De lancering van de Premier Jumping League kwam als een donderslag bij heldere hemel. Vanaf 2027 gaan springruiters en hun eigenaren er jaarlijks 100 miljoen euro aan prijzengeld bij krijgen. Dat fortuin uit de portemonnee van de Amerikaanse miljardair Frank McCourt komt bovenop de miljoenen die nu al jaarlijks op 5*-concoursen worden uitgekeerd.
Veel is nog onzeker. Hoe wordt de nieuwe top-liga verweven met de al bestaande 5*-evenementen, zoals de Global Champions Tour, de Rolex-serie en de Longines League of Nations? Hoe gaan de ruiters hun kalender indelen, nu hun paarden op dit moment al ‘volgeboekt’ zijn?
Lees ook:
Fundament brokkelt af
Eén ding slechts is zeker: het miljoenenbal van de internationale springsport wordt vanaf 2027 nog een stuk rijker. En daarmee wordt de kloof nog groter, de kloof die gaapt tussen de top van de paardensector, waar enorme bedragen in omgaan, en de basis, waar de paarden worden gefokt die de miljoenen verdienen. Het fundament van dat miljoenenbal brokkelt af: de aantallen geboren veulens dalen structureel. Geconfronteerd met stijgende kosten en stagnerende prijzen haken fokkers af.
Mooie woorden
Frank McCourt sprak mooie woorden bij de lancering in Miami: dankzij zijn nieuwe serie kunnen springruiters zich onbekommerd gaan richten op de sport, waar ze dankzij die jaarlijkse 100 miljoen euro nu dus hun inkomen uit kunnen gaan halen. Maar wat McCourt als liefhebber van honkbal en eigenaar van voetbalclub Olympic de Marseille misschien niet weet: dat kúnnen de springruiters op 5*-niveau al. Ruimschoots.
Lees ook:
86 5*-springconcoursen
Het aantal 5*-springconcoursen neemt jaarlijks toe: van 81 in 2024 tot 86 in 2025. Dat betekent dat de springruiters en hun eigenaren vorig jaar alleen al in de 5*-rubrieken minimaal 50 miljoen euro te verdelen hadden. Maar dit bedrag ligt in werkelijkheid veel hoger. Alleen al bij de play-offs in Praag puilde de buidel uit tot 6,5 miljoen euro. In één weekend. Alleen al het CHIO Aken was in 2025 met 3,9 miljoen euro gedoteerd. Voor de Masters Grand Prix in Calgary alleen was dit jaar 5 miljoen Canadese dollar gereserveerd.
Verlies lijden
Geweldig, zou je zeggen. Voor de ruiters, de eigenaren. Maar zullen we even kijken naar de prijzen die de fokkers gemiddeld voor hun veulens krijgen? Niet naar dat opgeblazen gedoe van de happy ICSI-few, maar gewoon de realiteit waar 90 procent van de fokkers mee te maken heeft. Die hun veulens op z’n best kostendekkend kwijt kunnen. En geregeld ook een financieel slecht jaar moeten wegslikken. Die dus over een langere periode bezien verlies lijden.
Intellectuele eigendom
Alleen de top van de paardensector plukt de rijke vruchten van de extreem stijgende prijzengelden en de daarmee verband houdende waarde van toppaarden. De fokkers van deze paarden moeten een kaartje kopen om hun intellectuele eigendom op één middag 100.000 euro (of meer) te zien verdienen.
Niet duurzaam
Dit kan zo niet langer voortduren. Dit is geen duurzame situatie. Er móeten fokkerspremies komen. Lange tijd leek een beloning voor genetische arbeid geen haalbare kaart, omdat eigenaren, ruiters en concoursorganisatoren er geen zin in hadden. In het vervolg van deze blogserie gaan we kijken hoe de vlag er nu bij hangt. We gaan op zoek naar de instanties die de fokkerspremies tegenhouden. En we laten de mensen aan het woord die zich ervoor willen inzetten. Een klein beetje van de rijkdom van boven móet doorsijplelen naar de fokkers, de architecten van het miljoenenbal.
Dirk Willem Rosie, directeur HorseTelex
In een serie blogs pleit voormalig Horses-hoofdredacteur en HorseTelex-directeur Dirk Willem Rosie voor fokkerspremies. Dit is de eerste aflevering van de serie.
Waar verhaal Dirk ! , hoe is het mogelijk dat een WBFSH daar geen speerpunt van maakt , een contributie van 12.000 euro per stamboek en geen of geringe vooruitgang voor de fokkerij merkbaar is . Te veel gooien de handdoek in de ring , hoeveel ervaring en expertise gaat er verloren en is er eigenlijk nog terug te vallen op enig praktisch inzicht !!
Goed geconstateerd rosie, maar fokken is en blijft passie en is bijna nooit winstgevend geweest en zal het ook niet worden. Ik heb veel mensen gezien die dachten dat dat wel was. Begonnen heel antosiast maar kwamen er snel achter dat meestal geld kost. Zij stopten net zo snel als ze begonnen. Het fokken met te gewone merries is altijd al een probleem geweest.maar nu de kosten echt hoog worden helemaal.het zou voor elke fokker verstandig zijn om te selecteren,wat meestal neerkomt dat meer dan de helft van de merries beter gust kan blijven. Klinkt hard maar enige manier om rendabel verder te gaan.gr Berend veeneman
Dit gaat vooral over de springsport, en ik denk ook dat je helemaal gelijk hebt Dirk-Willem, maar hoe denk je dat te gaan bewerkstelligen bij de veel lager beloonde dressuur, om nog maar niet te spreken over de eventing, waar de prijzengelden zo abominabel laag zijn dat je er niet eens je vrachtwagen(tje!) voor kunt aftanken. Kan de FEI dit zomaar voor één discipline besluiten terwijl er nog zo veel meer fokkers in anderer disciplines zijn. Ik zie nog wel wat bomen…
ik denk dat de paarden die in de top lopen als veulen ook al duur zijn ingekocht. Volgens mij worden die niet van de amateurvelden geplukt, uitzondering daargelaten. Okidoki?