Wij zijn eigenlijk niet teleurgesteld. De hengsten hebben we in bezit met enkele vrienden van over de hele wereld en dit samenwerkingsverband zijn we aangegaan omdat we heel veel vertrouwen in deze paarden hebben voor de sport.
De hengstenkeuring was eigenlijk meer bijzaak dan doel. We geloven dat we twee dressuurpaarden met heel veel aanleg hebben en daarnaast leek het ons wel een leuk idee om de hengsten mee te nemen naar de hengstenkeuring. We waren apetrots dat ze zich in de eerste bezichtiging fantastisch lieten zien en door mochten naar Den Bosch en ook in Den Bosch vond ik dat de hengsten geweldig liepen.
Als het goedgekeurd krijgen van je hengst niet je belangrijkste doel is, kun je er ook heel relaxed naar kijken. En daarbij weet je als je de ring ingaat dat de jury beslist, of dat nou een dressuurproef of een keuring is. Daar heb ik respect voor. Eigenlijk vind ik het des te leuker dat we nu vanuit een underdogpositie aan de slag kunnen gaan in de sport. Maar zo ver zijn we nog niet.
We hebben de paarden in gedeeld bezit omdat we allemaal geloven in de potentie van deze paarden en omdat we zo hopen de paarden zo lang mogelijk in ons bezit te houden. We willen proberen te zorgen dat ze bij de juiste ruiters terecht komen zodat hun potentie optimaal naar boven kan komen.
Voorlopig staan ze weer hier op stal omdat ze even vakantie krijgen. De Fidertanz is al onder het zadel geweest en dat zag er veelbelovend uit, maar we willen niks overhaasten. Dat geldt zeker ook voor de Voice. Hij is groot en daarnaast zeer sensibel, dus heeft een rustig traject nodig. Wat dat betreft is het misschien maar beter ook dat hij niet is aangewezen voor de verrichtingen. Het verrichtingsonderzoek in Ermelo was waarschijnlijk toch te veel geweest voor zo’n hengst. Als het allemaal lukt willen we met beide hengsten naar de Pavo Cup en dat is ons eerste doel op de lange termijn.
Foktechnisch was de Voice natuurlijk reuze interessant geweest, met zijn top Grand Prix-vader en top Grand Prix-grootmoeder, maar zo zijn er meer beslissingen geweest waar ik – met het sportoog waarmee ik kijk – vraagtekens bij had op de hengstenkeuring. Functionele paarden, die heel los door het lijf bewegen, zijn meestal niet de meest spectaculaire paarden. Zoals bijvoorbeeld de Totilas uit de volle zus van Parzival, in mijn ogen een dressuurpaard waar je echt wat mee kunt.
Je merkt dan toch dat spectaculair bewegende paarden nog de voorkeur krijgen. Een spectaculair bewegend paard houdt bijna zonder uitzondering iets vast in zijn lijf, anders zijn deze bewegingen niet mogelijk. Maar met dat spektakel kom je in de sport niet zo ver. In ieder geval niet tot de top van de Grand Prix.
Isabel van Gisbergen, dressuurpaardenfokster
Deze opinie verscheen woensdag 19 februari in De Paardenkrant
Los van de laatste twee alinea’s zie ik de toegevoegde waarde van deze bijdrage niet.
Beste Dirk de Bruin,
Ik zie de toegevoegde waarde wel!Het is fantastische dat er mensen zijn die al 2 goedgekeurde hengsten hebben gefokt en meerdere sportpaarden die in de Grand Prix en Prix St. Georgens lopen cq. hebben gelopen en toch nog bewijzen (bijvoorbeeld in dit artikel) dat het niet om geld gaat, maar om de sport. Mensen die hun eigen fok- en trainingsplan trekken en keer op keer laten zien dat ze niet meedoen aan modegrillen maar de funtionaliteit en rijbaarheid voorop stellen. En dat zouden méér mensen moeten doen of inzien. En tot slot: als je zo sterk in je schoenen staat, dan hoef je, zoals Isabel, niet boos te zijn als je superpaarden niet tot de fokkerij worden toegelaten. Dan hou je respect voor degenen die beoordelen juryleden) en blijf je geniet van je paarden. Chapeau Isabel!
“mooi” reclame-stukje. Inderdaad weinig toegevoegde waarde.