Ga naar hoofdinhoud

Onethische argumenten om paardensport onderuit te halen

Laat je horen!

Verbied de paardensport, zo schrijft Willem Vermaat in een ‘opiniestuk’ op Joop (BNN-Vara) van 4 december 2017. Eerder schreef Vermaat dit ook al in de NRC van 19 augustus 2016. De rug van een paard was volgens hem niet bedoeld om op te rijden. ‘Stop met fokken’, was toen al zijn devies.

De zichzelf ethicus noemende Vermaat bouwt zijn betoog op hele leugens en halve waarheden.

Sharon May-Davis

Het begint al met zijn verwijzing naar het onderzoek van Sharon May-Davis naar anatomische afwijkingen van paarden, waaraan de Volkskrant op 24 november 2017 ruime aandacht besteedde. Deze anatoom pleit er voor om de fokkerij van sportpaarden aan een kritische bezinning te onderwerpen. ‘Misschien moeten we op termijn meer op gezondheids- en welzijnskenmerken gaan fokken’.

Vermaat misbruikt haar pleidooi voor zijn eigen stokpaardje: een algeheel fokverbod en een einde aan de sport. Dit terwijl May-Davis juist sportprestaties wel degelijk als legitiem fokdoel erkent. ‘Anky van Grunsven en haar opvolgers winnen immers geen medailles op een ezel’, zo geeft zij aan.

Paardenbeul

Vermaat vergelijkt het plezier dat ruiters aan de paardensport beleven met de mishandeling van paarden door een zieke persoonlijkheid die in 2014 en in 2015 actief paarden fysiek letsel toebracht door ze te steken in en rond de geslachtsdelen. ‘Ieder mens met moreel besef keurt zoiets af. Ook als de mishandelaar er veel plezier aan beleeft’. Vervolgens gaat Vermaat verder over paardenhouders die hun paard niet zelf laten kiezen waar het gaat en staat.

Valse beschuldiging

Ik denk dat ik namens vele paardenliefhebbers spreek als ik zeg dat dit door hen als een gemene steek onder water en als een valse beschuldiging wordt ervaren. Het houden van paarden door paardenliefhebbers wordt hier door de heer Vermaat op een lijn gesteld met stelselmatige zinloze en misdadige mishandeling van paarden door de een of andere gestoorde persoon. Met dergelijke discussiemethodes komt Vermaat niet bijster geloofwaardig over, en met ethiek heeft deze aanpak mijns inziens ook al niet veel van doen.

Gebruiksvoorwerpen

Het hele betoog van Vermaat draait om datgene wat door hem als ‘de kern van het probleem’ wordt gezien, namelijk dat we paarden als gebruiksvoorwerpen beschouwen. ‘Wielrenners met een kapotte fiets, gaan op een nieuwe fiets rijden. Paarden die niet meer bruikbaar zijn, worden afgemaakt’, zo schrijft hij.
Ook dit is weer een leugen, en wordt door Vermaat dan ook op geen enkele wijze met feiten onderbouwd. Waar haalt de heer Vermaat dit vandaan?

Pensionado’s

Eerder dit jaar overleed de tophengst Indorado op 27-jarige leeftijd. De tophengst Emilion is heel recent op 31-jarige leeftijd overleden, na zeer geruime tijd van zijn welverdiende pensioen te hebben genoten. Zelfs Bonfire, het Olympische dressuurpaard dat bij leven aan de rollkür methodiek van Anky van Grunsven werd blootgesteld, is 30 jaar oud geworden. Ook Totilas, een van de duurste en meest geblesseerde sportpaarden ooit, is op 15-jarige leeftijd uit de sport gehaald en gepensioneerd. Bij het faillissement van Eurocommerce stonden er meerdere voormalige Olympische sportpaarden als ‘pensionado’s’ in de wei.

Paardenmeisjes

Als Vermaat op de top van de paardensport doelt met zijn bewering dat paarden die niet meer bruikbaar zijn afgemaakt worden, dan is zijn bewering dus een duidelijke leugen. Doelt hij op de honderdduizenden paardenmeisjes in ons land die de sport op wat lager niveau beoefenen, dan zit Vermaat er evengoed volledig naast. Voor hen is hun paard hun beste vriend, een maatje dat ze vertroetelen en waar ze hun laatste spaarcentjes aan uitgeven.

Euthanasie

Dat de liefde van paardeneigenaren voor hun dier als uiterste consequentie ook wel eens tot euthanasie kan leiden is een feit. Wat dat betreft zijn paarden in Nederland misschien wel beter af dan mensen. Voor de wet is een paard een ‘zaak’, en dat betekent dat de eigenaar erover kan beschikken. Uiteraard blijft daarbij mishandeling verboden. De eigenaar van een paard heeft de verantwoordelijkheid over het dier, en moet zorgdragen voor de naleving van de Wet Dieren. In het uiterste geval betekent dit dat een paardenliefhebber een dier uit zijn lijden moet verlossen. De heer Vermaat lijkt hier geen begrip voor te hebben, en laat paarden liever los rondlopen. Wat er met paarden in het wild gebeurt kunnen we in de Oostvaardersplassen zien; paardenliefhebbers kunnen daar beter wegblijven.

450.000 paarden

Paardensport is groot in Nederland. Er zijn volgens recente cijfers van de KNHS ongeveer 450.000 paarden in ons land. De meeste paarden staan met meerdere soortgenoten op stal en worden op en top verzorgd.
In een ingezonden brief in de NRC van 16 augustus 2016 verwoordde mijn echtgenote haar reactie op het genoemde eerdere opiniestuk van de heer Vermaat als volgt:

Graag naar stal

Na een middagje in het land willen mijn paarden maar wat graag weer naar hun ruime stal, waar ze lekker kunnen rusten en hun eigen drinkwatervoorziening hebben. Een keer in de week laat ik ze een parcours springen, waar ze met hun oortjes naar voren en zonder morren rond lopen; er is geen enkele aanwijzing dat ze dit als onaangenaam ervaren.
Ik zou ze niet graag hun ‘vrijheid’ teruggeven, zoals de heer Vermaat lijkt te bepleiten, want het paard is gedomesticeerd en kan niet overleven in de vrije natuur.

Meppel, Henk Ruis

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

7 reacties op “Onethische argumenten om paardensport onderuit te halen

  • Sylvie Verbeek

    Waarschijnlijk komen dit soort uitingen als de heer Vermaat doet van een persoon die zelf zijn poedel op drie hoog met chocolaatjes suikerziekte voert, wiens dochter een paar cavia’s in een kooitje op haar slaapkamer houdt die alleen ‘s nachts van haar gezelschap heeft als ze slaapt en een goudvis in een kommetje op de keukentafel heeft staan. Om het nog maar niet te hebben over die arme eenzame kanarie die zo leuk fluit in de woonkamer! Veel huisdieren leven in erbarmelijke omstandigheden. Toch gek dat je daar de zogenaamde dierethici nooit over hoort!
    Zoals je hierboven kunt lezen, is het ontzettend gemakkelijk om ongefundeerde uitspraken te doen.
    Meneer Vermaat, WAARUIT BLIJKT DAT alles wat u uitkraamt?

    Mijn paarden lopen elke dag gezamenlijk in de wei en komen als ze mij in hun vizier krijgen naar me toe gegaloppeerd. Dit doen ze vermoedelijk om dat ze er zo’n hekel aan hebben dat ik op hun rug ga zitten en mishandel. Ze krijgen allemaal een op ieder individu uitgebalanceerd rantsoen. Iedere 6 tot 8 weken komt de hoefsmid die hun voeten netjes bijhoudt. (Even tussen haakjes; dit is vele malen duurder dan ik aan mijn eigen schoenen uitgeef). Er wordt nooit beknibbeld op medische zorg, ontworming, paardentandarts, entingen, en passende comfortabele sportuitrusting voor het dier.
    Als ik mijn geld en vijfsterren all inclusive verblijf kon verdienen met hooguit 4 tot 5 keer in de week een driekwartier sporten ………….

    Als er ergens veel wordt stilgestaan bij dierwelzijn is dat in de paardensport wel. Natuurlijk zijn er altijd wel excessen op te noemen maar veelal wordt er door menigeen doordacht en met beleid getraind, gevoerd, verzorgd en gefokt. Het bezit van een paard is immers behoorlijk kostbaar.
    Speur het internet maar eens af wat er aan kennis te vinden of te koop is omdat de paardeneigenaar hunkert naar alles wat maar met zijn trots, het kostbare paard te maken heeft.
    Dit in vergelijk tot de cavia-aaier wiens diertje vaak de nodige medische zorg ontbreekt of door gebrek aan kennis verkeerd wordt gehouden en daardoor overlijdt. Een nieuwe cavia is toch zo in de dierenwinkel gekocht? En dat konijntje dat als het kadootje voor dochterlief niet boeiend genoeg meer is, wordt aan z’n lot overgelaten en gedumpt in de koude natuur, zoek het maar uit met je vrijheid. Zo zijn er nog legio voorbeelden te noemen van huisdierverwaarlozing die vele malen erger is dan de paardensport c.q . –fokkerij en waar je de partij van de dierenfiguren en zogenaamde ethici nooit over hoort.

    Helaas zie ik ook nu weer dat het meestal de mensen zijn die geen kennis van zaken hebben die het grootste oordeel hebben. Gebaseerd op wat info die ze lukraak uit de media plukken of van ‘horen’ zeggen hebben, roepen ze ongenuanceerd wat in het rond.
    Beste heer Vermaat, u zou een stuk intelligenter overkomen als u wist waar u over sprak. Misschien een tip voor de volgende keer;
    Bezint eer gij begint en spreekt u zich vervolgens uit als u met feiten kan komen waaruit uw uitspraken blijken.

  • Maria vd Berg

    ‘Deep down’ is er een ‘verborgen’ waarheid te vinden in de ethische opvattingen van dhr. Vermaat. Echter wie is hij om ‘de maat te nemen’ voor ieder ander?
    Destijds kocht mijn man een paard voor mij met de woorden; ‘nee, nee, niks voor mij. Voor mij hoort een paard op de steppe, zijn eigen paardenleven te leiden. Maar als jij zeker weet dat je van dit paard houdt, wie ben ik? Ik zal je steunen, en met raad en daad bijstaan.’
    Later verzuchtte hij wel eens; ‘zo…, de paarden in Nederland hebben het goed voor elkaar! Hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen?’
    Daarmee doelde hij op de paarden zelf.
    Trouwens, destijds was het paard 2, inmiddels 26, en in volle fysieke gezondheid en jong van spirit.
    Laten we elkaar niet de maat nemen. Wel elkaar ondersteunen, omdat het altijd beter kan…

  • Tineke

    Die meneer verdient geen podium met zijn domme gel..

  • Monica

    Dat het sportpaard door sommigen wordt gezien als gebruiksvoorwerp, lijkt me vooral ingegeven door deze realiteit: veel sportpaarden staan alleen in hun stal, achter tralies, met koude voeten vanwege hoefijzers en te weinig vrije beweging, voorzien van een deken die hun eigen wintervacht teniet doet, met maagzweren veroorzakend krachtvoer en te weinig ruwvoer op het menu. Daarnaast worden veel sportpaarden al beleerd en ingezet voor de sport op een leeftijd waarop de wervels nog niet zijn volgroeid.
    Wat van het bovenstaande is in het belang van het paard? En wat in het belang van de mens, of ingegeven door te weinig kennis van zaken? Dat lijken me zinnige vragen om vast te stellen in hoeverre het paard als gebruiksvoorwerp wordt behandeld.

  • Leid

    Goed verwoord Sylvie! Bij ons lopen de paarden de hele dag buiten in de wei, maar ze staan ‘s avonds bij het hek te wachten, totdat ze op stal mogen! Rijden?? Geen probleem! Bij ons zijn nu al 4 paarden overleden…29, 33, 33 en 22 jaar. Twee paarden die er nu lopen zijn ouder dan 20 jaar, de andere twee 10 en 11 jaar.
    Bij onze buren lopen 5 paarden in het land en ‘s avonds op stal, allemaal met pensioen…. En zo zijn er veel meer eigenaren, die hun paard hun pensioen gunnen!
    Dus zeur niet over iets, waar je geen kennis van hebt!

  • 4horses

    Ja er gaat veel mis in de paardensport, net zoals in elke andere tak van sport. Er gaat ook heel veel goed. En inderdaad, excessen zijn er ook altijd. Wel is het belangrijk te blijven discussieren over het welzijn van het paard met de kennis van nu. Echter, ook mijn paard laat uit alles blijken dat hij graag wil werken; sterker nog, zonder enige vorm van dwang (dus geen hulpteugels, bit, sporen, zweep). Nu even voor de heer Vermaat: een paard weegt gemiddeld 550 kg. Als paarden echt niet willen, gaat het je met alle dwang niet lukken om ze bijvoorbeeld te laten springen over 1.50 m of een galoppirouette uit te laten voeren. Ik raad de heer Vermaat aan eens wat tijd met paarden en hun eigenaren (zowel topruiters als recreatieruiters) door te brengen.

  • Johan Dijkman

    Mijn vrouw heeft een hobby, zeg maar passie. Je raadt het al: paardrijden. In de afgelopen 20 jaar heb ik zeven paarden de revue zien passeren. Vijf leven er niet meer, van eentje weet ik het niet. Twee werden doorverkocht ‘voor de recreatie’ vanwege artrose in het hoefkatrol (na slechts 4 maanden werden ze alsnog afgemaakt), eentje bleef te klein en had tevens 2-3’tjes op de foto van het hoefkatrol (deze leeft nog), eentje had last van zijn rug, eentje had last van een chronische slijmbeursontsteking in zijn hoef en de een-na-laatste werd afgemaakt vanwege de zogenaamde tekenbeetziekte. Gemiddelde leeftijd van deze paarden kwam niet boven de zeven jaar uit! Al deze paarden kwamen uit goede bloedlijnen, van gereputeerde fokkers en vóór aankop (op jonge leeftijd) waren ze allemaal röntgenologisch gekeurd. Ooit vroeg ik een dierenarts hoe oud paarden gemiddeld worden. “Ongeveer zeven jaar” was het antwoord.
    Ik word niet goed van al die zogenaamde dierenliefhebbers. Oh ja, je hebt mensen die zijn dol op katten. Er zijn 2,6 miljoen katten en Nederland. Stel dat de helft niet de hele dag binnen zit, maar ’s nachts en overdag lekker buiten mag zijn. En stel dat die 1,3 miljoen katten die iedere dag buiten komen per jaar 1 vogeltje bejagen en doodmaken. Dat zijn dan 1,3 miljoen vogeltjes per jaar die in Nederland sterven, doordat hun baasje zo van katten houdt. Maar wel boos zijn op Italiaanse jagers omdat die per seizoen een paar honderduizend trekvogels de lucht uit knallen. Of wat te denken van otters. Leuk hoor, ieder jaar die diertjes uitzetten waarna ze vervolgens doodgereden worden in het verkeer. Het schijnt dat onze natuur niet compleet is zonder otters, dus fokken maar met die beestjes. Ach, en die hertjes met hun mooie grote ogen, die stoere everzwijnen en prachtige vossen. Laten leven en niet bejagen! Nee, dat een onbekend aantal paarden en mensen lijden en sterven, doordat de ongebreidelde populatie van die eerstgenoemde dieren ook verantwoordelijk is voor de enorme verbreiding van het aantal teken doet niet ter zake. Dat verband willen we namelijk niet zien, want zo wel dan moeten we er wat mee.
    Het begon er mee dat zieke paarden niet meer afgemaakt, maar ‘geëuthaniseerd’ werden. Kom op zeg, alsof een paard vrijwillig zijn eigen lijden wil beëindigen. Dat kan hij helemaal niet en de eigenaar draagt de verantwoordelijkheid of hij zijn ongeneeslijk zieke paard dood laat maken of niet. Helaas vinden te veel mensen hun eigen mentale lijden erger dan het lichamelijk lijden van hun huisdier en wordt dien ten gevolge het moment van afscheid nemen steeds meer uitgesteld. En het beest ondertussen ondraaglijke pijn lijden.
    Er gaat m.b.t. huisdieren heel veel goed, maar onderhuids ook heel veel mis. Oók bij PVDD stemmers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook