Maagzweren een onderschat probleem
Maagzweren komen algemeen voor bij sportpaarden. Renpaarden en dravers zijn met 90% de koplopers en meer dan de helft van de dressuur- en springpaarden is ermee behept. Een diagnose is moeilijk te stellen. Toch geven de historie en de vage klachten, samen met het bloedonderzoek naar ontstekingen,vaak wel een indicatie.
Evenals bij de menselijke variant ontstaat de maagzweer in de maagwand door een plaatselijke inwerking van maagzuur op het slijmvlies. Daardoor wordt de maagwand als het ware verteerd. De belangrijkste oorzaak is een lege maag. Die situatie wordt bij plotselinge inspanningen, zoals bij renpaarden, kunstmatig gecreëerd door het actief samenknijpen van de maag bij stress. De bacteriën die bij mensen uiteindelijk werden onderkend als de hoofdoorzaak, spelen bij paarden vermoedelijk een minder belangrijke rol.
Bouw van de maag
De specifieke bouw van de maag vormt de hoofdoorzaak. Er is eigenlijk sprake van twee magen in één. Naast een zuurbestendig gedeelte waarin het maagzuur wordt gevormd, is er een gedeelte waarin een geringe afbraak plaatsvindt van gemakkelijk verteerbare celwanden. Deze maagbouw doet een beetje denken aan de herkauwers. Daarbij zorgt immers ook een pens voor de afbraak en de lebmaag voor de maagzuurvorming. Alleen de schaal is zeer verschillend. Want de pens is met een inhoud van twintig procent van het lichaamsgewicht veel groter dan het afbraakgedeelte van de paardenmaag met een inhoud van een procent van het lichaamsgewicht. De feitelijke vervanger van de pens bij het paard zijn de dikke darm en de blinde darm waarin de celwanden worden afgebroken door de darmbacteriën. Het eerste gedeelte van de paardenmaag waarin de afbraak plaatsvindt, is bedekt met slijmvlies dat veel gevoeliger is voor inwerking van zuren. Vooral de vluchtige vetzuren die in dit laatste gedeelte door afbraak worden gevormd, spelen een grote rol bij het ontstaan van maagzweren. Maar ook als door maagkramp zuur hier naartoe wordt geperst, kan het slijmvlies worden aangetast. Het maagzuurgedeelte van de paardenmaag is bedekt met een slijmvlies dat veel beter zuurbestendig is.
Voeren
Algemeen werd en wordt aangenomen dat maagzweren vooral voorkomen bij paarden die weinig ruwvoer en veel krachtvoer krijgen. Onderzoeken konden deze hypothese niet bevestigen.Vermoedelijk is onze manier van voeren wel van grote invloed. Die routine is: overdag drie maaltijden in een tijdsbestek van tien uur en de overige veertien uur niets. De paardenmaag ledigt zich snel. Omdat maagzweren ontstaan op een lege maag, moet u het paard het klokje rond voeren. Dit gebeurt alleen maar bij 24 uur weidegang. Dat bleek dan ook het beste rantsoen te zijn om maagzweren te voorkomen of te genezen. Omdat de maag 24 uur per dag maagzuur produceert, hoort er ook 24 uur per dag voedsel in de maag te zijn. Wat voor voedsel dat is, lijkt minder belangrijk.
Verschijnselen
De verschijnselen van maagzweren zijn vaag en weinig specifiek. De paarden presteren minder goed, zitten minder goed in het haar en zijn kieskeuriger bij het eten. Regelmatige lichte koliek kan voorkomen. Dergelijke vage verschijnselen zijn vaak reden om een uitgebreid onderzoek naar de gezondheid te laten doen, bijvoorbeeld via de gezondheidscheck die de Gezondheidsdienst voor Dieren aanbiedt. Een maagzweer is aannemelijk als daarbij geen enkele afwijking wordt gevonden behalve een verhoging van het ontstekingseiwit haptoglobine.
Diagnose
De definitieve diagnose is alleen met endoscopie te stellen, waarbij de maagwand wordt bekeken. Bij bloedonderzoek kan een verhoogd gehalte aan haptoglobine wijzen op de ontsteking van de maagwand. Ook bloedbestanddelen in de mest kunnen wijzen op maagzweren. Dergelijke testen zijn in het buitenland in de handel. Het kan zinvol zijn de waarde daarvan onder Nederlandse omstandigheden te onderzoeken. Ook is melding gemaakt van een test waarbij het aantonen van bepaalde suikers in de urine zou wijzen op aanwezigheid van maagzweren. Ook deze test moet eerst nader worden onderzocht om de waarde, de gevoeligheid en de betrouwbaarheid ervan bij onze paarden te bepalen.
| |
|
reacties
Er zijn nog geen reacties





