Ga naar hoofdinhoud

Macht der gewoonte

Opinie
Noordelijke Tuigpaardendag Luttenberg Foto: Melanie Brevink-van Dijk

Nazaat zijnde van een grootvader en vader, die altijd met gember en sambal (terwijl ze nooit Chinees hebben gegeten) in de weer waren, ben ik genetisch gevoed zoals vele tuigpaardliefhebbers. Ik houd nog steeds van gember, maar dan wel in mijn eten.

Naarmate mijn vader ouder werd (en slechter bewoog) veranderde het onschuldige reepje plastic aan de zweep in een plastic boodschappentas en later in een kunstmestzak om een paard aan te jagen.

U wilt niet weten welke strijd ik heb geleverd (gedurende 25 jaar) om hem te laten beseffen, dat zonder gember en geknal onze Geldersen ook de staart erop gooiden en, beter nog, over de rug liepen. Oké, ik val ook nog weleens terug in de macht der gewoonte. Soms word ik betrapt met drie rammeldozen.

Kind van de hervorming

Toen Henkie zich als veulen presenteerde, legden Aris van Manen (uit een soortgelijk geslacht komend) en ik de zweep neer. Alles wat we eraan zouden toevoegen, zou mogelijk een mindere presentatie tot gevolg hebben. Goed is goed. Henkie kan een kind van de Gelderse hervorming worden genoemd, een hervorming die niet had plaatsgevonden als we waren blijven hangen aan tradities en rituelen.

Het gemberen is een ritueel, stamboekopnames met een enkeling in de regio (en dus geen vergelijkingsmateriaal) een traditie. Die gewoontes komen het fokdoel niet ten goede. De natuurlijke aanleg van de beste tuigpaarden met elkaar vergelijken wel.

Kilometervergoeding

Een strijd hebben we moeten leveren om de Geldersen allemaal naar Hengelo of Didam voor de (stamboek)keuring te krijgen. Startend met kilometervergoeding, kregen we de deelnemers over de brug.

Nu, zo’n 25 jaar later, kunnen we concluderen dat door die actie, alles op één plek, er op een uniforme manier gekeurd wordt en passend in de tijd (en aan de hand van de behoefte) het type en fokdoel met alle liefhebbers en deelnemers worden uitgezet. Rijder, menner en fokker weten waar ze optimaal kennis kunnen maken met het Gelderse Paard.

Door schade en schande

Tuigpaardliefhebbers, wees niet bang om de stappen die fokkers van het Gelderse Paard al gezet hebben te volgen en ga een uitdaging en gedragsverandering aan.

Ik (s)preek U niet toe als lid van de Partij van de Dieren, maar iemand die door schade en schande weet dat het anders kan om tot een beter en eerlijker resultaat te komen.

Overpeinzing

Laat een en ander op de valreep van het oude jaar een overpeinzing zijn om het nieuwe tuigpaardjaar fier in te gaan en de verandering niet te schuwen. En die ene ruiter die zijn springpaard met gember door de veterinaire keuring krijgt heeft mijn zegen!

Ria Hekkert, freelance medewerker

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

2 reacties op “Macht der gewoonte

  • Dhr.J.C.Niks

    Gelders paard;hebben zelf een Le val blanc merrie gehad(geb.1981)….prachtige merrie…….al enkele keren 2e premies behaald….ja zelfs 1e premie!!!….doorverkocht naar Oostenrijk……ben nog steeds aan het zoeken naar kinderen en afstammingen uit dit paard…..kom verrassend genoeg nog steeds weer bloedlijnen tegen……wat blijkt?…..uit de meeste zoniet alle paarden die heden zeer goeie resultaten behalen(Minderhout/Galetc…), zit er bloed in deze lijnen!!!…..dus……niks mis mee…..
    gr.j.c.niks

  • Dhr.J.C.Niks

    Mevr.Hekkert;Gelders paard……niks mis mee!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook