De kwaliteit bij de drie- en vierjarige hengsten op de Bundeschampionate was dit jaar niet om over naar huis te schrijven. Bij de driejarigen won een niet-gekeurde zoon van Londonderry het kampioenschap en bij de vierjarigen ging de Holsteiner-springhengst Catoo met de overwinning aan de haal. Hengstenkeuringskampioenen en verrichtingstoppers verschenen niet aan de start. Een kwalijke zaak in mijn ogen.Met opgeklopte cijfers in de verrichtingstesten en zaligmakende dvd’s van hengstenhouders worden de fokkers voor de gek gehouden. Nog nooit kregen de fokkers zoveel promotiemateriaal in de bus als de afgelopen jaren. Maar als de hengsten met leeftijdsgenoten voor een groot publiek moeten presteren blijft het angstvallig stil. De jonge veel dekkende ‘toppers’ zijn – behalve op de dvd van de hengstenhouder waar ze lopen als Totilas – nauwelijks in het openbaar te zien.
De hengstenhouders zijn bang om flink achteruit te boeren als ze hun jonge hengsten met leeftijdsgenoten in Warendorf aan de start laten verschijnen. Die angst is niet ongegrond. Als je hengst niet wint, wordt hij genadeloos afgemaakt door het publiek in Warendorf. Als voorbeeld kan de rubriek voor driejarige hengsten dienen. Daar kwamen drie dieren aan de start die op de hengstenkeuringen vorig jaar premies verdienden en rond de twee ton opbrachten. Het publiek had de hengsten nog in haar hoofd van de keuring, maar onder het zadel waren ze niet meer te herkennen. Ze vielen in het niet bij hun niet-gekeurde collega’s en menig toeschouwer krabde zich achter de oren.
Om de hengstenhouders nog enigszins in goede doen te houden schudde de jury in de voorrondes moeiteloos achten uit de mouw voor deze jonge hengsten. Op de uitslagenlijst lijkt het heel wat, maar het publiek wist wel beter. Het Oldenburger stamboek wil in de toekomst jonge hengsten onder het zadel gaan keuren, maar als de jonge dieren lopen zoals ze dat afgelopen weekend in Warendorf deden blijft er per jaar maar een handjevol hengsten over die de gratie van een hengstenkeuringscommissie kan verdienen.
Na dit weekend bleef een vraag in mijn hoofd rondspoken: is de dressuurpaardenfokkerij de laatste jaren wel zoveel vooruit gegaan of laten we ons allemaal voor de gek houden?
Rick Helmink, redacteur
Deze column verscheen vrijdag 9 september 2011 in De Paardenkrant.