Ga naar hoofdinhoud

Laat je horen! ‘Die van mij’

Muriel Blackstone trof op een wandeling rond het concoursterrein van het CHIO Rotterdam een vrouw die een paard aan een halster liet grazen, direct aan de drukke Kralingseweg. Blackstone stelde een vraag en is verbijsterd over het antwoord dat ze kreeg.

“Rondom het concoursterrein van het CHIO Rotterdam kun je erg mooie wandelingen maken. Op een van mijn wandelingetjes trof ik op de zondagochtend van het CHIO een mens met een paard aan. Ik zeg “mens met paard” omdat ze me, gezien de situatie, geen paardenmens leek. Het paard stond namelijk op een stukje gras, direct aan de Kralingseweg, aan een halstertje te grazen. De neusriem van dat halstertje hing bijna onder zijn neus, het halster was open. De sluiting van het halster lag in het gras, tussen het hoofd en het voorste been van het paard.”

Postzegeltje gras

“U leest het goed: het paard stond naast de drukke Kralingseweg op een postzegeltje gras met een veel te groot, niet afgesloten halster te grazen, hoofd richting weg. De Kralingseweg was tijdens het CHIO open. Er kwamen steeds voetgangers, wielrenners, vrachtauto’s, zware opleggers, CHIO bussen en ook gewone auto’s met een behoorlijke snelheid voorbij.”

Domme vragen

“Ik kon het niet laten en vroeg: is Uw paard zo braaf dat hij nooit deze drukke weg op zou rennen? Ik verwachtte dat ze zou zeggen: inderdaad, die van mij zou dat nooit doen. Maar dat zei ze niet. Ze begon, met een body language waaruit ik kon opmaken dat ik haar niet moest lastigvallen met zulke domme vragen, uit te leggen dat ongelukken altijd kunnen gebeuren, dat een paard nou eenmaal een vluchtdier is, dat haar paard natuurlijk ook de weg op kon rennen, maar dat haar paard de omgeving ‘kende’ en haar volledig vertrouwde. Er was dan ook geen risico. Ze bracht het zo vanzelfsprekend dat wel duidelijk was dat ze het serieus meende.”

Levensgevaarlijke situatie

“Pas halverwege mijn wandelingetje was ik van de verbijstering bekomen. En wist ik wat ik had moeten vragen. Maar mevrouw, wat als hij wel in paniek raakt en een levensgevaarlijke situatie voor al die voetgangers, kleine kinderen, concoursbezoekers, beveiligers, fietsers, automobilisten veroorzaakt? Gaat U dan aan de nabestaanden uitleggen dat Uw paard de omgeving toch echt heel goed kende?
Toen ik terugkwam stonden ze er gelukkig niet meer. En hoorde ik gelukkig ook geen ambulance.”

Muriel Blackstone

2 reacties op “Laat je horen! ‘Die van mij’

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook