Ga naar hoofdinhoud

Column Rick Helmink: Het paardenvirus

Verenigingskampioenschap

In de paardenwereld zal ik niet snel omschreven worden als een optimist, iemand die alles van de zonnige kant ziet. Ten diepste van binnen denk ik wel dat ik zo iemand ben. Vooral als het echt op aan komt. Deze onzekere tijd zie ik ook als een tijd om dichter tot elkaar te komen. Niet letterlijk – want dat is onverstandig – maar wel in figuurlijke zin. Door het gezamenlijke belang van de paardenwereld, boven het eigenbelang te zetten.

Mij hoef je geen huisarrest te geven in deze tijden. Ik ben een echte nieuwsjunkie en de afgelopen zes dagen heb ik praktisch non-stop achter mijn laptop gezeten en op mijn telefoon gekeken. Elke minuut was er coronanieuws en dingen om uit te zoeken. Steeds kwam ik iets meer te weten over het coronavirus en meer over hoe de wereld met deze pandemie omgaat. Daarmee ook over culturen (wist je bijvoorbeeld dat Duitsers meel hamsteren en middageten in restaurants daar behoren tot eerste levensbehoeften?) Hoe je met het coronavirus omgaat, laat zien wie je bent. Ten diepste.

Verschillende stadia

Ik zelf heb verschillende stadia doorlopen. Het allereerste stadium was dat ik het niet al te serieus nam. Ik volgde corona-nieuws zijdelings, maar dacht nog dat het een ver-van-mijn-bed-show was. In het tweede stadium begon het door te dringen: dit is toch wel serieus. Rond vorige week maandag was dat. Op dat moment besloot ik onder andere om niet naar Indoor Brabant te gaan, met de redenering: ik ben niet bang om ziek te worden, maar het opzoeken is weer wat anders.

Toen tot mij doordring hoe belangrijk ‘social distancing’ is, kwam ik in een fase waarin ik iedereen thuis wilde opsluiten. Ik was oprecht boos op mensen die de ernst van de situatie niet inzagen of op instanties die mijns inziens te laat met adviezen en maatregelen kwamen. Of op mensen en organisaties die adviezen niet opvolgden. En zelfs op mensen en organisaties die adviezen opvolgden naar de letter van dat advies en niet de intentie.

Nuance

Ik kreeg ruzie met mijn vriend omdat hij niet voornemens was zijn kapsalon vrijwillig te sluiten. Ik vond dat onverantwoordelijk en niet solidair. Hij legde me uit dat hij het coronavirus serieus neemt (dat kan ook niet anders omdat hij door mij elke vijf minuten met info wordt bestookt), maar dat hij ook verantwoordelijkheden heeft tegenover zijn personeel. Dat hij niet wil dat zijn werknemers straks geen baan meer hebben of nog erger, dat er helemaal geen salon meer is. Dat hij zo lang het volgens de instanties kan en mag, zijn bedrijf geopend wil houden met de nodige voorzorgsmaatregelen.

Die ruzie en de steeds voortschrijdende inzichten over het virus, maakten dat ik alles genuanceerder zag en mijn gedachten niet langer begonnen met ik (die hierboven allemaal wel), maar met een breder perspectief.

Virus is niet te stoppen

De realiteit is: dit virus is niet te stoppen en dit is allemaal niet in april over. De verspreiding is wel te verlangzamen waardoor het zorgsysteem niet overbelast raakt en risicogroepen kunnen zoveel mogelijk gemeden worden. Dat zijn twee dingen die gedaan moeten worden om er voor te zorgen dat niet teveel mensen onnodig sterven. Daarvoor doen de meeste overheden een beroep op iedereen, waar nodig met dwangmiddelen.

Pijn

Dat beroep en die ‘dwangmiddelen’ zorgen voor directe pijn bij iedereen in onze samenleving, ook bij iedereen in de paardenwereld. Kinderen kunnen niet naar hun paardrijles op de manege, mensen kunnen niet naar die ene wedstrijd waar ze zo hard voor hebben getraind en fokkers kunnen niet gaan buurten en hengsten kijken op een hengstenshow.

Ondernemers in de gehele breedte van de paardenwereld zijn hard getroffen: in de eerste plaats maneges, handelaren, ruiters en organisatoren van evenementen. Die merken nu al de gevolgen en missen een groot deel van hun voornaamste inkomstenbronnen. Als voorbeeld de maneges: de inkomsten (groepslessen) zijn weggevallen, maar de paarden en pony’s eten gewoon door en moeten verzorgd worden en beweging krijgen. Met hoge kosten en praktisch geen inkomsten, ligt een faillissement direct op de loer.

Keten

Maar ook verderop in de keten wordt het allemaal spannend. Overal ter wereld worden enorme verliezen geleden, ondernemingen moeten vechten voor hun bestaan en overal worden straks mensen ontslagen. Wie gaat er nog een paard kopen als hij ontslagen is, zijn baan op de tocht staan of zijn bedrijf grote verliezen maakt? Welke handelaar gaat veulens van fokkers kopen als de stallen volstaan? Wie gaat er volgend jaar nog meer veulens fokken als de veulens van dit jaar niet worden verkocht? Enzovoort, enzovoort. Deze crisis heeft enorme gevolgen.

Elkaar helpen

Tegelijkertijd biedt deze crisis ook kansen. Iedereen zit in hetzelfde schuitje en moet met de corona-crisis dealen: rijk of arm, ruiter of eigenaar, fokker of hengstenhouder, ondernemer of particulier, organisator of bezoeker. Als manegeruiter kun je balen dat je les niet doorgaat, maar je kunt ook nadenken over hoe je de manege kunt helpen om er straks nog te zijn. Bijvoorbeeld door alvast een seizoenskaart te kopen voor de tijd dat er weer lessen gegeven kunnen worden of jezelf als vrijwilliger aan te bieden. Paardrijden is namelijk meer dan rijden, het uitoefenen van de hobby is ook met paarden bezig zijn.

Als bezoeker van een evenement kun je direct het geld voor je tickets terugeisen, maar je kunt het ook doneren zodat er volgend jaar nog een evenement is. Als deelnemer aan een afgelaste wedstrijd kun je je inschrijfgeld terugeisen, maar je kunt het ook schenken zodat er straks nog wedstrijden zijn.

Meer ideeën

Ik heb nog meer ideeën (niet allemaal even reëel, maar ik heb nog ergens de hoop dat het individualisme nu een stapje terug doet):

  • De paardenwereld is een wereld waar veel geld in om gaat. De bredere schouders in de paardenwereld zouden de bedrijven die in liquiditeitsnood komen, kunnen helpen met kredieten of giften. Er zijn zelfs bedrijven die wel varen bij deze crisis, en toevallig ook nog bedrijven met een link naar de paardenwereld. De wapengekke Amerikanen zijn in deze crisistijd massaal guns aan het kopen…
  • Als de financiële onzekerheid of verminderde inkomsten u niet in staat stellen een paard te kopen, zijn er andere mogelijkheden om de hobby uit te oefenen. Misschien door een fokker uit de brand te helpen die graag wil dat er paarden gereden worden om maar iets te noemen.
  • Door misschien niet voor elk paard de hoofdprijs proberen te vangen, maar te zorgen voor doorstroming in de gehele keten van fokker naar eindgebruiker.
  • Door coulant te zijn naar elkaar, zoveel dat mogelijk is. Een voorbeeld: u bent als voerleverancier niet in geldnood en een bedrijf heeft wat langer de tijd nodig om te betalen. Stel een betalingsregeling voor.
  • Door na te denken over wat u kunt doen om er voor te zorgen dat alle mensen die pre-corona konden genieten van de paardensport, dat straks ook nog kunnen. Dat kan al met de kleinste toenadering.

Het paardenvirus

Ik wil u bij dezen oproepen om deze lijst met ideeën nog verder uit te breiden. Zodat uw idee bredere aandacht krijgt en we zo de paardenwereld samen in stand en bij elkaar te houden.

Er is namelijk nog een virus dat niet te stoppen is: het paardenvirus. En dat is ongeneeslijk. Laten we er voor zorgen dat zo min mogelijk mensen met dit virus in isolement moeten. En dit is ook nog eens een kans om een goede beurt te maken bij het grote publiek. Door met de paardenwereld te tonen hoe saamhorigheid eruit ziet.

Rick Helmink

freelance medewerker

Uw ideeën kunt u mailen naar [email protected]

De ideeën

Tessa van Daalen biedt online instructie aan

Het KWPN komt haar hengstenhouders ook tegemoet door de aangewezen hengsten – mits veterinair in orde – direct te voorzien van een voorlopig dekbrevet.

7 reacties op “Column Rick Helmink: Het paardenvirus

  • jan jonas

    Beste Rick Helmink, buiten het Corona-virus zijn er nog meer virussen waar wij als mens ons slecht tegen kunnen wapenen. Alleen er zijn andere oorzaken die ten grondslagen van dit soort virussen.
    Het paarde, auto, boten en nog meer van dat soort virussen zit ons tussen de oren. En het dramatische Corona-virus spant wel de kroon. Het grijpt in ons leven in en overtreft alle bekende virussen. Ik ben het met U eens dat wij niet snel van dit virus af zijn. Ik heb het gevoel dat dit virus vele varianten kent en in het menselijk lichaam muteert, dus op een langere termijn problemen blijft geven. Ik vrees dat 2020 de boeken in gaat, als een verloren jaar.

  • Karel de Lange

    Goede column Rick. Het zou de paardenwereld sieren als men hierop zou anticiperen.

  • Lin

    Goede column, fijn om in ideeën/mogelijkheden te denken i.p.v. onmogelijkheden. Ik zet echter wel een kanttekening bij de suggestie om “alvast lessen te verlengen of je geld te doneren en niet terug te eisen bij evenementen.” Vergeet niet dat heel veel mensen nu al, of heel binnenkort geen of minder inkomsten meer hebben. Waar geen geld is, kan niks vloeien… en voor veel mensen gaat iedere euro nu tellen….

  • Rick Helmink

    Dat is me, als ZZP-er, zonder meer duidelijk en daarom noem ik ook andere opties zoals vrijwilligerswerk. Maar wie nog wel kan delen, nu is de tijd:). Rick Helmink

  • Mirjam

    Voor maneges kan het een oplossing zijn om de paarden / pony’s per week te verleasen aan vaste klanten met enige ervaring. Als je de mensen een beetje spreidt over de dag moet dan voorlopig kunnen. Pony’s en paarden blijven in beweging, klanten blij en toch enige inkomsten.

  • Brigitte

    Goed idee , nu er geen wedstrijden en lessen etc zijn heb ik tijd om ergens in salland te helpen als het nodig is.

  • Johan D.

    Goed stuk. Kleine kanttekening mijnerzijds over de opmerking “De wapengekke Amerikanen zijn in deze crisistijd massaal guns aan het kopen”. Wat denk je dat er zou gebeuren als wapenbezit morgen hier te lande net zo makkelijk zou zijn als in de VS? Ik weet dan wel zeker dat hier ook een wapengekte onder de normale burgers zou ontstaan. En veel politie-eenheden in de VS (en ook hier in Nederland) zijn bewapend met Glocks (en vele andere merken pistolen). Zij staan in voor uw en mijn veiligheid. De wapenmedaille heeft twee kanten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook