Prullenbak Opinie

Je moet altijd doen wat je zegt. Als je niet van plan – of bij machte – bent om de daad bij het woord te voegen, hou dan je mond. Je verliest respect als je níet doet wat je wel hebt gezegd.

Dat was mijn conclusie na de bekendmaking van het dressuurteam voor de Wereldruiterspelen in Tryon. Niet alleen gingen daarmee de scores van de observatiewedstrijden de prullenbak in, de KNHS handelde ook tegen letter en geest van zijn in woord beleden beleid.

Zware taak

Heel opmerkelijk: bondscoach Rien van der Schaft kreeg bij zijn benoeming van de KNHS een specifieke opdracht mee. De erkende aanhanger van de klassieke rijkunst moest voor ‘harmonie’ gaan zorgen. In perspublicaties maakte Van der Schaft duidelijk dat hij was begonnen aan een zware taak, die wel enige tijd in beslag zou nemen, maar hij was bezig!

Harde por

Ik wist op dat moment zeker dat we nu alleen nog maar Oranje paarden zouden zien die normaal werden los gereden en ook in de ring zouden we streven naar harmonie. Deelnemers die hun paard op het voorterrein in piaffe een harde por moesten verkopen om vervolgens zwaar in de stang-en-trens te gaan hangen teneinde hun paard in de ring te laten presteren, die zouden niet meer worden afgevaardigd naar buitenlandse concoursen.

Inmiddels weten we beter. Ook onder de klassieke Rien van der Schaft rijden onze kaderleden op het voorterrein zoals ze zelf willen. En is onze reputatie in de (dressuur)wereld onverminderd slecht.

‘Ambassadeur’

Ook vóór de komst van de met harmonieus tromgeroffel aangekondigde nieuwe bondscoach, hamerde de KNHS stevig op het aambeeld van de ethiek. Met een gedragscode stelde de bond zich teweer tegen haar eigen officials die zich op Facebook negatief uitlieten. Met deelnemingsovereenkomsten moesten kaderleden zich niet alleen aan die gedragscode onderwerpen, maar zich ook als ‘ambassadeur’ gedragen. In woord en gedrag moesten ze bijdragen aan een positief imago van de paardensport en in het bijzonder dat van het Nederlandse Team.

Wangedrag

Madeleine Witte-Vrees, ten koste van de hoger(!) scorende Adelinde Cornelissen in het Nederlandse WEG-team gekozen, liep een week voor het NK in Aken tegen een gele kaart van FEI-official Jacques Van Daele op. Vanwege wangedrag tegen stewards op het voorterrein. Aan dat laatste zou vooral Madeleines entourage zich schuldig hebben gemaakt, maar volgens de FEI en de KNHS-deelnemingsovereenkomst is de amazone daarvoor verantwoordelijk.

Ethische papiertjes

Als met de keuze voor Madeleine Witte-Vrees alleen de observatiescores de prullenbak in waren gegaan, had ik daar vrede mee gehad. Maar in die prullenbak liggen nu ook alle ethische papiertjes van de KNHS. De gedragscodes van haar eigen functionarissen incluis.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

d.rosie@eisma.nl

Reageer
Discussie zien we graag op Horses, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Reacties zonder naamsvermelding kunnen zonder opgave van reden worden verwijderd. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 250 woorden. Lees hier alle voorwaarden.
6 reacties op Prullenbak
  1. 1

    Beste Heer Rosie,
    Allereerst wil ik je complimenteren met dit goede stuk. Vaak zijn we het niet met elkaar eens geweest in het verleden. Gelukkig kan een mens zichzelf laten inzien dat een ingeslagen weg niet de goede is.
    Nu het tij is gekomen, dat onze dressuurruiters en amazones op hun rijkunsten worden terug gefloten vind ik niet meer dan correct, en dat jij Heer Rosie hier een mooi artikel over schrijft vind ik mooi.
    Ik hoop dat de main stream mensen nu gaan beseffen, dat het rijden van nu het paard ernstig schaadt. Dressuur is harmonie, samenspel en vertrouwen. Wat we tegenwoordig zien is kracht training en spanning/ angst.
    En ik hoor de lezers al zeggen. OK en jij dan?
    Ja ik ben ook zo bezig geweest. Maar ben 4 jaar terug opnieuw begonnen met de ‘rijkunst’ en heb de ‘dressuur’ de rug toegekeerd.
    Waarop nu de dressuur sport wordt beoefend, zal straks uitlopen op een paardrijverbod.

  2. 2

    Na jarenlang de polderdressuur met de mantel der liefde te hebben bedekt, heeft Rosie nu dan toch publiek stelling genomen tegen de huidige polderdressuurmethode die bovendien haaks op de FEI/KNHS-regels staat. Daarvoor verdient Rosie alle hulde. Wie zichzelf overwint is sterker dan degene die een stad overwint.
    Toch wil ik een paar kanttekeningen plaatsen. Om het gebrek aan harmonie volledig op het conto van de huidige bondscoach te schrijven is wel erg kort door de bocht. Van der Schaft kan niet even de huidige kaderleden in harmonische ruiters omtoveren.
    Terecht Rosie signaleert dat ze op voorterrein precies rijden zoals zelf willen en zo rijden ze in de ring ook. Ze hebben immers nooit anders geleerd en er zelfs succes mee gehad. Maar de polderdressuur is op zijn retour en achterhaald. Zelfs de Amerikanen zijn ons met hun klassieke presentaties glansrijk voorbij gestreefd.
    Maar harmonie is geen “black magic”. Harmonie komt pas tot stand als men jarenlang volgens de klassieke dressuurmethode heeft getraind en wordt niet simpelweg met de benoeming van een bondscoach uit de klassieke hoek bereikt.
    Bovendien moet Rien van der Schaft het doen met de ruiters die hem door het huidige systeem geleverd worden. Dat systeem is van hoog tot laag praktisch geheel verziekt met de rollkur/LDR methode. Om de voorgeschreven harmonie te verkrijgen zal het hele trainings- en beoordelingssysteem eerst op de schop moeten. Nu nog worden de ruiters en juryleden volgens dit poldersysteem op de rollkurtrainingscentra en de jurycursussen klaargestoomd en zolang daar geen verandering in komt, zal ook de harmonie uitblijven. Last but not least harmonie is niet alleen het gevolg van een klassieke training maar verlangt ook een evenwichtig gebouwd paard en ook daar ontbreekt het in de moderne fokkerij steeds meer aan.

  3. 3

    Ik vraag me trouwens ook af waar al die andere 14 reacties zijn gebleven?

  4. 4

    Dank, heer Rosie! Voor dit artikel is lef nodig om tegen de stroming in te durven gaan.
    Onze reputatie vwb Dressuur is inderdaad in de wereld heel slecht, zoals u zeer terecht stelt.
    Het moet dan ook voor de klassieker, Rien van de Schaft, zeer frustrerend zijn dat hij helemaal niets kan met de huidige top en subtop. Dat zal hij zich vast wel gerealiseerd hebben toen hij aan deze klus begon. Rien houdt zich vooral bezig met de “laag” onder de subtop, waar hij nog wel invloed op uit kan oefenen. Dat vergt moed om in die wetenschap deze funktie aan te nemen. Een negatief geschreven column in de Telegraaf en de macht van een aantal mensen zetten Rien vd Schaft tegen de muur. Ga er maar aan staan. Maar zijn weg is ingezet!
    Zoals Karel de Lange al aangaf zal het hippisch onderwijs geheel op de schop moeten, van jury tot stewards tot instructie. Maar eerst zullen we moeten erkénnen dat we de verkeerde weg hebben ingeslagen. En dan zal het nog zeker generaties duren voordat Nederland uit het dal zal klimmen vwb de dressuursport.
    Het roer móet om en het roer gáát om …!

  5. 6

    @Rick Dank je wel.