Ga naar hoofdinhoud

Mogen rijkunstige fouten bij jonge paarden in basisgangen worden afgestraft?

Van: De Paardenkrant
Aan: Johan Hamminga (trainer en jurylid), Annemarie Brouwer (trainer en jurylid), Eddy de Wolff van Westerrode (jurylid)
Op het WK in Verden ontstond onduidelijkheid over de vraag of technische rijproblemen nu wel of niet moeten worden meegenomen in de cijfers voor de basisgangen. De ene keer gebeurde dit wel, de andere keer niet. Maar hoe zit het nou echt? En wat vind jij?


opi1-info@ foto 1 Johan Hamminga (Large)Van: Johan
Kwaliteit gaat voor mij altijd boven het proefgerichte. We proberen bovengemiddelde kwaliteiten bij jonge paarden te ontdekken en daar hoort ook een bepaalde sensibiliteit bij. Een ‘dooie trapzak’ die nu zo rond loopt is leuk, maar daar krijg je in de Zware Tour problemen mee want dan krijg je hem niet rond.
Er moet positieve sensibiliteit zijn, het paard moet over snelle reflexen en snelle vezels beschikken om later het grote werk aan te kunnen. Het nadeel van die sensibiliteit is dat hij wel een keer kan wegspringen, want hij is oplettender en sneller in zijn reactie. Een paard mag daarbij niet doorslaan naar de andere kant, dat hij afslaat, dat vind ik negatief. Rijtechnische problemen voortkomend uit positieve sensibiliteit zouden niet zo zwaar aangerekend mogen worden. Ik vind ook dat de leeftijd veel uitmaakt. Bij een zesjarige wil ik daar minder van zien dan bij een vierjarige.
Daarom is het belangrijk juryleden te hebben die zelf veel jonge paarden gewerkt en gevoeld hebben, om te kunnen beoordelen of een paard positieve sensibiliteit heeft of een verkeerd karakter. Ik vraag me af of FEI-juryleden dat aspect goed kunnen beoordelen. Daarom ben ik een voorstander van een combinatie van FEI-juryleden en trainers/scouts om echte kwaliteit te ontdekken.


opi1-info@ foto 2 Annemarie Brouwer (roze trui!) Van: Annemarie
In een normale dressuurproef neem je het rijkunstige aspect ook mee. Als een paard in een proef door spanning zijn algemene kwaliteit niet kan laten zien dan zie je dat natuurlijk terug in de oefeningen en daar gaat het natuurlijk om. De kwaliteit van de oefening gaat naar beneden en daarmee ook de kwaliteit van de gang. Ik vind dus dat je het wel in het cijfer moet meenemen, maar niet te zwaar.
Ik ben natuurlijk ook jurylid. Dan zeg je ook ik geef een zeven, maar als het paard minder spanning zou hebben was het een acht geweest. Dat is nou eenmaal zo. Een paard vol kwaliteit dat voor een tien draaft, dat een schouder-binnenwaarts laat zien, keurig op drie sporen, met juiste stelling en buiging maar waarbij de spanning iets oploopt, die geef je geen tien maar een negen. Nog steeds heel goed, maar je neemt het dus mee, absoluut.


opi1-info@ foto 3 Eddy de WolffVan: Eddy
Het is natuurlijk niet zo zwart-wit en het blijft natuurlijk heel moeilijk. Als er een rijtechnisch probleem is en een paard bijvoorbeeld in alle gangen kort in de hals is, zijn hoofd wat scheef houdt en de mond open, dan neem je dat natuurlijk ook iets mee in het cijfer voor de basisgangen. Het moeilijke is natuurlijk hoeveel je het meeneemt in de basisgangen.
Het cijfer voor de submission is de gehoorzaamheid, maar daar neem je ook het totaalbeeld en de harmonie in mee, maar het is meer dan alleen het rijden. Dus als een ruiter niet de gewenste onzichtbare hulp geeft om iets voor elkaar te krijgen, moet je in ieder geval in de submission naar beneden met je cijfer. Maar als een ruiter niks doet, gebeurt er ook niks en dat wil je ook niet.
Het paard waar veel discussie over was kreeg hoge cijfers voor de stap, draf en galop. Het betreffende paard had een super achterbeen, dat er in alle gangen prachtig onder kwam en had ook een goede stap. Maar in de submission moesten we naar beneden. De vraag blijft altijd hoeveel, maar je kan geen nul geven.

Deze [email protected] verscheen woensdag 12 augustus 2015 in De Paardenkrant. Geen abonnee van De Paardenkrant? Sluit dan hier een (online) abonnement af.


