Ga naar hoofdinhoud

Heeft het zin om op concoursen onderscheid te maken tussen professionele en amateurruiters?

Van: De Paardenkrant
Aan: Agnes van den Broek (spring- en dressuuramazone), Maikel van der Vleuten (professioneel springruiter), John Bierling (algemeen directeur KNHS)
De Nederlandse Amateurruiter Club heeft een scheidslijn getrokken die amateurs onderscheidt van alle overige ruiters. Een amateurruiter mag geen inkomen genereren uit het rijden van paarden voor derden, met name niet wanneer deze paarden eigendom zijn van een professionele trainings- of handelsstal. Een amateurruiter mag maximaal drie paarden per competitiejaar uitbrengen voor andere eigenaren dan zichzelf of naaste familieleden. Vinden jullie het zinvol om op deze wijze op concoursen onderscheid te maken tussen ruiters?


opi1-info@-foto 1 Agnes van den Broek (Large)Van: Agnes
“Het is zeker zinvol om onderscheid te maken tussen de (semi)professionele ruitersport en de amateursport. Hierbij moeten we wel in ogenschouw nemen dat een bepaald niveau behouden blijft. Zo kunnen talentvolle combinaties ook zonder problemen de eventuele stap naar de (semi)professionele sport maken, als zij dat willen en of kunnen. Zo kunnen de andere combinaties zich gericht en goed doorontwikkelen om met veel vertrouwen en plezier hun geliefde sport in hun vrije tijd te kunnen bedrijven. Zelf vind ik drie paarden van derden per competitiejaar uitbrengen al erg professioneel. Zeker als je er vanuit gaat dat een amateur een volledige baat moet hebben om de kosten van het paard en overige kosten te kunnen dekken, want dat zijn er nogal wat. Persoonlijk zou ik dus ook gaan voor twee paarden per ruiter, in plaats van drie. Dat is ook haalbaar als je fanatiek bent met trainingen, zeker op hoger niveau.”


opi1-info@-foto 2 Maikel van der Vleuten (Large)Van: Maikel
“Met onze jonge paarden gaan we regelmatig naar landelijke concoursen om ze ervaring op te laten doen. Als een paard nog echt groen is, of nog een beetje kijkerig, rijden we niet om te winnen, maar snel zijn in de barrage moet een paard ook leren. Dus komt het ook voor dat we in de barrage voor de winst rijden. Dan is het inderdaad zo dat ruiters met minder ervaring het op moeten nemen tegen de wat professionelere ruiters.
Ik vind het zelf heel leuk om iedereen te zien rijden en als een amateur zijn goede jonge paard in de kijker wil rijden, dan moet hij dat natuurlijk doen op de wedstrijden waar de handelsstallen ook komen. Maar ik kan me wel voorstellen dat er ruiters zijn die in een eigen rubriek of op een eigen wedstrijd willen rijden.
Ik vraag me wel af hoe groot die groep ruiters is. Er zijn denk ik heel veel semiprofessionele ruiters die niet alleen voor het plezier rijden, maar ook om hun paarden op te leiden voor de verkoop. In de praktijk zal wel blijken of de groep pure amateurs groot genoeg is voor eigen wedstrijden.”


opi1-info@-foto 3 John Bierling (Large)Van: John
“Binnen de KNHS wordt dezelfde discussie gevoerd. Moeten we onderscheid maken tussen professionals en amateurs? Regelmatig ontvangen we opmerkingen van sporters die in wedstrijden verliezen van professionele ruiters. Anderen zien het juist als een uitdaging om tegen succesvolle paardensporters te strijden. Hoe geweldig kan het zijn om tweede te worden na Jeroen Dubbeldam, al is het met een jong paard?
De scheiding tussen een professional en een amateur is flinterdun. Wat te denken van een ‘professional’ met een jong paard, die moet strijden tegen een ervaren meervoudig Z-paard welke al meermalen een ‘amateur’ naar het kampioenschap heeft geleid?
De Nederlandse Amateurruiter Club organiseert op 7 september exclusief voor ‘amateurs’ haar eerste wedstrijd. De KNHS heeft hierover diverse gesprekken met de NAC gevoerd en wij zijn dan ook enthousiast over dit initiatief. De wedstrijd vindt plaats onder auspiciën van de KNHS en geldt als pilot voor een mogelijk vervolg.
Het lastige aan dit onderwerp is dat er nog steeds discussie is over de definitie van een amateur en een professional. Is het onderscheid dat een professional een inkomen haalt uit de paardensport en de amateur de paardensport puur als hobby beoefent? Is een jonge ruiter met een fulltime baan, die in zijn vrije tijd een aantal jonge springpaarden voor een eigenaar rijdt, dan een professional of amateur? Er zijn ook andere indelingen te maken. Bijvoorbeeld naar niveau of aantal startpassen. We praten dan over een indeling in prestatieklassen.
Al met al een interessant vraagstuk voor de sportfora die in 2014 van start gaan. Hierin zijn de ervaringsdeskundigen uit de regio per discipline vertegenwoordigd. Ondertussen moedigt de KNHS wedstrijdorganisaties aan gebruik te maken van de mogelijkheden die er nu al zijn.”

Deze [email protected] verscheen woensdag 21 mei in De Paardenkrant


Poll

Het is zinloos om op concoursen onderscheid te maken tussen professionele en amateurruiters Lees meer

Laden ... Laden ...

25 reacties op “Heeft het zin om op concoursen onderscheid te maken tussen professionele en amateurruiters?

  • Irene

    Ik denk ook dat de scheiding heel moeilijk is, het is jammer dat we maar een klein landje zijn anders zou een systeem zoals in Duitsland super zijn. De klasses zijn daar in stappen ingedeeld en steeds als je in de prijzen rijdt ga je een stapje hoger in diezelfde klasse. Ik begrijp dat er dan wel dezelfde proeven gereden worden, alleen dan steeds prijswinnaars die tegen elkaar rijden. Dus als je in de B in de eerste stap een prijs rijdt, ga je naar B tweede stap. Daar rijden allemaal mensen die in stap 1 een prijs hadden en zo promoveer je door de klasse heen

  • Ronald

    Voor de kleinere concoursen, heeft het niet zo veel zin. Dat is nu wel goed, daar leert iedereen van.

    Voor bijvoorbeeld de kampioenschappen, zou het zeker in de L en M een leuke aanvulling zijn. Want laten we eerlijk zijn de amateur met 1 of 2 paarden is zo goed als kansloos in het geweld van de professionele ruiters/amazones.

    Scheiding tussen amateur en prof is dan gemakkelijk te maken op bijvoorbeeld niet meer dan 2 actieve startkaarten en maximaal 3 startkaarten in een jaar.

  • Paulien

    Het klopt wat Irene zegt over het system in Duitsland alleen worden alle deelnemers die deelnemen aan een wedstrijd in een bepaalde klasse op een hoop gegooid en dan wordt er gekeken naar het aantal”ranglistenpunkte” dat iemand heft behaald. Deze krijg je door je in de prijzen te rijden en blijven twee jaar geldig. Als je dus een aantal jaar om wat voor reden niet op concours bent geweest zak je weer in deze punten en kun je weer bij diegene die minder prijzen hebben gewonnen rijden. De groep wordt daarna bij genoeg deelname in tweeën gedeeld en dan ligt het er dus aan hoe vaak je een prijs in die klasse hebt gewonnen of je bij de betere of de mindere goden wordt ingedeeld.

  • marleen

    Voor de dressuur,
    De inschalingstabel aanpassen, dus strenger maken.
    1 maal Prix st George geen L,M of Z1 meer,
    1 maal GP geen basis meer.
    Er zijn genoeg mogelijkheden om de jonge paarden van deze groep in de Sublicup ervaring op te laten doen.

  • Mariëlle

    Ik ben het eens met Marleen. Inschalingstabel aanpassen. Een paar jaar geleden zijn die jonge paarden proeven in het leven geroepen speciaal voor de mensen die al hoog gereden hebben. Misschien die iets meer ook bij de gewone wedstrijden uitschrijven. Want het is voor de amateur wel weer leerzaam om er naar te kijken!

  • Chantal

    Heel goed initiatief! Het is alleen jammer dat je als Z-ruiter niet meer als amateur mag starten. Juist in deze klasse kom je ontzettend veel profs tegen. Het is bijna onmogelijk om als hobby-ruiter hier met een “normaal” paard mee te rijden.

  • Jort

    Zelf ga ik nooit op concours met het idee dat ik wil/ga winnen maar om fijn te rijden. Het mooie van het Nederlandse systeem is dat je beoordeeld wordt in percentages en niet op “Platzierungen” zoals in Duitsland. Als je in Duitsland goed hebt gereden wil dat nog niet zeggen dat je “platziert” bent want dat hangt van het aantal deelnemers af. Een onlogisch systeem in mijn ogen. Nederland behoort tot de wereldtop in de paardensport en ik denk dat dat mede komt door het systeem dat gehanteerd wordt (en de goede fokkerij natuurlijk). Mee doen is belangrijker dan winnen en je meten met de professionals is ook een uitdaging.

  • Frans Berings

    6)@Chantal
    Ook de amateur Z ruiter en hoger mag natuurlijk ook in de amateurrubrieken starten, het wachten is op de vereniging die dit gaat organiseren, zie http://www.amateurruiters.nl
    In de eerste pilot wedstrijd in Zwolle die door de Zwolse Ruiterclub Riseart wordt georganiseerd is de Z klasse niet in vraagprogramma opgenomen, omdat de organisatie ook niet weet hoeveel deelname ze kunnen verwachten. Of de amateur wedstrijden een succes gaat worden , hangt geheel af van de deelname in Zwolle.

  • gerda

    Er zijn( semi)prof ruiters die paarden voor derden rijden om ze Z2 dressuur met winst punten te halen, om het paard een sport predicaat te laten krijgen.
    Dus wat Marleen voorstelt daar ben ik het niet mee eens.
    Het moet strenger, zoals bijvoorbeeld Agnes voorstelt maar dan hooguit 2 startkaarten per jaar per persoon.

  • nikki

    Om maar te beginnen over de opmerking van John in het artikel.
    Het is ook een uitdaging om juist tegen de profs te rijden en misschien wel tweede te worden na Jeroen Dubbeldam. Dat is zeker waar.
    Maar het is ook leuk om te winnen.Ondertussen heb ik dat als amateur naast mij neer gelegd. Ik heb 1 paard waar ik naast mijn studie en werk in de avond uren op rij. Als er tijd over is rij ik ook wel eens een wedstrijdje. Winnen zit daar niet bij en in de prijzen rijden misschien een enkele keer.
    dat is jammer…
    Maar als amateur ruiter doe je het toch voor de hobby? Foutloos rijden, of in de dressuur hoge punten rijden is toch ook leuk. Het gaat er toch eigenlijk om dat je dat samen met JOU paard doet. Dat je ziet dat jij en je paard een steeds betere band krijgen en dat je langzaam verder klimt in de sport.
    overigens vind ik het idee niet slecht. Maar maak er dan speciale amateurwedstrijden van waar je je alleen als amateur voor kunt inschrijven. Als je daar als amateur niks voor voelt kan je dan alsnog met de wedstrijden meedoen zoals dat nu wordt uitgeschreven, waar iedereen met een startkaart aan mee kan doen.

  • Jan de Lange

    DRESSUUR. Je moet niet rijden voor een winstpuntje, maar plezier hebben in het opleiden van je paard. Wel worden er te snel punten gegeven voor vaak middelmatige proeven in de basis. Het verplaatsen van de ZZ-licht klasse naar de basis heeft daar ook geen goed aan gedaan. Je ziet nu
    veel zwakke combinaties in het ZZ-zwaar komen. Verder wat is een amateur? Is dat een amazone die enkele malen les krijgt per week en verder op school zit? Of een amazone, die van het werken in de paardensport moet leven en daarvoor 80 uur per week in de weer is en blij is dat zij 1 maal per week kan lessen?

  • Frans Berings

    8 @ Jan de Lange
    Beide voorbeelden die U aanhaalt, kunnen volgens de richtlijnen van de NAC onder de amateurstatus vallen.

  • Frans Berings

    De Hr. John Bierling vraagt zich af of een jonge ruiter met een fulltime baan, die in zijn vrije tijd een aantal jonge springpaarden voor een eigenaar rijdt, dan een professional of amateur is.
    De richtlijnen van de NAC zijn hier toch ook wel duidelijk,
    Een amateurruiter is iemand die:
    1) Geen inkomen genereert uit het rijden van paarden voor derden
    2) Geen paarden rijdt die eigendom zijn van een professionele trainings- of handelsstal
    3) Op generlei wijze de beroepsruiter beconcurreert
    Daarnaast mag een amateurruiter alle paarden in de wedstrijden rijden die eigendom zijn van de amateurruiter zelf of van zijn / haar naaste familie (echtgeno(o)t(e),broers, zussen, ouders of grootouders).
    Rijdt de amateurruiter paarden die niet in eigen of familiebezit zijn, dan geldt een maximum van 3 paarden per competitiejaar.
    Bij inschrijving vult de deelnemer zowel de Amateurstatus Verklaring als de Eigenaarsverklaring (per paard) in en zendt deze mee bij met de inschrijving. Deze verklaringen zijn te downloaden op http://www.amateurruiters.nl.

  • Albert

    Goedemorgen,

    @Meneer Berings,
    Hoe moet ik punt 3 opvatten: Op generlei wijze de beroepsruiter beconcurreert.
    Stel ik rijd op wedstrijden wekelijks in de prijzen. Dan ben ik toch een concurrent van de prof? Dan mag ik niet meerijden?

    Ik ben persoonlijk niet voor het aanpassen van de inschalingstabel. Want je zou maar eens een heel goed paard hebben. Dan rijd je één keer dat niveau en dan mag je daarna geen lage klasses meer rijden!

  • Frans Berings

    [email protected]
    Beste Albert,
    Punt 3 is misschien een ruim begrip,maar in het kort komt het er op neer dat U de beroepsruiter niet in zijn broodwinning beconcurreert.
    Op sportief vlak kunt U de beroepsruiter zoveel beconcurreren als U wilt.

  • Elly

    En hoe is dit dan te controleren?
    Het eigendom van het paard staat nergens geregistreerd.
    Zelfs bij de regel dat een jury zijn eigen paard niet mag jureren (helemaal terecht overigens)is het handhaven hierop heel moeilijk door het ontbreken van deze registratie.
    Nu worden er nog meer regels bedacht die naar mijn mening ook niet te controleren zijn. Hoe weet men nu hoe ik mijn geld verdien, hoe ga je dat controleren? Bij de belastingdienst?
    Een onhaalbare kaart denk ik.

    Dit nog los van het feit dat je toch wedstrijden rijdt om je te meten met de beste?
    De inschalingstabel mag van mij wel aangepast worden.

  • Frans Berings

    Als initiator van de NAC vindt ik de vraagstelling of het zin heeft om op concoursen onderscheid te maken tussen professionele en amateurruiters voor de doelstelling van de NAC toch misleidend.
    Wij willen geen onderscheid maken op de reguliere concoursen, maar aparte concoursen voor de amateur in de lagere klassen met name voor het springen.
    Onze voornaamste doelgroep is die groep ruiters die niet de tijd, ambitie, of het talent hebben om volgens het systeem van de KNHS naar de top toe te werken, maar die gewoon voor hun lol op concours willen zonder dat de drempel te hoog is, en toch ook de kans hebben een prijsje te winnen.
    U herinnert zich misschien nog wel de discussies op horses.nl aangekaart door Jos Wouters.
    Het leek ons niet realistisch om een nieuwe bond op te richten
    Maar het is ons wel gelukt om tot overeenstemming te komen met de KNHS en mogen nu een pilot organiseren.
    Dit gaat op 7 sept 2014 gebeuren in Zwolle.
    Het gaat hier om parcoursen vanaf 0.60 mtr. t/m 0.90 mtr. hiervoor is geen startpas vereist.
    Deze parcoursen worden met barrage verreden.
    Omdat wij denken dat er tussen de dressuurruiters ook potientiele deelnemers zitten die ook wel eens een laag parcoursje willen springen, maar op de reguliere concoursen de klasse B toch wel wat hoog vinden, en het Ruitersportcentrum Zwolle over de accommodatie beschikt, hebben we besloten om ook dressuurruiters hierbij uit te nodigen. Het vraagprogramma hiervoor staat op http://www.amateurruiters.nl
    Voor de amateurruiters zowel dressuur als springen vanaf de klassen L en hoger wordt er gewerkt aan een selectiesysteem waarbij deze ruiters zich op de reguliere wedstrijden (zonder scheiding van amateur en beroepsruiter) kunnen kwalificeren voor de finale van een kampioenschap voor amateurs, te beginnen met het indoorseizoen 2014/15.

  • Rynn Loef

    Iedereen gewoon laten starten, (semi)profs starten hors concours. Als je zegt voor de ervaring van je jonge paard te rijden en niet voor de prijzen dan moet hc starten geen probleem zijn.

  • Hans Wulferink

    Beste mevrouw, mijnheer,

    Naar mijn mening hoeven er geen gescheiden wedstrijden te komen voor professionals en amateurs omdat de professionals beter kunnen rijden. Door tegen betere ruiters en amazones te rijden wordt jezelf ook beter.
    Wat mij wel stoort is dat er in de klassen waar ook veel amateurs in deelnemen (de klasse L en steeds vaker ook de klasse M) steeds vaker met ingebouwde barrage wordt gewerkt, omdat de professionals dit wensen. (in Twente heb ik dit jaar nog geen concours kunnen rijden met een barrage achteraf)
    De professionals hebben als doelstelling om met zo weinig mogelijk inspanning zoveel mogelijk paarden te kunnen uitbrengen. zij zien het als oefenrondjes met prijzengeld. Voor hen is het op concours gaan onderdeel van hun werk.
    De amateur daarentegen wil gewoon deelnemen aan een mooi concours en heeft niet als doelstelling om z.s.m. klaar te zijn en het paard weer te kunnen wegzetten.
    Ik zadel graag mijn paard nog een keer op om mij speciaal voor te bereiden op de barrage. De hindernissen worden bij een barrage achteraf ook vaak nog iets verhoogd, waardoor mijn paard ook geleidelijk went aan promotie naar een volgende klasse.
    Door met ingebouwde barrage te werken komt er naar mijn mening ook steeds minder publiek. Het is gewoon niet aantrekkelijk om naar te kijken, een Grote Prijs van een internationaal concours wordt ook niet met ingebouwde barrage verreden!
    Het argument dat het tijdwinst oplevert is naar mijn mening ook niet valide. Tegenwoordig werken bijna alle concoursen met 2 combinaties in de baan. Hierdoor kan de volgende combinatie ook gewoon binnen 45 seconde aan zijn parcours beginnen.

    Voor mij is paardrijden mijn hobby, ik heb een fulltime baan en ik moet naast mijn werk best veel inspanning leveren en kosten maken om voldoende getraind aan wedstrijden deel te nemen. Door de ontwikkeling naar steeds meer wedstrijden met ingebouwde barrage beleef ik veel minder plezier aan het op concours gaan, omdat het bieden van mooie sport in de klassen waaraan ik deelneem niet meer de hoogste prioriteit heeft.

    PS. De klasse Z en ZZ is vaak wel met barrage achteraf, maar dat is voor veel amateurs te hoog gegrepen!

    Vriendelijke groeten,

    Hans Wulferink.

  • Jorieke van Cappellen

    Het komt er dus kort door de bocht op neer dat je aparte wedstrijden wilt voor amateurs om ‘ze ook eens een prijsje te gunnen’. Je kunt toch als amateur ook gewoon beter gaan rijden? En nee dat heeft niks met ‘geen tijd om zoveel te rijden, drukke baan, geen goed paard’ etc te maken, maar puur met doorzettingsvermogen en inzet! Maar mensen halen blijkbaar liever een oranje lint dan beter leren rijden.

    Je zou in de reguliere wedstrijden ‘profruiters’ misschien nog iets meer beperkingen op kunnen leggen, maar ik zou e.e.a. niet uit elkaar halen. Je moet voorbeelden hebben op een wedstrijd. En dit gaat om ruiters, maar wat te denken van het feit dat de één meer geld te besteden heeft dan de ander, en dus dat de één (óók de amateur!), met een kwalitatief veel beter paard de ring in komt dan de ander? Komen er dan ook restricties als: je paard mag niet meer dan 10.000 euro waard zijn anders kon ie nog wel eens te goed zijn voor de rest?

  • Sonja

    Men gaat er in deze discussie van uit dat de amateur minder goed kan rijden dan de prof….. Niet zelden is de kwaliteit van het paard bepalend wat betreft de prijzen…. De ‘dressuur amateur’ met een ‘doorsnee’ paard is aangewezen op het rijden van een zeer nette proef terwijl de ruiter op een kwalitatief goed paard zich veel foutjes kan veroorloven om toch hetzelfde aantal punten bij elkaar te rijden. Verder sluit ik me geheel aan bij Jorieke van Capellen.

  • m.dijkerman

    Ter informatie:
    Een 15 tal jaren geleden was er op indoor nop. In emmeloord twee jaar achter elkaar een extra rubriek uitgeschreven in de klasse L springenvoor ruiters met max. Twee of drie startkaarten per jaar.
    Beide L rubrieken gingen over hetzelfde parcours en beide jaren waren de winnende tijden van de amateurgroep sneller dan van de reguliere groep.
    Dus daarna werd er weer gewoon 1 L rubriek uitgeschreven,

  • elli

    De amateur roept dat het geen kans heeft om te winnen van een prof..
    Ik zie het juist andersom. Als semiprof ben ik juist bezig om mijn paard fijn op te leiden. En ja, ik rij weleens wat harder in de barrage. Maar in de klasse L crossen de amateurs zo hard rond, plat op het paard, geen afstand rijden, dat ik daar als semiprof niet eens van wil proberen te winnen.

    In de tijd dat ik echt amateur was, heb ik regelmatig in de hoge klassen gewonnen van grote namen. Dus het is zeker mogelijk. Ik zie het nut van de splitsing dan ook niet

  • Irma

    Ik ben een absolute amateurruiter en vind het geen enkel probleem om tegen professionele ruiters te rijden. Waar ik wel een probleem mee heb is dat ik met mijn ene paardje weinig kans heb om mijn inschrijfgeld terug te verdienen terwijl mijn inschrijfgeld daar wel op berekend wordt. Op deze manier voel ik me de sponsor (en dit is nog positief uitgedrukt) van de professional. Mijn voorkeur zou het hebben om 1 wedstrijdcircuit te houden maar in principe geen prijzengelden uit te keren. De inschrijfgelden zouden dan naar beneden kunnen wat het voor de amateur weer aantrekkelijk maakt om te starten. Als bepaalde ruiters toch voor prijzengeld willen gaan zou dit aan te geven moeten zijn op het inschrijfformulier en zouden alleen deze ruiters wat extra inschrijfgeld kunnen betalen.

  • Albert

    Beste organisatie.

    Kijken naar jullie initiatief om onderscheid te gaan maken tussen de amateur en de prof.

    Als je dan het vraagprogramma bekijkt, dan is het inschrijfgeld 10 euro, dan kan ik net zo goed naar een gewone wedstrijd gaan!
    En de prijzen zijn: bekers, medailles, rozetten en gebruiksvoorwerpen. Sorry, nu mis ik het echt! Dit is toch een kopie van een wedstrijd op dinsdag of iets dergelijks waar de prof ruiter zijn winstpunten bij elkaar probeert te rijden. Het grote verschil is dat ik het allemaal zelf moet betalen want ik rijd mijn eigen paard en de prof rekent de kosten door naar de eigenaar van het paard.

    Dus wat is nu de toegevoegde waarde?
    Dat ik nu misschien een keer een prijs kan winnen? Paardrijden doe je als amateur voor je plezier en als je een lekker rondje rijd maakt het niet uit of je een prijs wint!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook