De Deen rende in Hickstead na de proef van Katja Gevers z’n hok uit om zijn collega-juryleden ervan te overtuigen dat ze het deze keer maar eens anders moesten doen. Bij voorgaande keren vormde de Kür van Katja geen enkel bezwaar, nu opeens waren de pirouettes onreglementair. Bij inzet en uitrijden was geen galopsprong rechtuit getoond, dit moest zwaar worden bestraft.
Zure tang
Dat ponyruitertjes op provinciale kampioenschappen in handen van een zure tang kunnen vallen is onvermijdelijk. “De volgende keer rijd je vast wel weer bij een aardig jurylid”, sussen ouders dan het verdriet van hun koters. Maar dat op het hoogste niveau de willekeur nog onverminderd regeert, dat is schokkend.
Alledaags
De willekeur in datgene wat ik vooralsnog geen sport wil noemen is zo alledaags geworden dat we het nauwelijks meer merken. We hebben leren leven met de grote juryverschillen. Dressuurruiters doen er zelfs hun voordeel mee. Er is dan immers altijd één jurylid dat hoog zat te punten en als die ander dat nou óók had gedaan…
Spijkers op laag water
Wat nu speelt is veel erger dan de pech dat je een zure tang hebt getroffen. De willekeur blijkt ook bij de toepassing van heldere regels zijn gang te kunnen gaan. Leuk hoor, zo’n spurtend jurylid in Hickstead, maar waarom bleven alle juryleden gewoon zitten toen Katja Gevers eerder precies dezelfde proef reed? Waarom nu spijkers op laag water en de vorige keer de mantel der liefde?
Laura Graves in Aken
Waarom rende er niemand z’n hokje uit toen Laura Graves in Aken zeven in plaats van de reglementair vereiste negen galopwissels om de pas had gemaakt? Waarom trok geen enkel jurylid in Rio een sprintje nadat Steffen Peters een halve pirouette teveel had gesprongen?
Chaos wordt uitslag
Op het hoogste niveau van de ‘sport’ wordt de chaos gewoon in een uitslag omgezet. De FEI kent niet eens een compliance-officer, bij wie we deze ernstige ontsporingen kunnen melden. Het kan de bond, die zo enorm heeft gelobbyd voor de Olympische status van onze sport, niets schelen dat haar juryleden zitten te willekeuren. First things first, FEI, zie eerst maar eens dat de dressuur haar status als sport waarmaakt voor je gaat mauwen over je Olympische status.
Karel Appel
Sommigen zeggen dat dressuur geen sport maar een kunst is. Ik ben geneigd het daarmee eens te zijn. Maar dan wel moderne kunst, zoals die van Karel Appel. Die altijd van zichzelf beweerde dat hij maar wat aan rotzooide.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
Reageren? Dat kan hier.