Ga naar hoofdinhoud

Column Dirk Willem Rosie: Roofbouw

Opinie
Julien Epaillard
Julien Epaillard, hier met Usual Suspect d'Auge. Foto Stefano Grasso/LGCT

Als ik springruiter was, zou ik waarschijnlijk ook wel lid worden van de Cannes Stars of de Monaco Aces. Zo’n kleurig jasje met een stoer logo aantrekken en vrolijke verhalen vertellen als ik net een miljoen had gewonnen.

Als lid van St Tropez Pirates of Valkenswaard United zou ik natuurlijk ook het stukje van mijn bondscoach in De Telegraaf lezen. Daar luidde Rob Ehrens onlangs de noodklok. Dat de sport door de enorme toename aan vijfsterrenconcoursen momenteel een soort industrie is geworden. En dat het de FEI is, die toelaat dat de agenda helemaal volgeboekt wordt met lucratieve evenementen.

‘Nee’ zeggen?

Maar wat zou ik daar, als professioneel springruiter, anders mee moeten doen dan het voor kennisgeving aannemen? Zou ik dan als enige ‘nee’ moeten zeggen tegen de Miami Celtics of de Shanghai Swans, met als argument dat ik mijn paarden fris wil houden voor Rob en z’n Olympische Spelen?

Roofbouw op paarden

Overal in de menselijke beschaving is het vlees nu eenmaal zwak en hebben mensen regels nodig om netjes binnen de lijntjes te blijven. Overal, behalve in de paardensport. De FEI weigert om paal en perk te stellen aan de roofbouw op paarden. Stimuleert met zijn Wereldranglijst het veelvuldig starten in rankingproeven, zonder voor de paarden een limiet te stellen aan het aantal starts.

Vijf keer

Het laatste voorbeeld van roofbouw is de winnaar van de Global Tour in Doha, Usual Suspect d’Auge. Zijn Franse ruiter Julien Epaillard bestond het om de Jarnac-zoon in ruim 48 uur vijf keer een vijfsterrenproef te laten springen (met daarbij nog twee barrages). Het paard werd op donderdag vierde (€ 2500,-) en moest op vrijdag twee keer lopen: tweede in het 1,50 m. (€ 10.040,-) en derde in het 1,55 m. (€ 21.870,-). De volgende dag stond het hoofdnummer in twee zware omlopen op het programma, met € 123.750,- als beloning voor de ruiter.

VIP-behandeling

De FEI laat het allemaal maar aan de concoursorganisaties over. Die soms wel en soms niet twee starts op één dag toestaan. Waarom – in vredesnaam – moeten paarden twee keer op één dag een topprestatie leveren? De Global Tour kan zelfs op een VIP-behandeling rekenen. Ongecontroleerd door de FEI-ledenvergadering kent de FEI Board, met in hun midden ‘onze’ Frank Kemperman en Theo Ploegmakers, privileges toe aan het miljoenenbal van Jan Tops. Meer teams, meer ruiters, meer starts, meer geld.

Er gebeurt niks

De FEI is al jarenlang Oost-Indisch doof voor geluiden uit eigen kring. De bondscoaches morren, Rob Ehrens luidt zijn noodklok, er gebeurt niks. Omdat de FEI zijn verantwoordelijkheid ontloopt gaan dierenrechtactivisten hier binnenkort een eind aan maken. Gefeliciteerd!

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
[email protected]

Vond u dit een interessant artikel?

Dit artikel is geschreven door een van onze hardwerkende freelancers. Alle medewerkers van Horses.nl staan voor u klaar, dag en nacht om het laatste nieuws snel, vanzelfsprekend en nu nog gratis bij u te brengen. Want goede en onafhankelijke berichtgeving over alles wat er in de paardensport gebeurt snel uw op digitale scherm brengen, dat is onze passie! Maar dit kunnen we niet zonder uw steun en waardering.

Vindt u ook dat Horses.nl vrij toegankelijk moet blijven voor iedereen? Geen inlogscherm en extra clicks om uw favoriete nieuws te lezen? Transparant, open, deelbaar. Help ons om dit ook in de toekomst te kunnen waarborgen. Doneer en houd ons journalistieke platform vrij toegankelijk voor alle paardenliefhebbers!

