Anky in De Telegraaf: ‘Je gaat altijd naar of over je grenzen heen’

“Wielrenner Michael Goolaerts werd maar 23 jaar. Hij stierf aan een hartstilstand in Parijs-Roubaix. Het peloton raast vandaag met de ploeg van Goolaerts verder in de Brabantse Pijl. Dat zou hij zo gewild hebben, is wat ook zijn ouders zeiden. Terwijl ik over zijn onfortuinlijke lot mijmer, lig ik op de tafel bij de masseur”, aldus Anky van Grunsven in haar column in De Telegraaf. “Mijn rug en nek doen al jaren pijn door slijtage als gevolg van mijn topsportcarrière.”

“Ik ken overigens niemand die de topsport ongeschonden verlaat. Topsporters zijn in basis gezond, anders kan je geen topprestaties leveren, maar het einde komt vaak in zicht door de slijtage van het lijf. De meesten, ik ook, hebben daar na hun loopbaan altijd last van. Een hartstilstand is echter het andere uiterste. Dit is hartverscheurend en onomkeerbaar. Maar had Goolaerts voor zichzelf anders gekund? Ik denk het eerlijk gezegd niet.”

Alles geven

“Topsporters kunnen alleen functioneren als zij werkelijk alles geven. Je gaat altijd naar of over je grenzen heen. Er is geen andere keuze. En zeker als je een jonge twintiger bent, zoek je die grenzen op. Helemaal wielrenners. Dat is toch een apart slag topsporter. Hoe vaak gebeurt het niet dat zij tegen het asfalt klappen en met een sleutelbeenbreuk of gapende wonden gewoon een koers uitrijden? Om er vervolgens na de finish achter te komen dat het toch niet helemaal goed is.”

Gebroken hand

“In mijn eigen sport kunnen ze er ook wat van. Onlangs was ik nog getuige van een amazone, die een klap naar achteren kreeg van haar paard. Zij reed nog twee proeven. Bleek achteraf haar hand, essentieel om het paard te sturen, gebroken.”

Pur sang

“Een vriendin van mij, die haar hele leven paardrijdt, is enkele malen lelijk van haar paard gevallen met diverse breuken. Ik hield haar voor dat ze misschien wat voorzichtiger moest zijn, maar ze gaf een antwoord, dat ik eigenlijk helemaal begreep. ’Dan sterf ik maar in het harnas’. De topsporter pur sang. Het gekke is ook, dat je er eigenlijk altijd vanuit gaat dat zoiets ’jou toch niet gebeurt’. Je gaat gewoon voor het risico.”

Check-up

“Nouri ligt bij iedereen nog vers in gedachten. Hij leeft nog, maar toch voelen we verlies. En nu de jonge Belg Goolaerts. Het enige dat overblijft is een oproep aan de begeleiders: alsjeblieft, check talenten en ook routiniers minimaal een keer per jaar via een grondige check-up. Hou ze goed in de gaten, die topsporters!”

Utopie

“Want van ze vragen of ze het iets minder kunnen doen, is een utopie. Je bent topsporter om tot de max te gaan. Dat wil het publiek, dat willen de sponsors, maar bovenal zijzelf. Daarom is het ook logisch dat het peloton vanaf vandaag weer doorraast.”

Bron: De Telegraaf

Reageer
Discussie zien we graag op Horses, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Reacties zonder naamsvermelding kunnen zonder opgave van reden worden verwijderd. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 250 woorden. Lees hier alle voorwaarden.
2 reacties op Anky in De Telegraaf: ‘Je gaat altijd naar of over je grenzen heen’
  1. 1

    Ben het met het bericht niet helemaal eens. Een hartafwijking treft niet alleen topsporters maar ook zeker amateurs maar zeker ook mensen die niet sporten. Een sudden death zoals deze wielrenner trof kom je helaas bij te veel mensen tegen op jonge leeftijd dus meer hartonderzoek bij ook op het oog gezonde jonge mensen zou noodzakelijk moeten zijn

  2. 2

    Sorry hoor Anky maar dressuur rijden is geen topsport zoals wielrennen of schaatsen enz.. Er zijn ruiters/amazones die op hoge leeftijd (60 plus) nog internationaal rijden dus je slaat de plank met deze vergelijking behoorlijk mis.