Ga naar hoofdinhoud

Column Dirk Willem Rosie: Alles geven

Opinie
Simon Delestre met Hermes Ryan Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Jumping Amsterdam was mijn eerste kennismaking met de paardensport. Mijn school bevond zich op loopafstand van de RAI en ik mocht mee toen de ouders van een klasgenoot een kaartje over hadden. We hingen in 1968 als twaalfjarige bengels het reclamebord van Heineken te bederven en zagen onszelf en het door ons deels afgedekte bord ’s avonds op NTS Sport voorbij flitsen terwijl Raimondo d’Inzeo zijn winnende barrage reed.

Als Amsterdams schoolkind realiseerde ik me totaal niet dat ik hippisch gezien op het hoogste niveau was gedebuteerd. Elf jaar na zijn ontstaan was Jumping Amsterdam al een evenement waar geen topruiter wenste te ontbreken. Het evenement in de RAI is voor mij het toonbeeld van het feit dat de allerbeste zijn iets heel anders is dan de allerbeste blijven.

Van de kalender verdwenen

Wat onder de handen van Ben Arts was uitgegroeid tot een klassieker, verschrompelde rond de eeuwwisseling tot een evenement waar de toeschouwers wegbleven. In 2002 en 2003 was het zelfs van de kalender verdwenen, om in 2004 moeizaam te worden gereanimeerd. En kijk nou eens naar de diamanten editie van afgelopen week: in alle opzichten groter dan ooit tevoren stond het evenement letterlijk als een edelsteen te stralen. De tribunecapaciteit was met extra zitplaatsen tot dik over de 6.000 opgekrikt en nóg was het evenement op zaterdag en zondag helemaal uitverkocht.

Euforie

Een intens met de sport meelevende, bomvolle RAI doorliep alle stadia van euforie. En ik – die de Amsterdamse malaise van begin deze eeuw nog goed in herinnering heb – vroeg mij af wat toch deze merkwaardige cyclische ontwikkeling veroorzaakt. Terwijl ik daarover zat na te denken, gaven Simon Delestre en Hermes Ryan het aller-, allerlaatste om de Grote Prijs van Amsterdam binnen te slepen. Dezelfde combinatie die op de Spelen in Rio met lege handen stond, toen Ryan ernstig geblesseerd bleek en de nummer één van de wereld Delestre zich moest laten vervangen.

Vechtlust

In Amsterdam stónd de inmiddels naar de negentiende plaats van de wereldranglijst afgezakte Delestre er weer. Dankzij zijn vechtlust en die van zijn kameraad Hermes, de pony die met zijn korte pootjes en gedrongen lijfje alles gaf.

Dip

Op Isabell Werth na (die al een paar decennia lang Jumping Amsterdam op haar naam lijkt te schrijven als ze daar zin in heeft) krijgt de top altijd een keer een dip. Een prettig idee voor Jeroen Dubbeldam, die in de RAI het gevoel bij zijn gouden Zenith tevergeefs zocht, dat je altijd weer terug kunt komen. Als je, net als Jumping Amsterdam en Hermes Ryan, maar alles geeft.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

4 reacties op “Column Dirk Willem Rosie: Alles geven

  • Ben van Zwieten

    Ik hoop niet dat je met de laatste regels wil insinueren dat Jeroen en zijn geweldige Zenith niet alles geven.
    We kunnen helaas niet in Zenith zijn hoofd kijken maar het zal me niet vreemd doen opkijken dat Zenith in zijn stal in alle eenzaamheid een traantje wegpinkt omdat het wederom niet lukte.
    Gelukkig troosten Jeroen en Zenith elkaar.
    Al wordt het nooit meer iets op het hoogste niveau, ik ben jullie dankbaar voor elk mooi moment. Als ik het terugkijk moet ook ik een traantje wegvegen.

  • Dirk Willem Rosie

    Zenith heeft méér gegeven dan van een toppaard te verwachten is. Alleen Salinero en Bonfire kunnen zich daaraan meten. En Jeroen geeft altijd alles. Daarom is hij ook steeds weer groot geworden, in verschillende periodes en met verschillende paarden (De Sjiem, Nassau, Up And Down). Ik weet zeker dat hij er binnenkort weer staat. Dat zal alleen met een ander paard zijn dan met de gevoelige geweldenaar Zenith.

  • Zenith en Jeroen zijn gewoon twee toppers. Zou jammer zijn als Zenith niet meer mee gaat doen.

  • Peter

    Hy krygt zyn verdiende pensioen, Heel goed besluit van jeroen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook