Ga naar hoofdinhoud

Onderzoek naar gewrichtsbelasting bij longeren van start

Er bestaat anecdotisch bewijs dat regelmatig longeren op een cirkel tot gewrichtsproblemen zoals artrose kan leiden. Michigan State University gaat daarom binnenkort een onderzoek doen om te bepalen of en hoeveel schade er bij longeren ontstaat en in hoeverre dit ook met de snelheid waarmee het paard beweegt te maken heeft.

Dr. Brian Nielsen legt uit: “Wanneer een paard op een kleine cirkel getraind wordt, is het oppervlak van de gewrichten dat belast wordt veel kleiner. Dat betekent dat een kleiner vlak in de gewrichten meer gewicht moet dragen. De krachten worden op de rechte lijn evenredig verdeeld over het hele gewricht, maar op een cirkel is dat anders. Wanneer je niet vaak longeert of je paard daarbij alleen langzaam laat gaan, dan hoeft dat niet zo’n probleem te zijn” aldus de onderzoeker.

Voorkomen beter dan genezen

“Maar omdat veel mensen vaak longeren als onderdeel van hun reguliere trainingsprogramma en wij vermoeden dat de snelheden waarbij dat gebeurt wel eens schade zou kunnen veroorzaken, gaan we daar onderzoek naar doen. Wanneer een paard te hard gaat, gaan veel mensen bovendien de cirkel kleiner maken. Dit zou wel eens extra schade kunnen veroorzaken. Omdat gewrichtsproblemen zoals artrose vrij veel voorkomen bij paarden en vaak lastig of niet te behandelen zijn, is het een betere oplossing om de problemen te voorkomen”, aldus de Amerikaanse onderzoeker.

Het is nog niet duidelijk wanneer de resultaten bekend zullen zijn.

 

Bron: TheHorse.com / Horses.nl

6 reacties op “Onderzoek naar gewrichtsbelasting bij longeren van start

  • Karel de Lange

    Eigenlijk triest dat men tegenwoordig wetenschappelijk onderzoek nodig heeft om vast te kunnen stellen wat men met een beetje verstand van balans en (over) belasting ook zelf zichtbaar kan zien.

    Alles wat afwijkt van de natuurlijke houding en beweging is schadelijk voor een paard. Men vindt het tegenwoordig normaal dat paarden met touwen en hulpteugels in een onnatuurlijke houding worden geforceerd en in een veel te hoog tempo worden rondgejakkerd. Dat levert vroeg of laat altijd schade op.

  • visvanh

    Alhoewel ik van mening ben dat er niet genoeg wetenschappelijk onderzoek gedaan kan worden ben ik het helemaal eens met Karel de Lange. Een paard dat de kans krijgt (geleerd wordt) om correct te buigen en zo in balans de volte te lopen zal zeker geen schade ondervinden. Die buiging kunnen we echter niet met hulpmiddelen afdwingen, maar moet met kennis en vooral geduld worden aangeleerd. Een onstuimig snel gaand paard is uit balans en probeert door snelheid te maken niet om te donderen. Hals en hoofd fungeren als een balanceerstok en moeten dus vrij kunnen bewegen, kan een paard dat niet dan zal hij onacceptabele krachten op de gewrichten (maar ook de pezen en spieren) krijgen, zowel van de benen als van de rug. En dan kom je bij het bovengenoemde onderzoek uit, waarbij onjuiste formulering van de wetenschappelijke vraagstelling makkelijk kan leiden tot een uitkomst die helemaal niet relevant is.

  • Gertha

    Daarbij speelt ook een rol mee, hoe groot de longeercirkel is in diameter Hoe los het zand is en hoe lang je longeerd.
    Ik doe het gewoon in mijn rijbak en af en toe ren ik een stukje mee, om zo ook een recht stuk mee te nemen. En is ook nog goed voor mijn conditie.

  • Jan Jonas

    Beide heren hebben gelijk. Vroeger zij men, een halfuur longeren is qua belasting een uur rijden en dat is nog steeds zo. Dat is makkelijk aan de grond te zien, een paard dat gelongeerd wordt verplaatst meer grond, hij moet dus meer kracht in zijn benen en hoeven maken om de bocht door te komen. Een longeerring krijgt gauw een diepere hoefslag dan op het rechte stuk. Dat is al, als het paard aan een halster gelongeerd wordt. Komt er een optoming bij wordt alles weer anders, zelfs de kleur van het paard speelt hierbij een rol. Ik wens deze heren veel plezier met dit nietszeggende onderzoek toe. Maar noem het niet een wetenschappelijk onderzoek, want dat is en wordt het niet. Als ze dat gaan roepen dat het een wetenschappelijk onderzoek is moet het ook op zijn merites beoordeeld worden. Dit onderzoek kan zich beter bezig houden met de vraag waarom een paard zonder bijzetteugels zijn hoofd naar buiten draagt tijdens het longeren.

  • visvanh

    Beste heer Jonas fijn dat u het met mij eens ben. Maar ik ben het niet met u eens. Wellicht zit ik er als man met paarden en niet zoals u een ervaren paardeman helemaal naast.
    Een paard met correcte buiging in verticale balans,dat zijn binnenachterbeen netjes onder de massa plaatst zal op de volte niet meer grond verplaatsen dan op de rechte lijn. Als dat wel gebeurt komt het doordat het paard afzet om de centripetale kracht te vergroten om zijn balans te herstellen ,hij loopt dan ook met zijn binnenachterbeen binnen buiten de massa.
    En naar mijn mening draagt een paard zijn hoofd alleen naar buiten als het niet in verticaal balans is. Een rechtsgebogen paard zal op de rechtervolte zijn hoofd niet naar buiten dragen(tenzij het paard zoveel over de schouder loopt dat de longeur vol aan de longe gaat hangen en het paard met het hoofd krachtig terugtrekt), echter op de linkervolte zal het paard op de binnenschouder vallen en dat proberen te compenseren door zijn hoofd en hals naar buiten te dragen om zo toch nog enigszins in evenwicht te blijven. Wat mij betreft dus net zo’n overbodig onderzoek als het onderzoek naar gewrichtsbelasting .
    Vriendelijke groet, Gert Vis van Heemst

  • Jan Jonas

    Beste Gert, U moet denk ik meer naar de benen en de hoeven kijken en de grond waarop de longeerd wordt. Altijd ligt het zand of grond aan de buitenkant van de hoefslag hoger dan de binnenkant. Dat kan ieder leek beamen. Als het paard harder draaft of gegaloppeerd, zal de grond sneller verplaatst worden. Omdat een oude natuurwet zegt, alles wat een voorwaartse beweging heeft, rechtuit wil gaan en niet in een bocht wil gaan. Om een bocht te kunnen maken gelden andere criteria. Moeder natuur heeft daar vele oplossingen voor gemaakt en die oplossingen zijn specifiek per diersoort. U heeft gelijk, het paard kan in de draf buigen. De buitenkant loopt het paard bol en de binnenkant hol. Dat stelt het paard in staat om een bocht te maken, komt nog bij dat de afstand van de schouder tot de grond aan de binnenkant (korter) anders is dan de buitenkant (voorhand) en dat het binnen achterbeen dragend is en het buiten achterbeen stuwend is. De voorhand bepaald de richting en de achterhand is stuwend en past zich aan wat de voorhand wil. Uiteindelijk zijn de hypofysen (hersenen) die bepalen via het oog, wat er gedaan moet worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook