Ga naar hoofdinhoud

Video: Terminaal zieke Natascha (47) neemt afscheid van paard

Afscheid Natascha en Liewe. Foto: screenshot

De ongeneeslijk zieke Natascha, amazone in hart en nieren, wist dat ze spoedig zou overlijden. Ze verbleef in het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht en had nog één wens: haar paard gedag zeggen. Na inspanningen van haar partner en vriendin lukte dat en het ziekenhuis heeft nu een video online gezet van het afscheid van Natascha en haar Lieuwe. Het filmpje is inmiddels massaal gedeeld en maakt veel los. "In alle ellende zag ik haar weer gelukkig zijn."

In de video is te zien hoe aan de achterzijde van het ziekenhuis Natascha en haar paard elkaar voor het laatst ontmoeten. Ziekenhuismedewerkers en nabestaanden die het afscheid regelden, krijgen op sociale media van duizenden mensen lof toegezwaaid.

Zo’n afscheid

Natascha’s man Herman Edelman zag het ook niet helemaal aankomen. Het ziekenhuis had hem, bijna twee maanden na het overlijden van zijn vrouw, gevraagd of ze de beelden op hun sociale media mochten delen. “Natascha had zoveel reacties fantastisch gevonden. Ze hield enorm veel van dieren. Ik denk dat ze iedereen zo’n afscheid gunde”, vertelt hij aan de regionale omroep Rijnmond.

Hard achteruit

Een groot deel van haar leven lijdt Natascha aan multiple sclerose, een ziekte van het centrale zenuwstelsel. Voortbewegen gaat, maar wel steeds moeizamer. “Dit jaar ging het helaas hard achteruit”, blikt Edelman terug. Er zijn open wonden en er wordt een been geamputeerd.

Duitsland

Paard Lieuwe woont op de boerderij van vriendin Femke Weijers, die woont in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Natascha en Herman gaan er een paar keer per jaar een week logeren. Maar als Herman een tijdje ook ernstig ziek is, kan Natascha drie jaar lang niet naar Duitsland. Ze ziet haar paard jaren niet.

Grootste wens

“Toen we Natascha’s behandeling stopten en ze wist dat het niet meer goed zou komen, zei ze tegen mij, tegen de thuiszorg en eigenlijk iedereen: mijn grootste wens is Lieuwe nog een keer zien”, vertelt Herman. De verpleging van het Dordtse ziekenhuis regelt vervoer naar Duitsland via de Stichting Ambulance Wens, maar het is te laat. Natascha heeft inmiddels zoveel zuurstof nodig dat de flessen niet passen in de wagen.

Voelen en ruiken

Er wordt een poging bedacht om digitaal afscheid te nemen. “Ik weet niets van telefoons en van Facetime. Ik heb het geprobeerd, maar de verbinding was slecht en schokkerig. Een filmpje maken voelde ook niet goed”, vertelt Femke Weijers. “Weet je, wij paardenmensen ruiken graag aan ons dier. Zo moest het zijn, Natascha moest Lieuwe voelen en ruiken. Niet op een scherm.”

Tank vol en borstelen

Als Herman aangeeft dat het nu echt hard achteruitgaat, neemt Femke een besluit. “Ik zei tegen mijn partner: gooi de tank maar vol en haal de trailer. Ik ga Lieuwe borstelen. En dan gaan we naar Dordrecht.”

400 kilometer

Na onderling contact belt Herman het ziekenhuis. Herman: “Die reageerden fantastisch. ‘Dat is goed’, zeiden ze. ‘Dit gaan we doen. Kom maar’.” Een uur later zijn ze op weg naar Nederland, een reis van 400 kilometer. Alle betrokkenen geven toe: het was eigenlijk een compleet spontane actie. Geen idee of het zou lukken en of het een goed idee was.

Teken van herkenning

Eenmaal bij het ziekenhuis aangekomen is Natascha in haar bed naar buiten gereden. “Samen met Lieuwe ben ik naar het bed gelopen. Anders dan bij een hond weet je het nooit helemaal zeker, maar ik denk dat hij haar herkende. Lieuwe snuffelde en stak zijn oren naar voren. Dat is een teken van herkenning”, vertelt Femke. “Natascha pakte het touw vast, net als altijd. Lieuwe stond daar heel erg op zijn gemak. Toen Natascha haar zuurstofmasker afdeed drukte hij zijn neus tegen haar gezicht.”

Eindelijk vrede

“Ik zag Natascha ontspannen, ze had eindelijk vrede met de situatie”, zegt Herman. “In alle ellende zag ik haar weer gelukkig zijn. Glimlachen. Het was allemaal zo rustig, zo ontspannen.” Na de laatste ontmoeting, met een pluk manen van Lieuwe stevig vastgeklemd in haar hand, is Natascha teruggegaan naar de afdeling. Daar is ze twee dagen later overleden.

Bron: NOS / Albert Schweitzer ziekenhuis

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook