Het kaarsje was uit, zegt Harrie over zijn geweldenaar Don VHP Z, de hengst die hem mede naar de eerste positie op de wereldranglijst heeft gepiloteerd en al zoveel heeft betekend voor de Nederlandse springsport. “De warmte zat in zijn lijf. Van de week moest ik hem in de tweede ronde van de landenwedstrijd al een beetje ronddragen. Hij heeft zich in een dag tijd niet goed kunnen herstellen. De energie was er niet meer.”
Heel selectief
“Zeker gezien wat de paarden al in de benen hadden, was het vandaag weer een serieuze opgave. Hoge steilsprongen (de wedstrijd was uitgeschreven over 1.65 m, red.) en enkele korte afstanden. Heel selectief.”
Gefocust
Toen de eerste balk was gerold, bleef Harrie gefocust op een optimaal resultaat. “Daar ben je professional voor. Je moet pas omkijken als je door de finish bent en dan pas moet je wat er gebeurd is in het parcours door je gedachten laten gaan.”
Bron: Paardenkrant-Horses.nl


Niet alleen voor Don.
Weersomstandigheden hebben een veel te grote invloed gehad op het wedstrijdverloop, niet alleen bij het springen.
Dat kan niet op zo’n evenement.
Nu ga ik heel kinderachtig doen, maar paarden zijn toch Steppen dieren die heel goed tegen de warmte moeten kunnen (werd laatst toch zo makkelijk gezegd). Nu speelt de luchtvochtigheid ook een grote rol, maar kan er nu dan eindelijk gezegd worden dat de grens bereikt is en de paarden wel degelijk een grens hebben om goede prestaties te kunnen neerzetten ? Blijft de vraag, hadden deze spelen op deze manier door moeten gaan of hadden de ruiters de paarden terug moeten trekken. Hoe is het met de marathon paarden na afloop gegaan ? Er zijn daar velen dierenartsen aanwezig, vonden deze allen het verantwoord om de paarden onder deze omstandigheden tot deze prestaties te vragen ? Wanneer is het genoeg… of kan je dat niet maken wegens alle gemaakte onkosten door de sponsoren, organisatie enz, dan stel je de belangen van het paard dus ondergeschikt ?
Jammer al deze klachten over de weersomstandigheden als excuus voor de mindere prestaties van de genoemde paarden. Gelukkig hadden de 12 paarden en hun ruiters die zich plaatsten voor de 5e tevens finale ronde er nog steeds geen last van. Ze lieten allemaal fantastische parcoursen zien en het daardoor tot aan de laatste rit van de super kampioen Simone Blum, in 5 parcoursen geen fout gemaakt, spannend bleef wie er zou gaan winnen.
Geachte heer/mevrouw Luit,
Het is een mogelijke verklaring, keurig gegeven op de onvermijdelijke vraag waarom Don een voor hem ongebruikelijke ronde sprong.
Geen excuus.