Visser en Van den Berg maken van endurance topsport

Visser en Van den Berg maken van endurance topsport featured image
Marijke Visser, hier met met Laiza de Jalima Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl
Met een mentaliteit waar je u tegen zegt zetten Marijke Visser en Joyce van den Berg afgelopen zomer twee absolute topprestaties neer op het WK endurance in Frankrijk. Van den Berg werd negende, Visser won zilver. Ongekend in de Nederlandse endurancesport waar voor velen ‘to finish is to win’ geldt. Maar niet voor de twee jonge Nederlandse amazones. 

Marijke Visser (21) en Joyce van den Berg (22) hebben met hun topprestaties op de Wereldruiterspelen in Frankrijk de Nederlandse endurancesport een flinke impuls gegeven. De enduranceamazones waren in staat deze prestaties neer te zetten doordat Sheikh Abdullah uit Dubai hen twee van zijn beste paarden aanbood. “Het is natuurlijk prima dat iemand geniet van de sport en genoegen neemt met finishen, maar daar win je geen kampioenschappen mee”, stelt Visser. “Momenteel hebben wij in Nederland gewoon niet de paarden die op een kampioenschap vooraan mee kunnen doen, maar in het Midden-Oosten zijn ze er wel. Dan is het toch geweldig als een paar van die paarden ter beschikking van Nederlandse ruiters worden gesteld?”

Pas enkele maanden voor het WK hoorden Visser en Van den Berg dat ze Run du Colombier en Laiza de Jalima te rijden kregen. Ze wilden zo goed mogelijk een combinatie vormen in de korte tijd die hen in de aanloop naar het WK wachtte. “De paarden van Sheikh Abdullah die in Europa wedstrijden gaan lopen, vliegen vanwege de hitte in Dubai in het voorjaar naar Engeland om ze daar door te trainen”, vertelt Van den Berg. “Daar wilden wij dus ook heen. Alle fysieke training was al gedaan, maar wij wilden er wel alles aan doen om de paarden beter te leren kennen en een band met ze te krijgen.”

Tentje in een Engelse wei

Dus vertrokken de dames in een volgeladen Ford Ka naar Engeland om in het weiland naast dat van de paarden vijf weken te kamperen. Visser: “Zo konden we ze rijden, kregen we een band met ze en konden we ze een beetje naar onze hand zetten. Naast het feit dat je de paarden topfit moet hebben, moet je ze namelijk zo goed mogelijk kennen om te weten hoe ze zullen gaan reageren in bepaalde situaties. Het is toch constant keuzes maken tijdens een wedstrijd. Wat is goed voor mijn paard, ga ik hier galopperen of juist niet, wat past mijn paard het best, zal hij kijkerig zijn als hij voorop loopt of als er veel publiek staat, waar voelt hij zich het lekkerst bij, galoppeert of draaft of stapt hij het makkelijkst door de blubber, in welke gang herstelt hij het best, et cetera? Dat soort keuzes moet je aan één stuk door maken. Daarom hebben wij ook al onze tijd erin gestopt. Zo konden we ze niet alleen rijden, maar ook voeren en verzorgen en met ze tutten.”

Een goed idee van de meiden, want ze zetten topprestaties neer op de Wereldruiterspelen. Joyce van den Berg eindigde als negende met Run du Colombier en Marijke Visser greep met Laiza de Jalima de zilveren medaille. “Maar de echte prestatie is geleverd door Anzac Mehmood, omdat hij de paarden zo geweldig getraind heeft”, aldus Visser.

Lees hier het WK-dagboek van Marijke Visser.

Lees hier het WK-dagboek van Joyce van den Berg.

Meer lezen? Het hele interview met de enduranceamazones staat in De Paardenkrant Extra van december 2014.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Mogelijk ook interessant