Daarom snap ik ook wel dat ik vrij weinig likes, laat staan reacties, heb op mijn Facebookpagina op de oproep om voor Oscar te stemmen bij de KWPN Paard van het Jaar-verkiezing. Want wie wordt er nu eigenlijk emotioneel bij het zien van de naam van deze medaillemachine uit de Nederlandse paardenwereld? Wie krijgt er kippenvel bij de gedachte aan de 1,58 m-metende Inspekteur-zoon?
Natuurlijk zijn er wel wat mensen die kippenvel krijgen bij de gedachte aan het super atletische paardje dat dit jaar zijn elfde gouden NK medaille en in Hongarije zijn vierde WK-medaille (tweede gouden) binnensleepte. Maar dat zijn met name de mensen die nauw betrokken zijn geweest bij één of meer van die successen.
Persoonlijk vind ik dat Oscar – het menpaard dat eerst met Jan van den Broek en later met diens zoon Wilbrord vrijwel niet te verslaan is in het onderdeel dressuur, nagenoeg altijd foutloos en snel is in de vaardigheid en ook in het onderdeel marathon heel rap mee kan komen – de titel meer dan verdient. Ik heb hem dan ook ooit zelf eens geaaid. Dat was nadat ik eerst bij Van den Broek in Nistelrode op de bank, de video mocht bekijken van Oscar’s eerste WK waar hij meteen al een medaille won!
Toch stond, toen ik mijn keuze op de KWPN-site wilde invullen, de wijzer van mijn muis ook een tijdje stil bij de verrassende Arlando NH N.O.P. en ook bij Zenith SFN, die bij mij heel wat emoties heeft losgemaakt daar in Caen. En dan schrijft een collega nog een column over Kannan, die onterecht niet op de nominatielijst staat en weer een andere collega pleit voor Alexandro P die de ene na de andere kampioen aflevert. Tja, daar zit ook wel wat in.
Terwijl de nominaties voor de verkiezing KWPN Paard van het Jaar net bekend waren, was het Sportgala net achter de rug. Verongelijkte paardensportliefhebbers reageerden zuur dat de meeste titels naar de voetballers zijn gegaan. Als ik het over Oscar heb is de reactie bij veel van deze paardenmensen: wie? Nee, van Oscar wordt geen ganse oranje paardennatie emotioneel. Ook al wint hij het als het gaat om het aantal medailles. Daarom moeten we er ons bij neerleggen dat de ‘Van het jaar’- titels gaan naar diegenen die de meeste kiezers in z’n greep hebben gehad en blij zijn met een mooie verering als de nominatie.
Daniëlle Carrière, redacteur De Paardenkrant
Ook ik heb gestemd op Oscar. Niet omdat ik iets te maken heb met hem of de mensen om hem heen maar omdat ik juist emotie voel bij een paard als Oscar. Een paard dat na vele jaren trouwe dienst er nog altijd met de oren erop voor gaat. Gedreven en trouw. Een paard met bijzondere kwaliteiten uiteraard, maar veel meer nog met een bijzonder karakter. Het plezier spat er vanaf. Een teamwork tussen paard en menner waarvan je meestal alleen maar kunt dromen. En of je nou springt, dressuur rijdt of ment het gaat om het ultieme gevoel dat je er samen voor gaat.. Zelfs als dressuuramazone met bar weinig kennis van het mennen zie ik dat in Oscar. En daarom was hij mijn stem meer dan waard.