Ga naar hoofdinhoud

Laat je horen! ‘Handhaven welzijnsregels moet hoogste prioriteit hebben’

Neusriemcontrole Foto: Rick Helmink

De dierenwelzijnsdiscussie laaide in januari weer op door een aantal publicaties in landelijke dagbladen met kritiek op de paardensport. Sjak Arts volgt de discussie op de voet en vindt dat er tot nu toe nog toe weinig mensen en organisaties (de KNHS vooraan) uit de paardenwereld zijn geweest die goed op de kritiek hebben gereageerd. Hij moedigt in zijn ingezonden brief in onze rubriek 'Laat je horen!' aan tot meer zelfreflectie en dialoog en vindt dat het handhaven van welzijnsregels de allerhoogste prioriteit moet hebben bij de KNHS.

‘Dominique Filion is tot nog toe de enige die een zinnige reactie geeft op de kritiek die onze sport krijgt, die open staat voor enige zelfreflectie’, opent Arts zijn ingezonden brief. Daarmee doelt hij op een Trouw-artikel waar dressuuramazone Filion aan het woord komt.

Onze reglementen

Iedereen die de kritiek die onze sport krijgt ‘irritant’, ‘ongenuanceerd’ of ‘onterecht’ vindt zou er goed aan doen alle regels die in onze reglementen staan die het welzijn moeten waarborgen eens te lezen en proberen de essentie en het doel van deze regels te begrijpen. Wat zou de implementatie; de toepassing en strikte handhaving van deze regels voor onze dagelijkse rij-en wedstrijd praktijk zou betekenen? Leest u bijvoorbeeld eens de ‘Code of Conduct’ en art 401; het Doel en Algemene Beginselen van onze sport in het FEI reglement. En, last but not least, art 46 van ons eigen wedstrijd reglement. Het artikel dat bepaald wat allemaal onder ‘wreedheid jegens het paard’ dient te worden verstaan.

Sport ondergeschikt aan welzijn?

En stelt u zich eens de volgende vragen.
Is de sport echt altijd ondergeschikt aan het welzijn(code of conduct)?
Zijn de paarden in de dressuurring altijd ontspannen en vrij van de verlammende effecten van spanning en verzet(art401FEI)?
Zou een meetinstrument, om te bepalen dat er minimaal 1,5cm ruimte is tussen neusbeen en neusriem, bij alle (sub)top paarden zonder problemen onder de neusriem te schuiven zijn?

Recht van spreken

Alleen wanneer u alle vragen naar eer en geweten met JA kunt beantwoorden is de kritiek die wij krijgen inderdaad onterecht. Zo niet, heeft een ieder die kritiek heeft op onze sport het volste recht van spreken. En is de stelling dat de KNHS bitter weinig doet om gevallen van wreedheid uit te bannen 100% correct!

Wreedheid uitbannen hoogste prioriteit

In een tijd dat je in het circus bij wijze van spreken nog geen poedel door een hoepel mag laten springen is toch het allerminste wat je van een organisatie die het gebruik van dieren in de sport faciliteert en promoot mag verwachten dat ieder geval van wreedheid jegens, in dit geval, het paard uitbannen de aller hoogste prioriteit heeft! De KNHS is echter van mening dat je de gewoonte van een jaren lang ingeburgerd gebruik als het aansnoeren van de neusriem met educatie en voorlichting beter kunt veranderen dan door strikte handhaving. Tijdens de laatste twee instructeur seminars stond het uitbannen van wreedheid echter niet op het programma. Deze seminars zijn toch bij uitstek geschikt voor de bedoelde educatie zou je zeggen.

Aansnoerneusriem

En als nu een minimale ruimte van 1,5cm onder de neusriem verplicht is heeft toch niemand een neusriem nodig die het super makkelijk maakt hem te strak te doen. Het zou toch logisch zijn deze ‘Zweedse’ neusriem met z’n overbodige katrolwerking te verbieden. Probeer in de ruitershops eens een dressuur hoofdstel te kopen zonder aansnoer neusriem. Vrijwel onmogelijk!

Dialoog

De tot nu toe overheersende reactie op de kritiek is in geuren en kleuren vertellen hoe goed we voor onze paarden zorgen, hoe fijn ze het hebben, enzovoorts enzovoorts. Insinuerend dat de kritiek onterecht en ongenuanceerd is. In de verdediging schieten en polariseren geeft geen enkel zicht op een oplossing. Dialoog en de wil tot elkaar te komen geeft dit zicht wel. Het in de praktijk brengen en handhaven van de bestaande welzijnsregels en de dialoog aangaan zijn noodzaak onze sport in de toekomst te kunnen behouden.

Naast de FEI en KNHS hebben ook de media, de journalistiek, hier de taak de gevallen waar het misgaat aan de kaak te stellen en de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen in de plaats van meer het positieve geluid te willen laten horen.

Sjak Arts

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

7 reacties op “Laat je horen! ‘Handhaven welzijnsregels moet hoogste prioriteit hebben’

  • marcel dufour

    Sjak heeft 100% gelijk.
    Leuker dan dat kan ik het ook niet maken.
    Over het algemeen zijn ruiters gek op hun paarden, behalve dan dat uurtje dat ze ermee rijden per dag. Dan vinden ze het geen enkel probleem om stukken staal (sporen) tussen de ribben te porren en een stang met ketting in de mond te hangen om de voorwaartse drang die dat gepor in de ribben veroorzaakt, weer tegen te kunnen houden.
    enz…

  • Marja

    Chapeau voor Sjak arts!

    Eindelijk iemand die de spijker of zijn kop ……,of te wel netjes verwoord wat er aan de hand is in ons mooie paardensport.
    Duidelijker kan het niet .

  • Ik mis weer eens de nuances! Ja, ik ben het ermee eens dat de KNHS welzijn als hoogste prioriteit zou moeten hebben. Ook denk ik dat de opzet van wedstrijden ook best zou mogen veranderen en het (paardvriendelijk) losrijden ook gepunt zou mogen worden ipv alleen een proef wbt de dressuursport.

    In de dressuursport zou het welzijn van het paard ten alle tijden voorop moeten staan. Wat zou kunnen helpen is bijv. eens proeven doen met een teugeldrukmeter, een bepaalde rijstijl gaat dan heel erg door de mand vallen (het op druk rijden) en ik denk dat we naar paardvriendelijke africhtingsstijlen moeten gaan. Het skala der ausbildung, duitse klassieke dressuur. Wat ontworpen is als Dressuur voor het Paard ipv het Paard voor de Dressuur. En wat niet gebaseerd is op misbruik maken van hulpmiddelen zoals een stang of trens of een spoortje. Hier mag van mij een hele verandering in op gang komen.

    Wat mij dan weer ergert is het onrust stoken en het haat zaaien wat een organisatie als Dier en Recht doet. Met uitspraken in hun artikelen die niet waar zijn. Betere voorlichting, transparantie en betere instructie lijken mij erg belangrijk. Laten we niet vergeten dat er ook veel fijne ruiters zijn die van hun paard houden en deze netjes rijden zonder wreedheid.

  • Frans Berings

    Ik heb een jong paard nu 9 maanden in opleiding, en gebruik de hoge neusriem (geen aansnoer!) met 1.5 cm tussenruimte, maar nu we aan een sprongetje begonnen zijn en zij daar opgewonden van werd deed zij de tong over het bit. Dit is opgelost door de neusriem wat meer aan te sluiten.
    De ruimte van 1.5 cm is weg, maar de controle nu goed, en dat geeft een prettig en veilig gevoel!

  • Sjoukje

    Het aansnoeren ligt toch echt aan de ruiter/amazone zelf. Hier heb ik ook een ‘aansnoer neusriem’. Maar kan jullie zeggen die zit echt niet strak. Zou nog veel strakker kunnen, wat ik niet doe. Kan er op de neus gewoon nog tussen komen met mijn vingers. Zo ook met het sperriempje.

  • L. Beijersbergen

    ZelfReflectie.

    Laat je horen.. en ja..
    Dat het precies daarmee begint!
    De haast onmogelijke taak feedback te geven aan ‘die ander’.
    De opgelaaide discussie door de petitie van dier en recht, die daaropvolgend ontzettend veel weerwoord reacties liet (en nog steeds) laat zien.
    Het laat zien hoe feedback, met regelmaat van de klok, door ons paardenmens ontvangen wordt.
    Wanneer ik aan zelfreflectie doe en n.a.v de kritieken van buitenaf, als zijnde ‘leek’, online informatie ‘onderzoek’ omdat ik wil weten waar ik voor teken, dan lees ik inderdaad over de paardentandarts. Haken, wolftandjes, vijlen en trekken. Zie ik grote ijzers in de paardenmond en veel pijnlijke foto’s van strakgetrokken pony’s en paarden.
    Ik ben geneigd het als die Leek zijnde eens te zijn om te tekenen tegen mezelf.
    Het eens zijn met de petitie die in ieder geval mij naar ‘ons’ (en jou naar mij) laat kijken.
    Om vervolgens zelf nog eens extra met stille handen te rijden en te letten op gelijke lichte weerstand in mijn linker en rechter hand.
    Een rustig bit, een ontspannen mond met een neusriem die allen aan de welzijnsnormen voldoen. Net als jij?
    Het andere stukje zelfreflectie is gevoelsmatig achtervolgt te worden door een beledigde kudde (paarden)mensen.
    Maar zeker ook omdat ik het oneens ben puntenaftrek te krijgen van jury’s doordat mijn beste vriend met zijn lippen het witte schuim wegflappert, of even zijn mond opent omdat kauwen in de natuur van een paard zit.
    Een hele kudde beledigde paardenmensen is tegenwoordig onrustig met hun (social media) mond.
    We willen niet over één kam geschoren worden en slecht slapen doordat er letterlijk wantrouwen geuit wordt of we eigenlijk wel dierenvrienden zijn.
    Ik kan me daar vreselijk boos over binnenvetten.
    Net als wanneer ik zie dat grote monden ineens wel uitblijven wanneer er wel iets ondeugdelijks binnen de eigen kudde gebeurd.
    Want ja…
    We luisteren naar het fluisteren, waarin gezegt wordt dat paarden kunnen gillen, schoppen, slaan en bijten.
    Net als wij, wanneer we feedback krijgen.
    Het gaat niet om de materialen, het gaat om de hand die het bedient, om de persoon die erachter zit, hoe die zichzelf presenteert.
    Waarna de schemer achter gesloten deuren als vanzelfsprekende inzichten zelfstandig maar zonder bewijs worden ingevuld.
    Er zijn zoveel oplossingen te laten zien dat we wel vriendelijk en paardensportwaardig zijn.
    Dat ik kritiek op mezelf accepteer en onderzoek in plaats van te roeptoeteren. Net als heel veel anderen. Gelukkig maar.
    Laten we beginnen met de sport en amateur filmpjes te plaatsen in plaats van losse foto’s. Haal hier één positieve en één negatieve foto uit en leg de leek gewoon eens uit wat er gebeurd en hoe het werkt. Dat is wat anders dan alleen maar in de verdediging schieten.

  • eddy crul

    Op voorwaarde dat die welzijnsregels verstandig en streng, dus zeer goed zijn opgesteld (is dit zo?) is mijn antwoord op de gestelde vraag onherroepelijk “JA”. Het welzijn van de paarden moet top prioriteit zijn., dit is nml de factor waar de paardensport het eerst en het zwaarst zal op afgerekend worden door de publieke opinie. Maar wil men de paardensport redden van de ondergang dan zijn er meerdere zaken die met top prioriteit in orde gebracht moeten worden. Ik heb het over de paardensport in het algemeen maar in het bijzonder over dressuur. vr gr ec

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook