop slaat. Volgens mij zouden alle succesvolle bedrijven allang failliet gegaan zijn als zij zich, net als het KWPN, zouden richten op een zeer selecte doelgroep in plaats van wat de markt vraagt.

    Persoonlijk word ik misselijk bij de trend dat een dressuurpaard met maar liefst 2 begeleiders en touwtjes naar de ring gebracht moet worden, al dan niet met nog 30 minuten gelongeerd voordat de ruiter überhaupt opstapt… En vooral niet klappen na een mooie proef. Het paard mocht eens ontploffen…

    Vroeger was echt niet alles beter, maar met de paardenpopulatie van 20 jaar geleden kon je ook z-dressuur worden en gewoon over straat. Ook van een beetje muziek werden die niet warm of koud.

    Irene: goed punt van de inteelt!

  • Irene

    @Heidi en Lin: Jullie verwoorden het heel goed. Ben ook wel sceptisch over wat goed is in de dressuur. Er wordt veel op naam en faam gejureerd, de paarden voor de profs om ze zo maar te noemen krijgen ook vaak gewoon punten voor het feit dat een bepaalde ruiter er mee rijdt. Als hij bij een amateur terecht was gekomen en hij zou hetzelfde vertonen, dan wordt er toch minder gescoord. Als ik daarbij optel dat ik in een paardenblad gelezen heb dat het bij grote stallen meer regel dan uitzondering is dat de paarden met spierversterkende middelen, die buiten de doping vallen worden ingespoten, omdat ze het werk anders lichamelijk helemaal niet aankunnen, dan vraag ik me af wat er zo goed is de dressuurpaarden in Nederland. Van wat ik tot nu toe heb gezien zijn het vaak paarden met ruggen als een badkuip, met achterbenen die niet ondertreden, maar met zwaaiend voorbeen, waar veel kunsten voor uitgehaald zijn. Geef mij maar een paard met springbloed, die kan tenminste zijn achterbenen gebruiken. Ik vraag me altijd af hoe de uitslagen er uit zouden zien als er geen afstamming, eigenaar, fokker of ruiter bekend zou zijn. Allemaal een wit dekje op zonder reclame en de de ruiters een bivakmuts op. Dat is het grote nadeel van dressuur.

  • peter

    Geachte dames, als ik jullie zo hoor bevestigd dit mijn mening over het dressuur. De meeste zitten met schrik op het paard wat tot deze situatie lijd, dat ze minder rijd baar worden.
    Daarom zien we steeds meer koudbloedige paarden in het dressuur wat niet aan de paarden licht maar aan de ruiters. Hoe kan het anders dat steeds de zelfde ruiters weer met goede paarden aan de top verschijnen. dit verschil wordt ook met hulpmiddelen en supplementen niet gemaakt, maar met gevoel en ruiter kwaliteit

  • Gees

    Er ontbreekt hier nog een ding, namelijk geld.
    Hoe kan iemand met een werkweek van 36 uur en een modaal inkomen, een dure afstammeling kopen en dure dressuurlessen volgen etc. Dit is alleen voor die top haalbaar. Neem daar in mee dat je een Jazz niet een week kan laten staan en dan vervolgens op zondag een buitenrit gaan maken wat met andere afstammelingen zeer goed mogelijk is. Dus Peter dit heeft niets met schrik te maken, maar bewust zijn waar je mee bezig bent.

  • Maarten Dijkerman

    Gees:een paard een week op het hok laten en dan in het weekend giddyupgo valt onder de categorie dieren mishandelling punt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook