De Nederlandse paardensector is momenteel helemaal in de ban van rhinopneumonie, maar veterinair gezien is er geen enkel verschil met andere jaren. Op de momenten dat de weerstand van de paarden door de invloed van de seizoenen minder wordt, komen er elk jaar wel meldingen van rhino. De abortusvorm komt sowieso jaarlijks voor en de verkoudheidsvariant wordt vaak niet eens als rhino herkend. De neurologische vorm kennen we in heel veel gradaties. Deze variant komt weinig voor en dan over het algemeen in een zeer beperkt gebied.25 jaar geleden kwam ik al op een manegebedrijf waar acht paarden ziek waren en ik drie paarden heb laten inslapen. Nu zien we hetzelfde, waarbij drie paarden moesten inslapen en tot nu toe is het daarbij gebleven. Ik zie nu geen andere situatie dan anders, alleen is iedereen er door de sociale media veel meer bij betrokken. Toen zeven dagen geleden de eerste meldingen van rhino door laboratoriumonderzoek bevestigd werden en beperkt bleven tot een klein, goed gelokaliseerd gebied, heeft de KNHS besloten de kampioenschappen vooralsnog gewoon door te laten gaan, maar wel onder voorwaarde dat er geen nieuwe gevallen meer bij mochten komen.
Toen dat vorige week vrijdagmiddag om drie uur toch gebeurde en wel op een geografisch behoorlijke afstand van de eerst gemelde gevallen, is rond vijf uur het besluit naar buiten gebracht om het Nederlands kampioenschap van de pony’s van dat weekend en ook dat van de paarden van komend weekend af te gelasten. Verdere verspreiding van virussen zou, vooral bij indoorkampioenschappen met paarden en pony’s uit alle delen van Nederland, in de hand gewerkt kunnen worden. Daarnaast hebben we meteen ook geadviseerd om alle andere KNHS-wedstrijden om dezelfde reden niet door te laten gaan en het vervoer van paarden zoveel mogelijk te beperken. Dit nieuws werd uitgebreid opgepikt door de landelijke media en op zaterdag opende zelfs het NOS-journaal met dit bericht. Hierdoor is alles wel erg uitvergroot.
Er duiken steeds meer verhalen op om een meldingsplicht voor de ziekte in te stellen. Een ziekte is aangifteplichtig wanneer ingrijpen vanuit de overheid om drie redenen noodzakelijk is:
• als de ziekte besmettelijk is voor mensen
• als de ziekte van dien aard is dat de uitbraak niet door een sector zelf bestreden kan worden
• als door een uitbraak grote externe effecten optreden, zoals handelsbelemmeringen.
Rhino heeft geen van deze kenmerken. Laten we dat er dan ook niet van maken, met alle administratieve rompslomp en regelgeving die daarbij komen kijken.
Ik zie wel wat in een centraal meldpunt. In de werkgroep Diergezondheid van de Sectorraad Paard hebben we hier vorig jaar de noodzaak van ingezien en zijn we gaan nadenken over de manier waarop we zo’n loketfunctie moeten invullen. Dit komt nu in een stroomversnelling. Een centraal loket kan vragen beantwoorden, informatie verstrekken en meldingen coördineren, waardoor de sector snel en adequaat kan reageren. Maar aangifteplichtig maken? Nee, die kant moeten we om meerdere redenen niet op.
Emile Welling, voorzitter Groep Geneeskunde van het Paard van de KNMvD, lid van de werkgroep Diergezondheid van de SRP
Deze column verscheen vrijdag 9 maart 2012 in De Paardenkrant