Doneer nu
Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

19 reacties op “Column Dirk Willem Rosie: Roofbouw

  • Marcel Dufour

    Het fenomeen van 2 zware parcoursen op een dag lopen en dan ook nog een barrage is niet door Tops uitgevonden noch is het een nieuw fenomeen.
    Sterker nog, nagenoeg iedere belangrijke grote prijs is er een met 2 omlopen en een barrage.

    Kortom, het verschil tussen een dikke proef met 2 omlopen en een barrage en twee verschillende proeven waarvan een direct op tijd en de andere met barrage, is dat bij de eerste een prijsuitreiking is en bij de tweede zijn er twee.

    Ook over een landenwedstrijd over twee ronden plus barrage en twee dagen erna de grote prijs met weer 2 ronden en een barrage, deed de FEI nooit moeilijk en hanteert dat concept al decennia.

  • jehannes Andela

    Ik denk dat het speedchalence gebeuren ook wel eens een reactie zal krijgen van dierenactivisten. Ik vind de springsport prachtig, maar dat is alleen maar een paard afraggen.

  • Peter

    Zyn beste paard was daar, was kreupel, heeft Hy besloten dit paard te ryden, en wint Hy, had Hy in elke proef een fout gehad was het niemand opgevallen, op een kampioenschap lopen de paarden net zoveel, ik denk dat het geen probleem is.. de grote fout zit hem in een paard dat niet helemaal FIT is, toch ryden…

  • Henriette

    Chapeau heer Rosie! Goed dit aan de kaak te stellen, al worden de paarden goed verzorgd, van hot naar haar vliegen is voor ons mensen al geen pretje…..jammer dat het geld weer de overhand krijgt boven de sport, de goeden daargelaten.

  • Guido Calsius

    afschaffen deze sport alleen geld telt een paarden leven is nul van waarde ik vraag me af als men nul rijdt krijgt men applaus en bij 4 strafpunten of meer krijgt men dit ook ! ! !

  • Brigitte de Graaf

    Dank voor het aankaarten van dit probleem. Wie gaat het protest organiseren? Want ik denk dat er vele – ook professionele paardenmensen – zijn die dit probleem onderkennen. Dit aanpakken kan dus beter uit de sector zelf komen dan af te wachten op acties vanuit andere groepen.

  • Voorn Albert

    Alvorens conclusies te trekken is het wellicht verstandig om eerst eens na te gaan hoeveel proeven een paard per jaar loopt en hoeveel proeven achter elkaar bv per maand, hoeveel dagen, weken pauze tussen deze proeven? Dan pas kun je bepalen of een paard te veel springt!
    De bondscoach moet begrijpen dat veel wordt geïnvesteerd en dat er eindelijk eens wat terug gewonnen kan worden alhoewel ikzelf de voorkeur geef aan het rijden van landenwedstrijden blijft dit toch een soort prodeo gebeuren!
    Daar komt ook nog eens bij dat de KNHS de ruiters die wel volledige inzet tonen voor landenwedstrijden zeer weinig of zelfs niet beloont!
    Je moet zelfs je oranje jas inleveren! Ze kunnen nog niet eens iedere ruiter van een jas voorzien! Het overvolle programma waar de eerste keus gebruikt van maakt geeft ook weer mogelijkheden voor de tweede keus om op prachtige landenwedstrijd evenementen te kunnen deelnemen!
    Laten we heel dankbaar zijn dat de sport zich zo heeft ontwikkeld aangaande het prijzengeld op het hoge niveau!
    Vergeet één ding niet!
    De ruiter is verantwoordelijk voor de inzet van het paard en niemand anders!
    En tussen de ruiters heb je er die hun verantwoordelijkheid nemen en die dat niet doen dat is wat aan het einde het verschil maakt!

  • Jenny

    Marcel Dufour, helemaal mee eens. Peter, ook helemaal mee eens. Ruiters geven ook op als het paard niet helemaal fit is en ze merken dat dit tijdens het parcours zo is. Een paard in dit geval is ook een topatleet die hiervoor ook getraind is. Daarnaast is het natuurlijk ook zo dat een atleet niet onbeperkt kan gaan. Maar kijk nu naar Ajax, zij hebben een topprestatie weggezet afgelopen dinsdag, maar moeten dit weekend weer aan de bak en komende week moeten ze weer aan de bak. Dit alles wordt natuurlijk wel volledig gemanaged. Als je kijkt op horsetelex hoeveel Usual Suspect wordt ingezet, is het niet zo dat hij wekelijks op een zwaar concours wordt ingezet. Hij wordt wel degelijk gemanaged. Sterker nog Doha is het eerste concours waar bij hij 2 keer per dag is ingezet. Daarnaast is het zo dat op sportevenementen zoals bv bij het schaatsen, schaatsers ook naar een topprestatie toe trainen en daar dus in een aantal dagen tijd ook meerdere keren alles moeten geven. En zeg nou zelf dierenactivisten zeuren overal over en vinden nog dat een mier ontzien moet worden.

  • Sven

    Ik ben het met de stelling niet eens omdat de paarden die niet spaarzaam genoeg worden ingezet vaak snel genoeg van het toneel verdwijnen als hun lichamelijk of geestelijk gestel het niet toelaat. Tevens zet Rosie hier onterecht een vergrootglas/aandacht op iets wat geen probleem is in de paardensport, en dat vind ik gevaarlijk. Het klopt dat er steeds meer wedstrijden worden georganiseerd en dat moeten we alleen maar toejuichen. Steeds meer mensen willen topsport bedrijven en daar hebben ze paarden voor nodig, veel paarden! De fokkerij is hierbij gebaat en de Nederlandse schatkist ook. De hele wereld draait om geld en niet op liefdadigheid. Rob Ehrens heeft dus ook geen valide punt en komt ” jammerig ” over als het om de hoeveelheid wedstrijden en behoud van goede paarden gaat. Een topruiter zal zijn/haar paarden optimaal moeten managen om verantwoord de wedstrijdkalender vol te maken, want anders haalt hij/zij zijn/haar doelen niet. Alle ruiters hebben het belang om hun goede paarden zolang mogelijk gezond te houden tot hun pensioen in de wei. En natuurlijk leven we niet in een perfecte wereld en heb je wel eens uitwassen maar die elimineren zichzelf.

  • Voorn Albert

    Nog even een kleine toevoeging.
    In het jaar 2000 won de hengst Lando het NK in Hoofddorp.
    Dit kampioenschap werd verreden over drie op één volgende dagen waarin de hengst zes maal in de piste kwam en alle drie de rubrieken won!
    Geen rustdag, gewoon drie dagen springen zonder enig probleem!
    Vroeger stonden de paarden de gehele dag voor de kar of ploeg tot hun pensioen, nu werken ze een uurtje per dag en moeten ze een parcours springen.
    Goed getrainde paarden en daar mag je van uit gaan hebben daar geen enkel probleem mee en daar komt nog bij dat zij nooit het maximale van hun kunnen behoeven te geven zoals b.v. het ren of militairypaard die daardoor ook veel minder inzetbaar zijn vanwege het langere herstel.
    Een springpaard heeft bij mij een wedstrijdseizoen van negen maanden waarin verantwoord wordt omgegaan met de inzet, de ene keer wat meer de andere keer wat minder daarna twee maanden geen springen alleen lichte training daarna wordt de springtraining weer hervat in de derde maand om weer goed voorbereid aan het nieuwe seizoen te kunnen deelnemen.
    Het aller grootste probleem voor de lange levensduur van een springpaard is een te veel en een te intensieve inzet als jong paard.
    Een springpaard zou voor zijn tiende jaar niet ingezet moeten worden in rubrieken van 1.50m en hoger dat in mijn optiek lichamelijk en geestelijk te zwaar is. Uitzonderingen zijn b.v. Verdi van van der Vleuten die al op zeven jarige leeftijd een 1.50m sprong en toch een hele lange carrière aan het volbrengen is.

  • Jenny

    @Albert Voorn, helemaal waar.

  • Dirk Willem Rosie

    @Albert Voorn: ‘Alvorens conclusies te trekken is het wellicht verstandig om eerst eens na te gaan hoeveel proeven een paard per jaar loopt en hoeveel proeven achter elkaar bv per maand, hoeveel dagen, weken pauze tussen deze proeven? Dan pas kun je bepalen of een paard te veel springt!’ Het punt is nu juist, beste Albert, dat de FEI – de bond die verantwoordelijkheid draagt voor wedstrijden die het uiterste van een paard vergen – NIETS regelt omtrent de inzet van die paarden. Niets over de inzet binnen een bepaalde periode, niets over periodes van rust. Wil je je paard 50 keer per jaar laten lopen? 60 keer? Nog vaker? Ga je gang! In een tijd van toenemende financiële belangen die verbonden zijn aan de inzet van toppaarden is regulering noodzakelijk. Niet voor de meeste ruiters (die goed plannen en het beste met hun paard voor hebben), maar wel voor de ruiters die er helaas óók zijn en die afgeremd moeten worden.

  • Voorn Albert

    @Dirk Willem het is misschien interessant voor de hippische journalist omdat eens uit te zoeken om indien nodig de FEI met deze cijfers om de oren te kunnen slaan.
    Want zoals je weet de FEI is een langzaam werkend orgaan!

  • Dirk Willem Rosie

    @Beste Albert, Daar zijn we mee bezig. Ik houd je op de hoogte. Nog ter verduidelijking: natuurlijk ben ik niet onder alle omstandigheden tegen twee proeven op één dag (zoals de landenwedstrijden en de grote Grote Prijzen). Ik ben wel vóór regulering van de opbouw van meerdaagse concoursen. Bijvoorbeeld door vast te leggen wanneer twee proeven op één dag wél zijn toegestaan. En ik ben al m’n leven lang voorstander van een maximum aan het aantal starts op jaarbasis. Er zijn gewoon springruiters die hun toppaard als flappentap gebruiken.

  • Karel de Lange

    Voorn slaat de spijker weer eens precies op de kop. De extreme roofbouw op de paarden vindt men name plaats in de tijd dat het paard nog in de ontwikkeling(groei) fase en dus nog vóór dat het volgroeid, uitgezwaard en uitgehard is. En ook daar werken de verantwoordelijke organisaties hard aan mee.

  • Hanneke Hegeman

    Goed verhaal DW! De moraal: geld wat dom is, maakt recht wat krom is. Blijf dit soort verhalen maar schrijven! Misschien haken sponsoren dan af en kunnen we met zijn allen weer gewoon ‘lekker paardrijden’.

  • Margriet Jonk

    @ Albert Voorn.
    Touché.
    Je slaat (wederom) de spijker op zijn kop.

  • Peter

    En wat doe de ruiter tussen de concoursen… paarden vinden het fyn om op concour te zyn, de meeste lopen thuis blessures op, met een juiste inzet geen probleem… hoef je de paarden mensen niet te vertelllen… de mensen met paarden denken daar zeker anders over , dat is het wat er fout is in de sport…niet alles is te koop …

  • Tom

    @Dirk Willem Rosie

    Ik vind het bewonderenswaardig dat u een lans breekt voor het beperken van het overmatig inzetten van springpaarden. Ik ben het deels met u eens dat er door de fei een zekere controle moet worden uitgeoefend op het aantal starts. Al blijft het toch een moeilijke evenwichtsoefening, want de wedstrijdplanning van een paard is vaak een individuele aangelegenheid, het ene paard heeft meer wedstrijdritme nodig dan het andere. Een iets kijkeriger paard kan profijt hebben van 2 proeven op 1 dag. Is het dan per definitie dieronvriendelijk, als je een dergelijk paard een bepaalde periode veel laat lopen en vervolgens rust geeft? Waar ik verder ook wel wat vraagtekens bij heb, is het feit dat u Julien Epaillard aan de schandpaal nagelt. Hij zou roofbouw plegen op zijn paard, maar berust deze uitspraak niet louter op een subjectieve veronderstelling? Als ik de site van fei raadpleeg, dan stel ik vast dat hij na de Prague Playoffs zijn paard een kleine maand rust gaf, om vervolgens een kleine wedstrijd te rijden in Opglabbeek en daarna kreeg het paard weer twee weken rust, dus om hem aan te halen als iemand die zijn paard gebruikt als melkkoe is misschien iets te kort door de bocht?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook