Ga naar hoofdinhoud

Heeft de FEI de mooiste traditie van de paardensport de nek om gedraaid?

Van: Paardenkrant-Horses.nl
Aan: Edwina Tops-Alexander, Hans Peter Minderhoud, Jeroen Dubbeldam

De FEI heeft met onmiddellijke ingang de paardenwissel op het Wereldkampioenschap springen afgeschaft. Vanaf de Wereldruiterspelen in Tryon gaat het dus puur om de beste combinatie van ruiters en paard, zoals dat ook op het EK en de Olympische Spelen het geval is. Hiermee heeft de FEI de mooiste traditie van de paardensport de nek om gedraaid. Eens?


Van: Edwina

Edwina Tops-Alexander, springamazone.
Edwina Tops-Alexander, springamazone.

Ik kan begrijpen dat collega’s als Jeroen Dubbeldam en Jos Lansink voor het behoud van de formule zijn. En misschien is het ook voor het publiek aantrekkelijk. Maar persoonlijk heb ik een andere mening. Het feit dat ik een vrouw ben, kleiner van gestalte ben of minder kracht zou hebben heeft daar absoluut niets mee te maken. Ik vind, vanuit het oogpunt van paardenwelzijn, het behoud van die formule niet te verdedigen. Als ik het zo’n beetje allemaal optel, dan deed mijn paard (Pialotta) in 2006 in Aken zo’n driehonderd sprongen. In de piste zelf, maar ook tijdens de warm-up. Je ziet dat het voor sommige paarden gewoon te veel is en dat ze lijden. Het is ook gevoelsmatig: ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn paard iets overkwam onder het zadel van een collega.
Natuurlijk zijn de vier in de finale allemaal toppers. Maar in de finale van zo’n wereldkampioenschap draait het tenslotte toch om het partnerschap dat je met je paard hebt, de verbondenheid en het vertrouwen, zaken die je in de loop van de jaren opgebouwd hebt. Die verbondenheid, de kwaliteiten van ruiter en paard, dat zijn de zaken die het verschil zouden moeten maken tussen winnen en niet winnen.


Van: Hans Peter 

Hans Peter Minderhoud, dressuurruiter.
Hans Peter Minderhoud, dressuurruiter.

Ik vind het toch jammer. Voor het publiek is het gewoon een gigantisch mooie wedstrijd. De paardenwissel is een super spannend einde van het kampioenschap. Ik heb tijdens het WK in 2006 en 2014 gemerkt dat óók niet-paardenmensen het ontzettend mooi vinden om te zien hoe springruiters op elkaars paarden rijden. In Caen was Jeroen Dubbeldam ook terecht de beste springruiter. Hij kon met alle paarden overweg.
Ik begrijp ook dat er nadelen aan vastzitten. De paarden springen eerst de inloopproef, daarna de landenwedstrijd, twee individuele rondes en dan nog de finale. Ik las dat Edwina Tops-Alexander na Aken had uitgerekend dat haar paard de gehele week ongeveer 300 sprongen had gemaakt. Ik kan me voorstellen dat dit voor sommige springpaarden wel erg veel is. Maar het is voor mij lastig om te zeggen hoe springruiters daar tegenaan kijken.
Persoonlijk zou ik er een final three van maken in plaats van een final four. Dan springen de paarden één ronde minder en blijft er ook geen ruiter meer over als ondankbare vierde. Van dat probleem ben je dan gelijk af. Niet dat er één springruiter nog op de laatste dag met lege handen komt te staan.


Van: Jeroen 

Jeroen Dubbeldam, springruiter.
Jeroen Dubbeldam, springruiter.

Met de besluiten die de FEI de afgelopen tijd heeft genomen wordt het er niet beter op. Heel jammer. De General Assembly heeft de streepscore voor het teamresultaat afgeschaft en nu ook de paardenwissel nog. Een mooie traditie van onze sport gaat nu helaas verloren.
Ik vind het ook jammer vanuit het oogpunt van het publiek. Zelfs mensen die weinig van paardensport weten begrepen deze formule wel. Dus was de paardenwissel ook voor een breed publiek interessant en spannend om te bekijken.
Ik had het beter gevonden om de resultaten van de eerste twee omlopen mee te laten tellen in de finale van de laatste vier. Dat zou wat eerlijker geweest zijn. Bovendien vind ik het geen goede zaak dat Tabel C weggehaald is. Nu krijg je een situatie waarin de parcoursbouwer direct vanaf het begin te zwaar moet gaan bouwen omdat hij maar twee rondes heeft voor het team (dus daar al grote kans op barrage) en dan nog twee individuele rondes. Zo ontstaat de kans op grote of zelfs twee barrages! De parcoursbouwer moet zo’n kampioenschap langzaam op kunnen bouwen. Zonder het jachtparcours kan dat niet, met als resultaat dat we bij de minder goede landen niet zulke mooie beelden gaan zien.

Klik hier om een reactie toe te voegen bij het nieuwsbericht

Deze [email protected] verscheen donderdag 8 december in De Paardenkrant. Nog geen abonnee? Sluit dan hier een (online) abonnement af.

 

 


Poll

FEI moet meer respect hebben voor traditie Lees meer »

Laden ... Laden ...
Lees ook