Bloed hoort niet bij de sport. Ik denk dat we het daar met z’n allen wel over eens kunnen zijn. Zeker als je de sport op een positieve manier naar buiten wil uitdragen en wil verkopen aan de buitenwereld, is bloed iets wat daar niet bij past.Heel actueel is op dit moment de aanpassing in het FEI-reglement over bloed in de wedstrijdring. In de nieuwe – nog door te voeren – regel is opgenomen dat als een paard bloed in de mond heeft tijdens een wedstrijd, deze de ring moet verlaten. Daarna komt de verantwoordelijke dierenarts in actie om te kijken wáár het bloed vandaan komt. Is het ernstig, dan is het verhaal over. Maar is de oorzaak niet van betekenis, dan mag de combinatie later alsnog de baan in om een resultaat neer te zetten.
Het voorval met Adelinde en Parzival op de Wereldruiterspelen in Kentucky is één van de aanleidingen om het reglement aan te passen. Dat voorval was ontzettend lullig. Het piepkleine wondje op Parzivals tong stelde niets voor, maar een beschadiging in de mond bloedt nu eenmaal gelijk erg. Als een paard dan ook nog eens veel schuimt, lijkt het helemaal verschrikkelijk. Maar bloed blijft bloed en dat is niet goed te praten.
Natuurlijk kun je zeggen: ‘dit soort dingen kunnen gebeuren’. Maar waar ligt dan de grens? Wat is dan ernstig en wat niet? En nog belangrijker, waar is de volgende grens? Wat dat betreft denk ik dat we één lijn aan moeten houden en dat is dat we in de ring geen bloed willen zien. Zelf heb ik het gelukkig nog nooit meegemaakt dat ik de ring moest verlaten omdat er bloed uit de mond van m’n paard kwam en ik hoop het ook nooit mee te maken.
Als de regel erdoor komt, denk ik wel dat het goed is dat deze alleen in uitzonderingsgevallen gebruikt wordt. In het geval van Adelinde hing er bijvoorbeeld heel veel vanaf. Haar wedstrijd was gelijk over en het had voor het team ook verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Een klein beetje pech kan dan doorslaggevend zijn voor bijvoorbeeld een Olympische kwalificatie. Aan de andere kant: als het gebeurt, is het gewoon pech en moet je daarmee om kunnen gaan. Wij werken nu eenmaal met levende have en je hebt niet altijd invloed op wat er gebeurt.
Ik denk dat we in onze sport heel duidelijk en consequent moeten zijn om geloofwaardig te blijven. Bloed is bloed en dat is niet goed te keuren.
Lees ook:
Petitie gestart tegen ‘bloedregel’ FEI
Hans Peter Minderhoud, dressuurruiter
Deze column verscheen vrijdag 21 oktober 2011 in De Paardenkrant