Poll

Rijkunstige fouten mogen bij jonge paarden niet in basisgangen worden afgestraft. Lees meer

Laden ... Laden ...

3 reacties op “Mogen rijkunstige fouten bij jonge paarden in basisgangen worden afgestraft?

  • Hanneke Hegeman

    Een goed verhaal van alle drie de juryleden/trainers. Via het huidige systeem (een paard dat onder invloed van een ruiter loopt)is het uitermate moeilijk te beoordelen hoe zuiver de basisgangen van dit paard nu werkelijk zijn. In het huidige jurysysteem moet je beoordelen wat je ziet en dat is al moeilijk genoeg. Rijkunstige fouten hebben altijd invloed op de bewegingsafloop van het paard. Dat kun je niet scheiden! De enige manier om de basisgangen optimaal te beoordelen is de invloed van de ruiter te elimineren. Dus een paard zonder ruiter. Maar dat kan dus niet in een dressuurproef! Wat je wel zou kunnen doen is de ruiter voorafgaande aan de proef in de ring op de grote volte met een lange teugel het paard laten stappen, draven en galopperen. Dat geeft dan een beeld hoe het paard werkelijk is. Dit ’truckje’ passen we als jurylid toe als we twijfelen of een paard (veterinair gezien) kreupel is of dat hij juist (aanleuning- of andere) problemen heeft die door de ruiter worden veroorzaakt. Maar dan nog kan het beeld in de proef veranderen!
    Overigens zie je ook (vaak) dat een paard door inwerking van een goede ruiter juist verbetert in zijn basisgangen.
    Het blijft een moeilijke materie waarop je nooit uitgestudeerd bent.

  • H. Paerels

    Beste Mevr. Hegeman, is dat niet de omgekeerde wereld, een paard aan een lange teugel op de volte laten stappen, draven en galopperen onder de man om zijn natuurlijke gangwerk te kunnen “bekijken”?!
    Zou het oog van een jury niet dusdanig getraind moeten worden/zijn dat ze de werkelijk losse paarden, nageeflijk van nek tot staartwortel, zouden moeten kunnen herkennen en dus ook het daarbij behorende gangwerk?
    Zou een jury niet moeten kunnen zien hoe een ruiter een paard dermate verkeerd “gemanipuleerd” heeft, waardoor het natuurlijke gangwerk eruit gereden is?
    Dat is ook wat ik hierboven mis.
    Zou het algeheel gereden zijn niet als eerste beoordeeld moeten worden, iets wat als een rode draad continue aanwezig zou moeten zijn en dan eens kijken naar “foutjes”? En zijn dat dan foutjes ontstaan vanuit incorrect gereden zijn, bijv. doordat er geen correct ruggebuik is, geen daadwerkelijk losse swingende rug of gaat het om een ener teveel? Dat is nogal een verschil lijkt mij, een africhtingsfout of een uitvoeringsfout?!
    Mooie voorbeelden hebben we gisteren gezien met o.a. natuurlijk Edward Gal en de Russin Inessa Merkalova met Mister X.
    Zijn dat de goede voorbeelden van hoe Passage moet zijn, terwijl alles, maar dan ook álles ontbreekt aan zelfs maar een stukje basis …?! Inderdaad, hoog van de grond (zónder buiging in de gewrichten!), misschien zelfs nog ritmisch, maar verder ….????
    Ik ben geen jury, vertelt u en de mensen hierboven het maar, want ik kan er geen touw meer aan vastknopen dat je nog 67% kunt rijden zoals Merkalova ….

  • Jan de Lange

    Een goede ruiter/amazone zal het paard nooit belemmeren in zijn natuurlijk bewegen. Zij zullen wel dit natuurlijk bewegen ondersteunen en de jury moet kunnen beoordelen of deze ondersteuning wel of niet geforceerd is. En kijk of het paard op eigen benen loopt. Bij het hals strekken moet de takt en daarbij de balans bewaard blijven. Ik zag veranderingen bij dit onderdeel van hoog eindigende paarden. Een mix van trainers en juryleden lijkt me daarom goed. Verder is van invloed hoever een jong paard is doorgetraind. Veel stallen beginnen al met twee en half jaar onder het zadel. Sommigen gebruiken naar men zegt ringen die rond de kroonrand worden bevestigd om het optillen van het voorbeen te bevorderen. Kijk dus ook kritisch naar de beweging van achteruit met lichaamsgebruik. Dit lijkt me meer weggelegd voor trainers dan voor juryleden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook