Ga naar hoofdinhoud

Endurance-ruiter verliest beroep: mishandeling bewezen en rol jury’s onderzoeken

Al Gathaini schopt zijn paard (de schimmel). Bron: Still Youtube
Voor het eerst heeft een endurance-ruiter die door het FEI tribunaal veroordeeld was wegens dierenmishandeling, deze beslissing aangevochten bij de hoogste sportrechter ter wereld. Het Hof van Arbitrage voor Sport gaf hem echter geen gelijk en hield het belangrijkste deel van de veroordeling van  in stand. De misstanden waren niet door juryleden tijdens de betreffende race in februari 2019 vastgesteld, maar later aan de kaart gesteld met behulp van videobeelden. Abdul Rahman Saeed Saleh Al Ghailani werd door het tribunaal veroordeeld in juni 2019. 

Het Hof van Arbitrage voor Sport is een onafhankelijk tribunaal voor het beslechten van geschillen op het gebied van sport. Het hof is in 1984 opgericht op initiatief van het IOC, en heeft zijn zetel in Lausanne. Het is het hoogste gerechtshof in de sportwereld en ook beslissingen van het FEI tribunaal kunnen bij dit hof worden aangevochten. De beroepsprocedure naar aanleiding van een vermeende mishandeling in de endurancesport was de eerste in zijn soort.

Bekende ruiter

Al Ghailani is één van de top ruiters in de Emiraten. Hij rijdt voor Al Wathba Stables en startte vorig jaar februari in de President’s Cup, een internationale driesterren wedstrijd over 120 km. Zijn paard, Sarab, kwam door alle zes de veterinairy checks en geen van de zeven juryleden rapporteerden dierenmishandeling of andere onregelmatigheden. De combinatie eindigde als tweede in de race.

De zaak kwam aan het rollen doordat de actiegroep Clean Endurance een brief naar de FEI stuurde met een formele aanklacht. Bij de brief zaten twee video’s met bewijsmateriaal. Volgens de aanklacht hadden minstens acht helpers het paard opgejaagd in de zesde en laatste omloop. Daarnaast was in de video’s te zien hoe Al Ghailani met de teugels trok en sloeg, het paard sloeg met zijn waterfles en het dier een aantal keer flink schopte.

Het FEI Tribunaal oordeelde in juni vorig jaar dat er inderdaad dierenmishandeling had plaatsgevonden. Al Ghailani werd veroordeeld tot een boete van 3.750 euro  en het betalen van de proceskosten van 940 euro. Ook werd hij 12 maanden uitgesloten van wedstrijddeelname. Dat was twee keer zo lang als door de aanklager geëist was. De ruiter tekende beroep aan bij het Hof van Arbitrage.

Verdediging: procedures en ‘dit is normaal’

De verdediging van Al Ghailani bestond uit vier onderdelen. Hij betoogde dat de aanklacht niet toelaatbaar was, maar daar was het Hof snel over uit. Zij vond dat om dierenmishandeling te voorkomen het belangrijk is dat meerdere partijen aanklachten kunnen indienen. Vervolgens stelde Al Ghailani dat de wedstrijdjury de enige was die op de dag zelf dierenmishandeling kon vaststellen, om het speelveld voor iedereen gelijk te houden. In de regels staat dat alleen bij hoge uitzondering de beslissing van de jury aangevochten kan worden. Het Hof concludeerde dat het feit dat de jury op de dag zelf niet vond dat er sprake was van dierenmishandeling, niet betekende dat de ruiter sowieso vrijuit moest gaan. De FEI heeft een statutair recht om altijd tegen dierenmishandeling te kunnen optreden, onafhankelijk van de mening van de jury ter plaatse. Om paarden overal ter wereld te kunnen beschermen, moet de FEI deze mogelijkheid hebben, aldus de rechters.

Het derde argument van Al Ghailani was dat zijn gedrag niet onder de noemer ‘dierenmishandeling’ te scharen was. Hij vond dat hij zijn paard niet te ver had gepusht, dat het dier niet uitgeput was en dat hij niet teveel geschopt had of te hard aan de teugels had getrokken. De ruiter beweerde zelf dat zijn rijstijl ‘normaal’ zou zijn in de endurancesport. Bovendien was zijn paard door alle veterinaire checks gekomen en reden anderen op dezelfde wijze, maar waren niet gestraft. Ook beweerde hij te zijn gestopt met schoppen “toen duidelijk werd dat het toch niet hielp.” Nadat het Hof de video’s van de wedstrijd had bekeken, oordeelde het anders. “We zijn het totaal niet eens met de bewering dat deze gedragingen van ruiters normaal zijn en behoren tot de algemeen geaccepteerde praktijken in de endurancesport” aldus de rechters. Zij vonden ook dat het paard duidelijk fysiek en mentaal uitgeput was in de laatste omloop. Daarnaast stelde het hof vast dat er inderdaad door helpers langs de kant geklapt werd om het paard op te jagen en achter het dier aan werd gerend. Dit mag reglementair niet.

Alleen het vierde argument van Al Ghailani, dat de uitsluiting van 12 maanden excessief was omdat hij nog nooit eerder veroordeeld was, vond enige weerklank bij het Hof. De ruiter zag zijn straf teruggebracht van 12 naar 8 maanden. Hij moet nog wel 940 euro extra aan proceskosten betalen.

Juryleden nader bekijken

Het Hof van Arbitrage stelde ook vast dat de FEI (nog) geen disciplinaire acties heeft ondernomen richting de juryleden die bij de wedstrijd aanwezig waren. Het FEI tribunaal had de FEI aangemoedigd om de rol van de juryleden te onderzoeken en indien nodig disciplinaire actie te ondernemen tegen de officials, mocht dit nodig blijken. Het is onduidelijk of dit nu alsnog gaat gebeuren.

De originele beslissing van het FEI Tribunaal

De beslissing van het Hof van Arbitrage voor Sport

Het video-bewijs dat aan beide zaken ten grondslag ligt

 

Bronnen: Horsetalk / Clean Endurance / Horse and Hound / Horses.nl / Wikipedia

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook