Ga naar hoofdinhoud

Anky in de Telegraaf: ‘Doe wat je altijd doet’

"Ik heb vaak gezegd over mijn prestaties: ik heb ze onder meer binnengehaald, omdat anderen ineens heel gek gingen doen", aldus Anky van Grunsven in haar column in De Telegraaf. "Het is ergens ook wel te begrijpen: je staat met enkele favorieten voor een uniek moment, de laatste wedstrijd tijdens een groot toernooi, zoals een wereldkampioenschap of een Olympische Spelen. Dan slaat ineens bij sommigen de twijfel toe. Moet ik niet toch nog een keer heel hard trainen? Zal ik de afstellingen van mijn fiets/zadel/snowboard alsnog een fractie veranderen? Nee. Nooit. Niet doen."

“Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: als je op dat niveau aankomt, in welke sport dan ook, heb je allang bewezen dat je ergens heel goed in bent. Je hoeft alleen nog maar de rust te bewaren en te zorgen dat je de dingen precies zo doet, als je altijd hebt gedaan, alleen dan misschien tijdens kleinere wedstrijden.”

Anticiperen

“Natuurlijk moet je anticiperen en niet hardnekkig vasthouden als flexibiliteit wordt gevraagd, maar het heeft geen zin te denken dat je op het allerlaatste moment de winst binnen kunt trekken door ineens iets te veranderen aan je gebruikelijke benadering en uitvoering.”

Onverstoorbaar door

“Zo stak vlak voor de allerlaatste kür op de Olympische Spelen van Athene in 2004 de wind op. Er stonden blokken rond de ring, die in de laatste training voortdurend omwaaiden. De stewards bleven ze oprapen, maar ik vroeg of ze ze gewoon wilden laten liggen. Salinero schrok van het omvallen, niet als ze er al lagen. Ik reageerde op wat er gebeurde, maar verder gingen wij onverstoorbaar door met wat wij altijd deden.”

Rekening gepresenteerd

“Mijn concurrente liet de blokken wel iedere keer oprapen. Tijdens de finale kreeg ze daarvoor de rekening gepresenteerd: haar paard was bang geworden voor de blokken en durfde er niet goed meer langs. Achteraf was het gemakkelijk concluderen, dat in zo’n situatie op stal iedereen de blokken had laten liggen. Maar ja, dat is zonder de gigantische druk van zo’n unieke wedstrijd die eraan komt.”

Vastberadenheid en focus

“Tom Dumoulin belichaamde voor mij de afgelopen drie weken wat sport zo mooi maakt: zijn vastberadenheid en focus om het allerbeste te geven. Hij wist wel raad met de ongelofelijke druk van de laatste week tijdens de Giro. Hij bleef zowel letterlijk als figuurlijk zijn eigen koers varen. In het roze getooid temperde hij de verwachtingen van de buitenwacht, eenmaal uit het roze bleef hij weloverwogen en rustig zijn ding doen. Zelfs bij het poepincident raakte hij niet van de kook.”

Lees hier de hele column.

Bron: De Telegraaf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook