In een Duitse facebookgroep over WFFS meende een gebruiker dat er voor de WFFS-dragerhengsten aanzienlijk minder werd betaald in de veiling. Deze conclusie was enigszins vergezocht aangezien een WFFS-drager van Antango 72.000 euro opbracht en een Don Romanov 48.000 euro en riep dan ook veel weerstand op.
‘WFFS-status is ons worst’
Georgia Schulze Lefert, de assistente van Sissy Max-Theurer, ging er fel op in. “De WFFS-status van de hengsten heeft de inzenders geen enkele euro gekost. Moeten we WFFS echt kunstmatig tot de gesel van de paardenfokkerij verheffen? Ik heb de hengsten alle dagen gezien en ook met een zevenvoudig negatieve test hadden deze hengsten geen cent meer opgebracht. Eerlijk gezegd vond ik een aantal van die hengsten behoorlijk overpriced. Ik zeg dit als vertegenwoordiger van de koperszijde. Het zal ons, en met ons bedoel ik mensen die ik het hogere prijssegment hengsten kopen, totaal en compleet worst wezen wat de WFFS-status van een paard is.”
WFFS-status niet interessant
“Waaraan dat ligt? Tegenwoordig zijn er slechts enkele jonge hengsten die met dekken hun aankoopprijs kunnen terugverdienen. Voor de rest geldt dat simpelweg niet, die verdienen hooguit de kost. Die overgrote meerderheid wordt verder opgeleid, wordt sportpaard of wordt verder verkocht. En daarmee is de WFFS-status dus totaal oninteressant en heeft die geen invloed op de rentabiliteit van een hengstenstation. Bij ons heeft bovendien nog geen enkele koper naar de WFFS-status van een paard gevraagd bij de aankoop. Het is goed om de WFFS-status van fokdieren te weten en daar rekening mee te houden, maar de hypothese dat dit ze minder waard maakt, is onjuist.”
Kanttekening
Kanttekening daarbij is wel dat Schulze-Leferts werkgeefster Sissy Max-Theurer hengsten sowieso niet koopt om er aan te verdienen: haar hengsten dekken alleen Max-Theurers eigen merries en zijn niet beschikbaar voor de fokkers. En Max-Theurer hoeft al helemaal niet te leven van de paarden.
Bron: Horses.nl