Hans Peter Minderhoud en Glock's Flirt schreven gisteren, na de overwinning van zaterdag in de Grand Prix, ook de wereldbekerwedstrijd van Stockholm op naam met een score van 80,950%. Adelinde Cornelissen en Jerich Parzival N.O.P. maakten een succesvolle comeback door tweede in de Grand Prix te worden en de derde prijs in de kür op muziek met 78,775% te winnen. Van beide combinaties zijn er proeven terug te zien op video.
Bekijk hieronder de rit van Minderhoud en Glock’s Flirt:
Bekijk hieronder de video van Cornelissen en Jerich Parzival N.O.P.:
Bron: Horses
Zonder bewust negatief te willen zijn, wil ik wel mijn bezorgdheid uitspreken over de dressuursport.
Waar gaat dit naar toe?? Als iemand 78,77% kan scoren met zo’n proef, dan gaat het in mijn ogen de verkeerde kant uit. Mond open en onrustig, staart scheef, kin tegen de borst, hoofd knikkend, hakken naar de staart, staart veelvuldig zwiepend, etc… verre van de zogenoemde “happy athlete” en verre van paardenwelzijn! Dat dit deel uitmaakt van de NL top, vind ik echt een kwalijke zaak… Ik hoop van harte dat meer mensen tot dit inzicht gaan komen…
Ben het volledig eens met de heer Fransen. Waar is de lichtheid en losgelatenheid gebleven bij met name de Nederlands geschoolde paarden?
Natuurlijk zijn er uitzonderingen maar over de gehele breedte gezien (Subtop) vindt ik het gewoon niet meer prettig om naar een Nederlandse wedstrijd te gaan. Altijd ga ik eerder weg en kom ik ongeïnspireerd thuis.
Het rijden gaat gepaard met kracht en dwang.
Ben het afgelopen jaar op een aantal internationale en nationale wedstrijden in het buitenland geweest (en het CHIO). Hoe anders er daar gereden wordt vindt ik moeilijk te omschrijven in een paar woorden. Maar dan blijf ik zitten tot de laatste deelnemer en kijk ik tussendoor geregeld bij het losrijden. En als ik dan naar huis ga kan ik niet wachten om met mijn eigen paarden aan de slag te gaan.
Flirt ook ook zo lekker gelijk in de draf. Piaff zo moeiteloos dat je niet ziet dat er wat gebeurt. Sinterklaas heeft een tussenstop gemaakt Denk ik.
Als ik naar de top kijk, dan kijk ik liever internationaal en dan met name naar Beatriz Ferrer-Salat, dan zie je een happy athlete en ongedwongenheid.
Inderdaad “kracht” en “dwang”, dat is wat de Nederlandse Dressuur momenteel is..
Een trieste ontwikkeling! Gaat de verkeerde kant uit!
Carl Hester is voor mij een mooi voorbeeld van hoe het wel hoort! In beginjaren getraind door Dhr. Bert Rutten… die zijn paarden, en leerlingen, nog steeds zo traint…”Klassieke dressuur”?? Noem het zoals je wilt, maar zo hoort dressuur voor mij te zijn en niet zoals op deze video’s hier!
Is er eigenlijk iemand die op durft te staan en te zeggen dat ze deze scores wel meer dan terecht vinden en Hans Peter of Adelinde liever zien rijden als een Carl Hester, Beatriz Ferrer Salat of een Dorothee Schneider?
ik hoop het niet. Hoe kunnen we de dressuurwereld nog serieus nemen? Er wordt niet geluisterd naar iedereen die ongedwongen en eerlijke dressuur wil zien. Er ontstaan steeds meer 2 kampen, terwijl dressuur juist over harmonie zou moeten gaan. Ik begrijp niet waarom de FEI niet de eigen opgestelde richtlijnen aanhoudt, dan zou er niks meer aan de hand zijn en zou rollkur/LDR/hyperflexie veel minder voorkomen. Iedereen ziet toch de onregelmatigheid in gangen, open mond, hoge kont, bewegend hoofd en de tegelijk opgetrokken voor- en achterbenen ipv een stuwende achterhand?