Ga naar hoofdinhoud

Column Dirk Willem Rosie: Op een trensje

Opinie
Bruntink Darabel
Via Bruntink met Darabel op de Paardenkrant-Horses Fokkerijdag op Stal Laarakkers. Foto Paardenkrant/Melanie Brevink-van Dijk

Sjak Laarakkers betoogde op de Fokkerijdag van Paardenkrant en Horses.nl dat we met fokkerij en sport de kant op gaan van het makkelijke, het vanzelfsprekende. Ik dacht: je hebt gelijk. De grondwet van de dressuur, dat het paard schijnbaar uit zichzelf presteert, gaat eigenlijk op voor alle takken van paardensport. Het is lang niet zo mooi als je kunt zien dat een paard veel moeite moet doen. Zelfs Mien van Driehoog ziet het als een paard niet tegen zijn opgave is opgewassen.

De volgende dag was ik bij Jan Greve, die op zijn hengstenshow uitlegde dat hij zijn paarden het liefst onbeslagen laat. Ik was het volkomen met hem eens: laat als het even kan het hoefmechanisme in die slecht doorbloede delen toch z’n werk doen. Niet zonder trots vertelde Greve dat springruiter Steven Veldhuis de hengsten Je Suis Equus Tame en Haynes zonder sporen en zonder martingaal rijdt. Met toegestoken hand ging Steven richting hindernissen: hij kon vertrouwen op zijn training en de natuurlijke kwaliteit van deze hengsten.

Maatschappelijk draagvlak

Vervolgens bracht mijn beroep me op de Wereldbekerfinale, waar de beste paardenvrouw die ik ken uit zichzelf begon te vertellen over de uitdaging waar wij paardenmensen met z’n allen voor staan. ‘We moeten hopen dat we over twintig jaar nog op een paard mogen zitten’, zei Isabell Werth toen ze haar vijfde Wereldbeker had gewonnen. ‘Wij moeten ervoor zorgen dat er voldoende maatschappelijk draagvlak voor onze sport blijft.’

Noord-Koreaanse democratie

Door al die activiteiten kon ik de ledenvergadering van de Vereniging van Tuigpaardrijders Nederland niet bijwonen. Jammer dat ik moet afgaan op de verslaggeving van mijn collega’s, ik had deze demonstratie van Noord-Koreaanse democratie graag meegemaakt. Slechts een handjevol leden waagde het om de ‘verkeerde’ kleur stembrief in de doorzichtige houder te stoppen.

Eigen bond

De VTN-partijlijn is duidelijk: wij tuigpaardenmensen willen met proppen de oren van onze paarden naar voren duwen en met een opzet willen we het hoofd omhoog houden. En als andere paardenmensen ons de voet dwars zetten, beginnen we onze eigen bond. Ik zei het eerder en ik zeg het opnieuw: ga! En tegen de KNHS zeg ik: hou ze vooral niet tegen.

Moeder Natuur

Tegen alle anderen, die de signalen van deze tijd wél verstaan, zeg ik: niets of niemand overtreft Moeder Natuur. Met fokkerij en training kunnen we de komende twintig jaar paarden maken die hun werk nog weer veel makkelijker aankunnen en nog meer plezier uitstralen. Isabell Werth is tegen die tijd zeventig en wint dan met 90% haar 25e Wereldbeker op een trensje.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
[email protected]

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

12 reacties op “Column Dirk Willem Rosie: Op een trensje

  • Albert Voorn

    Dirk Willem,
    Even een uitgebreid gesprek voeren met Rob d’Achard, dat is de moeite waard!
    Hij kan je haar fijn uitleggen waar de schoen precies knelt!
    Een tip van een geïnteresseerde in de materie.

  • Suzanne

    Isabel heeft gelijk !

  • Huub Valkenburg

    Compliment mijnh Rosie. Als u binnenkort, een volgende keer, Rollkür ook eens flink onder de loep neemt en met terugwerkende kracht veroordeeld dan mag u trots zijn op uw veranderende bewustwording. Overigens denk ik dat Ingrid Klimke en Ute Gräf de “titel” beste paardenvrouw eerder verdienen.

  • Margriet

    Huub.

    Wat een geweldige reactie, daar sluit ik me bij aan.

  • Marcel Dufour

    Terwijl de oplossing zo simpel is.

    Je geeft ruiters die op een neusriem rijden een factor 4 qua waardering en zo ga je omlaag. Rij je met stang en trens dan is je waarering nog maar 0.5 waard.

    Moet je opletten hoeveel paarden ineens toch op neusriem of watertrens blijken te kunnen lopen.

  • Mathijs

    Vraag is of op neusriem rijden vriendelijker is.

  • Marcel Dufour

    @Mathijs

    Geen twijfel over mogelijk dat dat vriendelijker is.
    Heb je in ieder geval nooit meer kapotte mondhoeken of tong over het bit uit protest.

  • Bertine

    Wie was dat ook weer met dat trensje? Oh ja, ene Hans Peter Minderhout. Werd er kampioen mee ook nog.

  • Stan Op het Veld

    @Marcel

    Ben ik nog niet zo zeker van of dat per definitie vriendelijker is. Niet ieder paard is rijdbaar (genoeg) met alleen een neusriem, terwijl hetzelfde paard op een trensje wellicht wel rijdbaar is, zonder dat dit dan meteen onvriendelijk hoeft te zijn.

  • Marcel Dufour

    @Stan

    Een stuk metaal in je mond is altijd onvriendelijker dan geen stuk metaal in je mond, hoe je het ook wendt of keert.

  • Huub Valkenburg

    Dag Stan, mijn ervaring is dat wel of geen stuk metaal in de mond, of wel een of geen neusriem er weinig toe doet. Het zijn de zachte handen die er toe doen. Een goed passende trens is zoals goed schoeisel, deze ligt aangenaam in de mond, mits de ruiter kundig genoeg is, helaas meestal niet, dan is het inderdaad pure ellende. De ware paardrijkunstenaar kan met twee hele dunne breekbare touwtjes met een paard op het hoogste niveau dansen, zonder geweld, zonder druk, zonder onderwerping. Heel natuurlijk. Ga op bezoek bij Uta Gräf, een verademing…

  • Stan Op het Veld

    @Marcel

    Dezelfde redenatie kun je ook toepassen op een neusriem. Kortom, kort door de bocht.
    Kern is hoe middelen gebruikt worden. Daarin zit het, wat mij betreft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook