Bloed is bloed

Toen Stephen Clarke op de Wereldruiterspelen in Kentucky kort na het begin van de Grand Prix-proef van Adelinde Cornelissen zijn juryhuisje uit kwam, wisten we allemaal hoe laat het was. Parzival schuimde een spatje bloed, Adelinde was voor niks de halve wereld over gevlogen en als Nederland nog goud wilde winnen, moest het die klus met drie man klaren.

Uiteraard was er veel compassie met Adelinde. Teamdierenarts Jan Greve liet de hele wereld een foto zien waaruit de onbenulligheid van het sneetje bleek. Maar het juryoordeel was klip en klaar, niemand haalde het in zijn hoofd om protest aan te tekenen. Bloed is bloed. Dressuurmensen zijn vaak zeurpieten, maar op dit punt stonden (en staan) ze schouder aan schouder.

Springmensen stonden onlangs in London-Olympia ook schouder aan schouder. Maar dan in hun gehuil over het onrecht dat Bertram Allen zou zijn aangedaan. Een overijverige official was op zijn strepen gaan staan en had het troetelkind van de internationale springsport zijn zege in de Grote Prijs afgepakt. In de wereld waarin een balk een balk is was bloed plotseling geen bloed.

De springjongens buitelden met hun verklaringen net zo vaak over elkaar heen totdat echt iedereen zeker wist dat dit grote onrecht het gevolg was van ambtenarij. Een pennenlikker, een regelneef had dit op zijn geweten. Terwijl de eerste woorden van de bloedregel toch echt luiden dat bloed leidt tot uitsluiting.

Ik had een klein beetje met Bertram Allen te doen. Maar veel meer met de steward die de pech had op dat moment in functie te zijn. Wat had ‘ie moeten doen? De regel níet toepassen? ‘Heej Bertram, pak effe een ander paard voor de prijsuitreiking’.

Deze en alle andere stewards hebben recht op een FEI die korte metten maakt met zogenaamde springprofessionals. Jongens die elk weekend proberen een ton te verdienen en die zelf wel uit willen maken hoeveel bloed nog acceptabel is. Maar, helaas, zo strak en eenduidig zit de FEI niet in elkaar. Vorige maand nog liet de paardensportbond weten dat zij niet van plan is om het paardenwelzijn te waarborgen in discipline-overstijgende regels. Vierspanrijder Chester Weber mocht in Caen zijn zilveren WK-medaille gewoon houden, ondanks het bloed in de mond van zijn linker voorpaard.

Zolang de FEI nog vatbaar is voor het gelobby binnen haar disciplines, zullen stewards het slachtoffer worden van woedende topsporters. En zal Mien van Driehoog zich blijven afvragen waarom ruiters hun successen niet óp maar óver de ruggen van hun paarden willen behalen.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur (d.rosie@eisma.nl)
Deze column verscheen woensdag 30 december 2015 in De Paardenkrant. Geen abonnee van De Paardenkrant? Sluit dan hier een (online) abonnement af.

Reageer
Discussie zien we graag op Horses, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Reacties zonder naamsvermelding kunnen zonder opgave van reden worden verwijderd. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 250 woorden. Lees hier alle voorwaarden.
15 reacties op Bloed is bloed
  1. 1

    Duidelijk verhaal en helemaal mee eens.

  2. 2

    Zo helemaal mee eens met dit artikel !!!

  3. 3

    Reglement niet goed gelezen DW? Er staat dat bloed/wondjes door ‘excessive’ oftewel buitensporig sporengebruik tot uitsluiting moet leiden. Ik weet niet of je BA ooit van dichtbij gezien hebt, maar ik wou dat alle mensen elkaar zo behandelen als hij zijn paarden behandelt. Dan zag de wereld er een stuk beter uit. Gelukkig nieuwjaar!

  4. 4

    Bloed is bloed terecht.
    Maar dit gaat niet ver genoeg,om geld te verdienen en veel geld doen ze alles .
    Schorsen dit helpt pas echt,een jaar lang niet rijden dan kun je ze een beetje pijn doen.
    Maar wel voor iedereen dezelfde regel,en rechten.

  5. 5

    Kan het hier alleen maar mee eens zijn.

  6. 6

    Precies!

  7. 7

    @ Azijnzeiker:

    3. Mandatory Disqualification
    3.1 Horses bleeding on the flank(s), in the mouth or nose or marks indicating excessive use of spurs or of the whip

    Dus: OR marks indicating excessive use of spurs. Ruiters worden dus voor beide verschijnselen gediskwalificeerd. Voor bloed én voor sporen van excessief spoor- en zweepgebruik.

    Verder lijkt het me een goed voornemen voor het nieuwe jaar als u voortaan onder uw eigen naam zou publiceren.

  8. 8

    OK bloed is bloed,diskwalificatie,terecht of onterechti ieder zijn mening. Echter hoort de beslissing over uitsluiting direct gemaakt te worden door de groundjury als ruiter/paard uitde ring komt. Nu werd de uitsluiting bekend gemaakt na de barrage, voor de prijsuitreiking. Ook omdat. Michel Whitaker op dat moment 2e stond,lijkt het er verdacht veel op dat de jury het mooier vond om een Engelsman in Londen te laten winnen.

  9. 9

    het is zo als altijd; zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Bloed is bloed en wees daar dan ook duidelijk in. En Jan, als je daar duidelijk in bent en Michel Whitaker is tweede, dan word die automatisch eerste.

  10. 10

    Wat zie ik ineens halve waarheden voorbij komen in de reacties. Azijnzeiker is gelukkig al gecorrigeerd maar Jan heeft volgens mij ook niet alles gelezen.
    In de officiële verklaring staat dat de diskwalificatie direct medegedeeld is maar dat men bezwaar heeft aangetekend en de uitspraak daarvan heeft natuurlijk even op zich laten wachten.

    Ook hier zeg ik weer…. deze regel is duidelijk, ben je het niet eens met de regel neem contact op met de organisatie en ga in gesprek om die regel evt. aan te laten passen.

  11. 11

    Ik tel hier 9 reacties en er zijn er welgeteld 2 die onder hun volledige naam reageren.De rest is anoniem.Waarom krijgt alleen Azijnzeiker dan een opmerking? Maar goed ,ik ben het volledig eens met het artikel,moet zelfs zeggen dat het zeer goed geschreven is.Ook volledig eens met Jehannes Andela en Elly Cardinaal.Toch stel ik mij de vraag of in de gevallen van Adelinde Cornelissen en Bertram Allen de straf evenredig is met de feiten.Maar beter zo dan een onduidelijk reglement dat op verschillende manieren zou kunnen geïnterpreteerd worden.Eenvoudiger kan het niet, “Bloed is bloed”. vr gr Ec

  12. 12

    Gewoon het gebruik van sporen afschaffen.
    Want ook al is er geen bloed dan nog is het geen pretje als iemand een stuk staal in je ribben port.

  13. 13

    Beste Marcel, Volledig met U eens. Bij goed paardrijden wordt verondersteld dat het paard reageert op het been en niet op de hiel.Daarbij zijn sommige sporen zeker geen paardvriendelijk instrument, zeker al niet op een pas geschoren huid.Wil men de sporen niet afschaffen misschien ok;maar dan moeten ze dringend gereglementeerd worden. Er is nog heel wat werk aan de winkel om in alle disciplines waar het paard bereden wordt, de scheefgroei van de vele voorbije jaren weg te werken.Door de macht van de commerciële lobby’s zie ik dit niet meer goed te komen.Dit zal zich op middellange termijn wreken tegen de paardensport.De Dierenbeschermingorganisaties houden de paardensport nauwlettend in de gaten.En geloof mij ,dat zal niet goed aflopen.Maar ja,wat baten kaars en bril als den uil niet zienen wil. vr gr EC

  14. 14

    @Eddy Crul

    Mocht men niet bereid zijn om de sporen verboden te verklaren dan pleit ik voor maximaal ronde knopjes.
    Mocht je zelfs daarmee je paard openhalen dan lijkt mij de paardensport niet de juiste sport voor zo’n persoon.
    Natuurlijk zul je paarden hebben die dan niet meer geschikt zijn voor hetgeen ze wel zijn met scherpere sporen maar ook dat lost de tijd vanzelf op.

  15. 15

    Volgens mij gat het er niet om met wáár je mee rijdt, maar hoé je er mee rijdt. Zelfs het zachtste bit kan in verkeerde handen nog vlijmscherp zijn en zo ook met de sporen. Het ene paard is nou eenmaal gevoeliger dan het andere paard en heeft dan niet direct met de rijkunst te maken. Soms heb je geluk en soms heb je pech. Nu heeft er iemand geluk met de balken gehad, maar pech met de regels. Als we alle dierenvriend activisten naar de mond moeten praten zal de paardensport over een aantal jaren niet meer kunnen bestaan. Laat dit gewoon een les zijn voor een ieder zo als dit ook en les was in de dressuursport. Tong bijten door stress of niet, het is nou eenmaal gebeurd en natuurlijk is dat vreselijk jammer vor diegene als het geen opzet was. Als een paard in de marathon tegen een paal gelopen is en bloed vertoond op de heup moet deze er ook uit. Geen onderscheid maken, Bloed is gewoon Bloed, jammer en pech voor diegene die het betreft.