Na talloze telefoontjes met hengstenhouders, -eigenaren en fokkers is me één ding duidelijk geworden: Er schort wat aan het betalingsverkeer in de hengstenhouderij. Het oogt als een dominospel, waarbij er een steen kan omvallen die de rest in z’n kielzog ook meeneemt. Vooraf betalen lijkt op het eerste gezicht misschien een passende oplossing, maar ik heb er wel wat fantasie bij nodig.Ik zie ‘t al voor me: Een fokker komt met zijn hengstige merrie bij de hengstenboer en na een goede kop koffie aan de keukentafel moet het gaan gebeuren. De fokker had nog twee hengsten op zijn lijstje en kiest op het laatste moment toch maar voor hengst C. Nadat de hengstenhouder uit z’n linkerbroekzak de chiplezer heeft gehaald en de merrie heeft gescand, pakt hij uit z’n rechterbroekzak het pinapparaat: ‘wel eerst even afrekenen hè’. Dan loopt hij naar de koeling om het kwakje te gaan halen.
Is dat de weg die de hengstenhouder gaat inslaan? Ik heb er zo mijn twijfels bij. Fokkers proberen er samen met hengstenhouders het beste van te maken. Ze delen de liefhebberij voor de fokkerij en helpen elkaar. De merrie- en hengstenhouder hopen samen op een goed veulen. Dat voor de dekking – net zo goed als voor een brood in de Albert Heijn zoals Semira Noman het verwoordde – betaald moet worden, is niet meer dan logisch.
Maar de bonuskaart van de Albert Heijn, met kortingen zoals ‘drie halen, twee betalen’ en ‘de tweede voor de helft van het geld’, komt niet te pas aan het idee van Noman. En wat te denken van de regeling die de Jumbo hanteert omtrent de uiterste houdbaarheidsdatum: ‘Is het product vandaag of morgen over de datum, dan is het gratis.’ Op dat punt denk ik dat een tussenpersoon, zoals Semira Noman is, de plank misslaat. Maar niet alleen daar, het aanbieden van een hengst in de dekdienst houdt namelijk niet op bij het verzenden van sperma en het vangen van centen voor die dienst, al dan niet met korting.
Fokken is emotie en passie en dat wordt op deze manier teniet gedaan. Fokkers kunnen niet zonder en met de hengstenhouder en vice versa. Hengstenboer zijn is ‘maatschappelijk werk tussen ‘t levende vee’ en geen boekhouden achter een bureau.
Waar is Semira Noman straks om de fokker te helpen met alle nazorg? Of is de uiterste houdbaarheidsdatum dan al verstreken?
Rick Helmink, redacteur
Deze column verscheen vrijdag 10 februari 2012 in De Paardenkrant.