Ga naar hoofdinhoud

Elleboogbreuken complexer bij ruiters dan bij skaters en klimmers

Uit een nieuw onderzoek naar breuken aan de elleboog, blijkt dat ruiters en amazones als ze van hun paard vallen, vaak met hun arm hun val breken. Op zich niet opmerkelijk, maar het komt regelmatig voor dat een valpartij alleen schade aan de elleboog veroorzaakt en verder helemaal niets. Maar zo'n elleboogbreuk is dan wel vaak complexer dan bij andere sporten.

Zelfs als de elleboog nooit de grond raakt, is dit gewricht wel vaak slachtoffer van een valpartij, vertelt dokter Franck-Noël Fitoussi, die kinder-orthopeed is aan de Sorbonne in Parijs. Vaak wordt het ellebooggewricht helemaal uit het lood geslagen, waardoor ook andere fracturen ontstaan.

Hoogslaper

Kinderen lopen ook vaak elleboogbreuken op na een val bij het skaten, klimmen of uit een hoogslaper, vertelt Fitoussi, maar bij paardrijdongelukken zijn de breuken vaak complexer. Ruiters en  ruitertjes hebben vaker een operatie nodig. Waarschijnlijk is dit het gevolg van het feit dat valpartijen bij het paardrijden meestal niet uit stilstand gebeuren. Het zijn zogenaamde ‘hoog-energie’ valpartijen, oftewel: het slachtoffer wordt gelanceerd. Dit geeft meer krachten op de lichaamsdelen die de val moeten breken. Al hoef je bij hoge energie niet meteen aan een rengalop te denken, ook bij lagere snelheden kunnen complexe breuken ontstaan.

Voorkomen is beter dan genezen

Dit soort complexe fracturen voorkomen is natuurlijk beter. Fitoussi zou er voorstander van zijn als er ook voor paardensporters elleboogbeschermers komen. Niet zozeer om de elleboog zelf af te scherm, maar wel om de schok die bij een val in de handen en polsen ontstaan te absorberen. “Skaters hebben ook iets dergelijks, misschien is er voor paardensporten ook zoiets te ontwerpen, dat de vingers dan vrijlaat voor de teugelvoering” aldus de dokter. Valtraining kan ook goed helpen, zegt hij. “Kinderen die op judo of gymnastiek zitten leren vaak goede valtechnieken, maar deze technieken moeten wel aangepast worden aan de hoeken waaronder je van een paard kunt vallen.”

Bron: The Horse / Horses.nl

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

4 reacties op “Elleboogbreuken complexer bij ruiters dan bij skaters en klimmers

  • visvanh

    “Zelfs als de elleboog niet de grond raakt”. Het zou dus ook kunnen dat het krampachtig vasthouden van de teugels leidt tot genoemd letsel. De meeste mensen hebben nu eenmaal onderbewust de neiging om controle op de situatie te houden en zullen de teugels niet loslaten. Ook bieden de teugels nog een soort van schijnhouvast waardoor de ruiter wellicht onbewust denkt zo zijn val te kunnen breken.
    Elleboogbeschermers zullen in zo’n situatie weinig toevoegen.
    Meer onderzoek lijkt mij hier dan ook zeker gewenst voordat tot onnodige aanbevelingen of zelfs regelgeving wordt overgegaan.
    Gert Vis van Heemst.

  • Sanne

    “vroeger” werd er altijd gezegd dat je bij een val altijd de teugels vast moest zien te houden. Mijn ervaring was dan een zere schouder en je bleef veel te dicht bij je paard. Wie is er niet meters meegesleurd om maar vast te houden en het paard in zijn achteruit. Mijn idee is dan ook meteen loslaten want zo kan je zelf tenminste nog proberen door te rollen en zo de val te breken. Er kan inderdaad veel beter gekeken worden naar de reden van deze breuken een val op een balk is natuurlijk weer anders. Zo ook een val op de weg of een val in het losse zand. Maar het is en blijft een sport met uitersten, uitersten van het kunnen van de mensen en uitersten in de paarden. Voorkomen is beter dan genezen maar risoco’s horen erbij en kunnen echt niet allemaal voorkomen worden tenzij je alleen op “Otto”blijft rijden!

  • Frans Berings

    Zijn er ook cijfers bekend hoe vaak deze breuk voorkomt door een val van het paard?

  • Jan Jonas

    Beide schrijvers hebben punten waar het mis kan gaan. Het punt waaraan voorbij wordt gegaan is, een zijwaartse val die wordt altijd in een reflex op de ellenboog opgevangen. Dat is ook met ander sporten het geval. Een val leid naar verkramping van het lichaam omdat het lichaam reageert op de val. Verkramping van het lichaam leid naar verstarring in de spieren i.p.v. soepelheid van de spieren van het lichaam. Dit is te oefenen. Leren vallen staat centraal bij iedere sport. Leren en durven vallen verlaagt de blessuur gevoeligheid. Wanneer de ellenboog qua structuur niet sterk is ontstaat er altijd een zware blessure. Natuurlijk moet je met ieder val een beetje geluk hebben. Vroeger zeiden de ruiters,” een goede ruiter is ook een zandruiter”. Met andere woorden, je moet een keer van het paard vallen, dan ben je een ruiter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook