Ontwikkelingsplan
De dressuur tijdens het CHI Al Shaqab in Doha vormt een onderdeel van een vijftienjarig ontwikkelingsplan voor de dressuursport in het Midden-Oosten. En niet alleen wil men de dressuur- en springsport promoten. Ondertussen wordt er ook een cross country-terrein aangelegd. De dressuurpiste is er in ieder geval eentje die zijn weerga niet kent. Met een oppervlakte van 100 bij 80 meter en daaromheen nog tribunes, met licht dat zo helder was dat de fotografen niet wisten wat hen overkwam en met een airconditioning waar je het bijna koud van kreeg, was het perfect toeven voor ruiter en paard.
Dressuur staat in Qatar in de kinderschoenen, maar men wil wel graag. Ondertussen is er een begin gemaakt met het kopen van speelpony’s en manegepaarden, om ook te zorgen voor de allereerste aanzet. Er zijn grooms en instructeurs aangetrokken uit Europa om dit alles in goede banen te leiden en verder te professionaliseren. Het organiseren van een CDI was echter toch een stap verder. Zo moesten de hekjes en pilaren voor de ring worden ingevlogen vanuit Europa en werden de prachtige houten hekjes in de wedstrijdring met de hand gezaagd.
Avondgebed
Belangstelling voor ruiters en paarden uit andere delen van de wereld is er zeker, maar dan hoofdzakelijk bij het springen. Er was niet veel publiek, maar het merendeel zat toch op de tribune tijdens de bijzonder hoog gedoteerde Grote Prijs van het springen. Niet alleen winnaar Gerco Schröder had hierin een hoofdrol met zijn weergaloze London, maar ook de grote thuisfavoriet Sjeik Ali Al Thani. Op de eerste wedstrijddag kwam hij nog hard ten val, maar op de laatste dag sprong hij met zijn Cantaro twee gecontroleerde foutloze omlopen die hem uiteindelijk een topresultaat opleverden.
Bij de dressuur was het publiek ditmaal nog ver te zoeken. Misschien was het de onbekendheid met deze tak van de paardensport waardoor mensen de kat uit de boom keken. De mensen die kwamen kijken, waren behoorlijk luidruchtig onder de proeven. Ze wisten natuurlijk niet dat het gebruikelijk is om een soort van stilte rond de dressuurring in acht te nemen. Gek genoeg was er geen enkel paard dat duidelijk last had van het rumoer. Misschien wel een suggestie voor wedstrijden in het algemeen. Zelf moest ik met Wup mijn Grand Prix rijden tijdens het avondgebed. Dat betekende dat halverwege mijn proef de achtergrondmuziek werd uitgezet, om na het gebed bij terugkomst van de heren netjes weer aan te gaan.
Gratis en in overvloed
Laurens van Lieren en ik mochten ons graantje meepikken van het verfijnde leven in Qatar. Er stonden tientallen shuttles klaar om de ruiters van het luxe hotel naar het concoursterrein te brengen. Lang wachten hoefde je nooit. Driemaal per dag stond er een uitgebreid heerlijk buffet voor iedereen klaar. Alles wat je voor je paard nodig had was gratis en in overvloed, en ermee sjouwen was al helemaal niet de bedoeling. De dressuurruiters hadden drie trainingsbanen ter beschikking, waarvan eentje overdekt. We kregen allemaal twaalf minuten de tijd om individueel de baan te verkennen en er was uitgebreid tijd genomen om de muziek van iedere ruiter te controleren tijdens de soundcheck. Tijdens de wedstrijden was er een strakke regie, want de gehele wedstrijd was live te volgen op zowel internet als op Al Jazeera Sport.
Zo waren er eigenlijk enkel hoogtepunten. Maar het mooiste vond ik misschien nog wel de terugkomst. Om Wup, de NRPS-goedgekeurde hengst die me vergezelde naar Doha, op te halen van Schiphol en te zien dat alles goed met hem was gegaan. Zonder mijn vriend op vier voeten was ik immers ook niet daar geweest. Bij thuiskomst ontving ik een mail waarin stond dat er een rekenfout was gemaakt door het computerprogramma in de Kür op muziek. Inmiddels is het officieel, ik was niet negende maar achtste. Dat was een extra mooie afsluiting. Als ik de foto’s terugkijk, lijkt het net een fata morgana. Er waren veel overeenkomsten met dit fenomeen, maar dit was toch echt werkelijkheid.
Joyce Heuitink is dressuuramazone en KNHS-bondscoach para-dressuur.
Deze opinie verscheen donderdag 4 april 2013 in De Paardenkrant.