Ga naar hoofdinhoud

Zijn foto’s niet toereikend voor beoordelen welzijn?

Van: De Paardenkrant
Aan: Jacob Melissen (hippisch fotograaf en journalist), Laurens van Lieren (dressuurruiter en trainer), Francis Verbeek (internationaal jurylid)
Kort na het EK in Aken kwamen twee gevallen naar buiten van sterk bekritiseerd losrijden op het dressuur-voorterrein. Edward Gal met Undercover in Aken en Andreas Helgstrand met Stamina in Falsterbo. In het laatste geval stelde de FEI zelfs een onderzoek in. In beide gevallen zijn alleen foto’s beschikbaar om een oordeel te vormen van wat er zich heeft afgespeeld. Gaat de FEI zijn boekje niet te buiten door zich te baseren op momentopnamen? Op het voorterrein van de dressuur lenen foto’s zich meer voor een vertekening dan voor een betrouwbare weergave van de werkelijkheid.


Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Van: Jacob
Het is mijn ervaring dat je van topcombinaties makkelijker mooie foto’s kunt maken dan van slechte combinaties. Maar feit blijft dat je ook van een topcombinatie slechte foto’s kunt maken. De vraag is: wat wil je laten zien? Als je schandelijke foto’s wilt tonen, hoef je alleen maar op het voorterrein plaats te nemen en kun je in principe van elke combinatie een rotfoto maken.
Als een website zich erop toelegt om bezwaarlijk materiaal van dressuurcombinaties te tonen, moet je je op z’n minst afvragen hoe het zit met de authenticiteit van het beeldmateriaal. Met moderne technieken is tegenwoordig van alles mogelijk. Vervolgens moet je je afvragen in hoeverre foto’s op zich als bewijsmateriaal kunnen dienen. Fotomateriaal kan bij de waarheidsvinding op z’n hoogst behulpzaam zijn. Als je denkt dat er iets niet naar behoren is verlopen, heb je altijd nog ooggetuigen nodig om vast te stellen wat er aan de hand is geweest.
Een ander ding, maar voor mij wel belangrijk: je ziet wel eens dat journalisten wordt gevraagd om in het kader van een onderzoek materiaal af te staan. Daar zou ik – en ik hoop dat dit voor mijn collega’s ook geldt – nooit aan meewerken.


Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Van: Laurens
Ik ben het helemaal eens met de laatste zin van de stelling, dat foto’s enorm kunnen vertekenen. Bij een foto is ingezoomd op één moment. En zodra je inzoomt ben je het totaalbeeld kwijt. Je zet de tijd stil, pakt er een beeld uit en daarmee doe je alsof je een representatief beeld schetst van een langere tijd. Foto’s lenen zich wat mij betreft niet voor het weergeven van een representatief beeld, maar ik kan me niet voorstellen dat de FEI zich in het ingestelde onderzoek gaat baseren op de foto’s. Dat lijkt me heel kwalijk. Er waren capabele FEI-stewards aanwezig en zij zijn aangesteld om in te grijpen op het moment dat er misstanden zouden zijn. Ik weet niet of er melding gemaakt is van misstanden, maar als dat niet zo is, dan is er geen grond voor een onderzoek. De FEI kan natuurlijk niet de eigen steward afvallen. Ik denk dat de FEI op zijn of haar informatie afgaat.
Er zijn foto’s geplaatst die een bepaalde indruk wekken. Ik was er niet bij. Ik heb de foto’s gezien en ze zijn niet fraai. Maar een paard kan spanning hebben. Er werd zelfs gesuggereerd dat dat zo was door het klikken van de camera’s van de fotografen. Als een paard gespannen is moet de ruiter daar wat aan doen. Op dat moment kun je een slechte foto maken, dat kan van iedereen. En het is maar net wat je daarmee wilt. Het lijkt me dat dergelijke foto’s geen recht doen aan een onafhankelijk onderzoek.


Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Van: Francis
Als jurylid beoordeel je wat er zich in de ring afspeelt en zie je niet wat er op het voorterrein gebeurt. Foto’s kunnen makkelijk op een verkeerd moment worden gemaakt, maar als je meer dan dertig foto’s hebt van een verkeerd moment, is dat geen toeval meer. Natuurlijk heb je meer aan video-opnames. Ik denk dat als mensen problemen hebben met het welzijn van de paarden in de sport, dit tot op de bodem uitgezocht moet worden, anders wordt onze mooie sport in een kwaad daglicht gesteld.
De dressuursport heeft zich de laatste dertig jaar heel positief ontwikkeld in kwaliteit van rijden en in kwaliteit van de paarden. We zijn er heel positief mee bezig en als dan dit soort gevallen opduiken, moet dat nagetrokken worden. We hebben nu eenmaal te maken met de sociale media en dan gaat het allemaal heel snel de wereld over. We moeten het welzijn van onze paarden in de sport in een positief daglicht zien te houden.

Deze [email protected] verscheen woensdag 2 september 2015 in De Paardenkrant. Geen abonnee van De Paardenkrant? Sluit dan hier een (online) abonnement af.


Poll

Foto’s zijn niet toereikend voor beoordelen welzijn. Lees meer

Laden ... Laden ...

24 reacties op “Zijn foto’s niet toereikend voor beoordelen welzijn?

  • Brekelmans

    Ik kan alleen maar de reactie van Mevrouw Verbeek serieus nemen. De andere reacties vallen onder de noemer: De slager keurt zijn eigen vlees.

  • B.deGraaf

    “meer dan dertig foto’s van een verkeerd moment is geen toeval meer”. zo is het maar net.

  • art uma

    Een (reeks) foto(s) kan een aanleiding zijn voor een onderzoek, maar is mager als “het” bewijs. Met de huidige camera’s kun je wel 9 foto’s per seconde maken, dan is 30 nog niet eens zoveel. Laat niet af dat de foto’s geen prettig beeld laten zien. Een onderzoek mag van mij, maar dan ook naar de stewards, want afgezien van deskundigheid (je moet het wel kunnen zien), moet je ook maar het lef hebben om op te treden!

    Ik wordt alleen wel treurig als Verbeek het heeft over: “…als mensen problemen hebben … in een kwaad daglicht gesteld … als dan dit soort gevallen opduiken,… in een positief daglicht zien te houden.”

    Dan klinkt dat niet alsof ze het zelf een probleem vindt. Ja de gevolgen, maar niet de oorzaak. En ze kan er naar mijn mening ook wat aan doen, hoe veel dichterbij moet je zitten om invloed te hebben? Mij bekruipt het gevoel van symptoom bestrijding en verschuilen achter een organisatie. Waar is de actie / drive om het nu eens echt grondig aan te pakken?

    “De dressuursport heeft zich de laatste dertig jaar heel positief ontwikkeld in kwaliteit van rijden en in kwaliteit van de paarden. We zijn er heel positief mee bezig” En dat zonder te blozen?? Wat is dat nu weer voor reactie? Het gaat in deze niet om wat goed gaat, maar om wat misschien niet goed gaat. Dit lijkt erg op bagatelliseren van de situatie en daar zitten we nou echt op te wachten.

  • vincent Vermeulen

    Nou nou wat een opinie, is idd niks anders dan een opinie. Pure propoganda voor de LDR aanhangers.
    En maar weer zeuren over al de negatieve reacties. Zou het zo kunnen zijn dat er zoveel negatieve reacties zijn om dat er maar 1 kant van het verhaal wordt verteld in de paarden krant?

  • Laurie

    Ik vind het frustrerend. Ik ga best vaak op nationale wedstrijden bij het losrijden kijken en zie dingen (en de laatste jaren steeds meer) waar ik als dressuurliefhebber van geschrokken ben, bij subtopruiters, maar ook zeker bij topruiters. Het punt is alleen; ik mag er niks van zeggen, want dan val ik blijkbaar personen aan en krijg ik iedereen over me heen. Schijnbaar mag je geen foto’s ervan maken, want dan is het jouw schuld dat het paard spanning heeft en het is maar een momentopname. Vertel me dan eens wat ik er wel aan kan doen. Wat kan ik doen als ik zie dat een paard zwaar gefrustreerd en met blauwe tong rondloopt, als een amazone net voor haar proef buiten de losrijdpiste de zweep in 1 hand pakt en haar paard afslaat en na de proef halskloppend haar paard beloond voor 69%. Of als een paard paar keer uitgebeld is ivm bloed in de mond en de ruiter daarna zegt de oplossing rijkunstig ontdekt te hebben en dat blijkt een pluk hooi in de mond van paard met losrijden te zijn. En die amazone die letterlijk met het mes tussen de tanden reed en constant geïrriteerd tegen haar paard praatte en hem op dezelfde wijze “losreed”. Moet ik hierover dus maar niks meer zeggen en geloven dat stewards of wie dan ook hier wat aan gaan doen? Ik hoop dat er ruiters/amazones zijn die zich in bovenstaande situaties herkennen en zich alsnog diep schamen. Wie gaat hier wat aan doen?? Ik weet het niet meer…..

  • Laurie

    Kleine aanvulling: dan heb ik nog niet eens gesproken over iedereen die op de rollkur/LDR/hyperflexie-methode losrijdt met bijbehorend strak teugelgebruik.

  • H. Paerels

    Waar blijven de reacties, met onderbouwing, van de mensen die hierboven “EENS” hebben gestemd?? Wellicht veel wedstrijdruiters zo vermoed ik.

  • Ben van Roelhuis

    Gelukkig zijn er nog mensen zoals Francis Verbeek die een nuchtere kijk op de wereld hebben en het grotere belang overzien. Dus dit soort waarnemingen gewoon onderzoeken alleen zo kunnen deze praktijken worden aangepakt.
    Hopelijk blijven deze discussies niet alleen beperkt tot de dressuur want ook de andere takken van de hippische sport zijn niet vrij van dit soort dubieuze praktijken.

  • Sonja

    Ik heb een keer melding gemaakt bij de organisatie van een wedstrijd betreffende een amazone die haar paard continue met de zweep strafte. Ik zag aan de mederuiters in de hal dat ook zij zich hier aan stoorden. Maar ja, de organisatie wist om welke amazone het ging, het verhaal kwam hen bekend voor, en er werd verder geen actie ondernomen… Ik steek mijn kop boven het maaiveld uit om van deze misdragingen melding te maken, maar merk dus dat men bang is voor de eventuele consequenties wanneer men acties onderneemt….. En ik ben wel meer naar een ringmeester gelopen met de vraag of het gedrag van een bepaalde ruiter door de beugel kon… En iedereen is het op dat moment met mij eens, maar actie ondernemen?? Volgens mij gewoon angst voor de gevolgen wanneer je iemand er op aanspreekt…

  • Heleen cramer

    Aansluitend op wat Sonja schrijft: angst om ergens wat van te zeggen in het openbaar, hoe terecht ook, is helaas een breed maatschappelijk probleem. Vraag maar aan ambulancepersoneel, onderwijzers of voetbalscheidsrechters. Is het toeval dat juist vandaag in het zuiden begonnen is met een experiment waarbij jonge voetballertjes zonder scheidsrechters en met de ouders op 20 meter afstand (!) hun wedstrijdjes spelen. Het gaat om kinderen van een jaar of 6….
    Het is intriest dat onze maatschappij zo verworden is. We hebben Thalys-helden nodig! Wie durft? Voor het welzijn van het paard en het voortbestaan van onze sport!

  • Irene Aalsmeer

    Als foto’s niet voldoende bewijs zijn dan zit er maar een ding op: laten we vooral, met z’n allen, zaken die niet door de beugel kunnen gaan filmen op het voorterrein. Iedereen heeft toch tegenwoordig een film functie op z’n smartphone.

  • Rolf Nijenhuis

    Beste Laurens, het ziet er niet naar uit dat het paard schrikt van een foto-toestel. Als hij al geschrokken zou zijn dan weet de ruiter dat nu aardig ‘de kop’ in te drukken.
    Een foto kan een ander beeld geven dan de werkelijkheid was, mee eens. Maar sommige foto’s laten aan duidelijkheid niets te wensen over.

  • Han Coolen

    Francis Verbeek…Tot op de boden uitzoeken…

    Maar we hebben het wel over het zondagskind Gal..

    En dan schiet men blijkbaar in de Ontkenning (psychologie)

    Ontkenning (Duits: Verneinung) is een psychisch afweermechanisme. Het verschijnsel treedt op als iemand wordt geconfronteerd met gevoelens of emoties die moeilijk of helemaal niet te accepteren zijn. De persoon spreekt dan de feiten tegen om het negatieve gevoel niet te hoeven confronteren.
    Een ontkenning kan introvert of extravert zijn:
    introverte ontkenningen zijn ontkenningen tegenover zichzelf. Je houdt dan dus jezelf voor de gek (spreekwoordelijk). Dit heeft volgens de theorie van de psychoanalyse te maken met het Ich en het Über-ich.
    extraverte ontkenningen zijn ontkenningen tegenover anderen. Ook dit heeft volgens aanhangers van Sigmund Freud met het ich en het Über-ich te maken, maar heeft invloed op anderen.

  • marcel dufour

    Natuurlijk zijn foto’s wel afdoende om een oordeel te kunnen vellen aangezien er namelijk geen enkele foto bij mag zitten waarbij het paard zo diep achter de loodlijn loopt als op deze bewuste foto’s te zien is. Zelfs al is dat een momentopname dan is het nog een moment teveel.
    Zolang er nog steeds geaccepteerd wordt, zoals Laurens van Lieren stelt, dat een paard gecorrigeerd wordt op die manier is er nog een lange weg te gaan.

  • Paardenfokkerij-Olympus

    Een of enkele foto”s kunnen genomen met een bepaalde bedoeling geweldig manipulatief zijn. Ze kunnen een compleet tegenovergesteld beeld van de werkelijkheid weergeven.
    Maar zo ook zijn top ruiters in staat om in de ring een “foto”neer te zetten die niet strookt met de werkelijkheid. En die werkelijkheid is dat paarden onder druk gezet worden, ja dwangmatig onderworpen met echt angst (respect noemt men dat liever) voor de sporen. Kijk maar goed vlak voor binnenkomst van de ring.
    Die paarden bouwen logisch veel spanning op.
    Hoe los je de daaruit voortvloeiende gespannen passen op? Door ze een beetje richting passage voor te stellen en natuurlijk het hoofd te liften. De achterbenen worden er steeds een beetje onder geprikt en voila het plaatje is daar. Dat er daardoor frequent hele kleine storingen in ritme van de achterbenen te zien is wordt door iedere jury over het hoofd gezien. De puntenregen kan beginnen daarbij de basiselementen van de sport takt en ontspanning en indirect aanleuning volkomen veronachtzamend.
    En laten we wel zijn, top ruiters hebben sponsors nodig die soms zelf weinig verstand van paardrijden hebben. En die sponsors willen waar voor hun geld hebben , dus resultaten. Ik geloof niet dat voor een gemiddelde ruiter sponsoren in de rij staan. En dan geldt het principe wat beloond wordt dat wordt geleverd. Dan is er brood op de plank.
    Dus het zijn niet alleen de ruiters die schuld hebben aan dieronvriendelijkheid . Het zijn ook de internationale en nationale organisaties die de wedstrijden organiseren, die de soort gevraagde kunnen sturen. Zij zijn net zo schuldig of nog meer dan de ruiters. Zij kiezen juryleden en leiden ze op, maar veel diepgang om paarden heel en gemotiveerd te houden hebben ze niet. En dat vind ik erg.
    Laurens zegt : Als je paard gespannen is moet je daar iets aan doen” Ik zeg: Zoals op de foto’s Laurens? Zou dat tot ontspanning(komt uit de hersenen) gaan leiden? Of is het een brevet van onvermogen in de rijkunst?
    Sjaak Hoedjes
    Bergen NH

  • Janssen

    Ik heb eens gestemd op de stelling. Omdat alleen een foto niet het hele verhaal verteld. Je dient altijd te realiseren dat het een moment opname is. Met getuigen verklaringen erbij of meerdere foto’s van dezelfde combinatie, is natuurlijk een ander verhaal.

    Ik heb persoonlijk wel een andere ervaring;
    Tijdens de hengstenkeuring presenteert een topruiter een hengst. Waarbij de wijze van rijden zo vreselijk is, dat ik (en vele met mij op de tribune) schande ervan spreken. Ik ben zelf weg gegaan omdat ik het niet meer kon aanzien. Na de rubriek spreek ik de hoofdjury erop aan. Dat het een geweldig bewegende hengst is, maar dat er zeker iets gezegd moet worden over de wijze van rijden van deze topruiter. Als je in de basis zo iemand ziet rijden, moet je de combinatie uitsluiten wegens wreedheid ten opzichte van het paard. Zegt de jury, het gaat hier alleen om het paard en niet hoe de ruiter rijdt. Dat beoordelen wij niet! Nee maar op de tribune zitten duizenden mensen te kijken en die denken dat je op deze wijze de top kunt halen. Jurylid: daar is de instructie thuis voor.
    Ik ben verder maar niet in discussie gegaan. De combinatie won de hengstencompetitie.

  • eddy crul

    Je kan een misdadiger maar in de gevangenis stoppen als je hem op heterdaad betrapt.De grootste fout hier in dit geval is,dat de verantwoordelijke en bekwaam geachte stewards niet hebben ingegrepen op het moment zelf.(weliswaar als dit nodig was,want ik was er niet bij) Je kan nochtans geen gemakkelijkere plaats vinden om een misdadiger op heterdaad te betrappen dan in de voorrij piste. Als je achteraf nog moet sanctioneren ben je in principe te laat.Zeker omdat je ruimschoots de mogelijkheid hebt gehad om het te doen op het moment dat de feiten zich voordeden.Achteraf de zaak proberen analyseren met foto’s ,video’s of wat dan ook kan en mag wel.Welke consequenties men daar dan wil of moet aan verbinden zal heel goed moeten beschreven worden in het reglement.Dit is tot op heden niet zo.Nu de gestelde vraag.Om foto’s te kunnen gebruiken moet je een paar reeksen van snel na mekaar gemaakte foto’s hebben.En beter nog beschikken over goed genomen video’s.Maar deze zijn volgens mij vijgen na Pasen,deze kunnen beter alleen dienen om de beslissingen genomen op het moment van de inbreuk zelf eventueel te staven.Tussen haakjes de foto’s van Helgstrand tonen niets goed en zouden beter gebruikt kunnen worden om opleidingen te geven aan de komende generatie.Maar dan wel in de les ” “Zo moet het niet.” Nog een heel belangrijk punt in deze totaal discussie is de vraag: Wanneer begint tijdens het rijden de dierenmishandeling? Ook deze vraag moet eerst goed beantwoord worden en het antwoord moet in het reglement niet interpreteerbaar opgenomen worden. Gewoon mijn mening.vr gr EC

  • H. Paerels

    Foto’s van Rollkurgangers geven allemaal hetzelfde beeld en spreken meteen boekdelen!
    Om deze vraag voor te leggen aan Jacob Melissen vind ik geheel niet relevant. Hij zal vast heel veel verstand hebben van fotograferen en van journalistiek en zal vast ook veel gezien hebben op hippisch vlak, maar dat maakt hem nog geen vakjat op rijkunstig gebied.
    Laurens van Lieren praat vanuit zijn eigen “Moderne straatje” en is dus ook allesbehalve objectief, hetgeen ook in zijn antwoord terug te lezen is.
    Mevr. Francis Verbeek spreekt over “De Dressuursport heeft zich de laatste 30 jaar heel positief ontwikkeld in kwaliteit van rijden en in kwaliteit van paarden”.
    In kwaliteit van paarden, JA, maar de ruiters zijn NÍET meegegroeid met de kwaliteit van de paarden, integendeel.
    Ben het dus ook niet met haar eens en ben ook geen fan van haar.
    Sluit me aan bij Sjaak Hoedjes.

  • art uma

    Hoe kun je trouwens steward worden op zo’n GP wedstrijd? Ik wil me wel opgeven, zou er ook geen probleem mee hebben om op te treden.

  • Jan Jonas

    foto’s waren niet toereikend. Wat als er de volgende keer een filmpje gemaakt wordt.

  • Han Coolen

    art uma 6 september
    Ik wil me wel opgeven, zou er ook geen probleem mee hebben om op te treden.

    ———————-
    Je weet toch wat een Glock is ????

  • Sonja

    Het valt me op dat er als verdediging tegen de aanstootgevende beelden wordt aangegeven dat er van iedere combinatie zowel slechte als goede foto’s te maken zijn. Wanneer er foto’s van mij worden geschoten waar bij mijn paard zichtbaar pijn en angst heeft dan zou ik daar zeker lering uit trekken. Een paard kan zich wellicht ongemakkelijk voelen wanneer moeilijke oefeningen worden gevraagd, waar bij spieren worden aangesproken. Maar dat is wat anders dan wat deze beelden laten zien. Iedere dierenliefhebber, en dat zijn wij anders hadden we een andere hobby/beroep gekozen, zou zich rot en schuldig voelen tegenover zijn paard wanneer deze beelden van je gemaakt zijn.

  • Ko

    Jacob beschuldigt de boodschapper.
    Laurens spreekt de “ingrijpende” ruiter vrij.
    Francis bekijkt het nuchterder en het hele plaatje.
    Het gaat om subjectieve beeldvorming rond dierenleed in relatie tot subjectieve sportieve prestaties beoordeelt door subjectieve juryleden op basis van objectief opgestelde regels (FEI).

    Dan is 1 “fout” plaatje er 1 teveel.

  • NamreH

    Ik zal het simpel houden. Wanneer is de dressuursport géén dieronvriendelijke sport?
    Schaf eerst de wedstrijddwangmiddellen trens, stang, kinketting, sporen en zweep eens af.
    Vervolgens de trainingsmiddellen slofteugel, bijzetteugel, etc.
    Laat de zogenoemde (lees: zogenaamde) sporters eens zonder deze hulpmiddellen aan de gang gaan, dan zien we eindelijk wie wèl en wie niet in staat is in harmonie met zijn/haar paard een wedstrijd te rijden. Er zijn zo veel diervriendelijke trainingsmethoden waarmee prachtige resultaten behaald kunnen worden. Het kaf zal geheel vanzelf van het koren gescheiden worden en wat overblijft zijn (ná de paarden natuurlijk) de wèrkelijke sporters die uit kundigheid en met geduld hun dieren naar topprestaties begeleiden.
    Daar kunnen dan probleemloos foto’s en zelfs films van gemaakt worden waar niemand zich over hoeft te verbijten. De publieke opinie zal positiveren wat de paardensport een ongekende boost kan geven. Denk daar maar eens over na, dames en heren (sub-)(top-)ruiters als u thuis de dagelijkse training weer aangaat. Want wat wij als publiek op het voorterrein kunnen (lees: mógen) aanschouwen en waar wij ons reeds over opwinden is natuurlijk nog maar het (sub-)topje van de ijsberg.. Want wat er bij u op stal gebeurt, gebeurt buiten het zicht van welke toeschouwer dan ook en het lijkt mij niet waarschijnlijk dat het er dan (dier-)vriendelijker aan toe zal gaan dan op het voorterrein. Zo u van mening bent dat ik mij in deze vergis verzoek ik u iemand van uw keuze uit te nodigen om op onaangekondigde tijden foto’s en films van uw trainingen te komen maken om die, als ware het een reality-soap, op youtube publiekelijk te maken
    Ik geniet nu al van het vooruitzicht om al die toppers via het internet te kunnen volgen! (Of zou ik me niet vergissen en zullen er niet zo veel nieuwe trainingsfilmpjes op youtube worden geplaatst?)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook