Hoofdjury Jacques van der Harst licht zijn keuze om aan de bel te trekken toe: “Patrick begon fantastisch aan zijn proef, in draf zijn hele hoge cijfers gevallen. In stap was zijn paard achter erg ongelijk. Eén keer, of een paar keer, trekken met het achterbeen is niet zo erg. Maar het werd steeds erger en het zag eruit alsof het paard pijn had en daarom heb ik aan de bel getrokken. Mijn collega jury was het er volledig mee eens.”
Voor Patrick van der Meer kwam de uitsluiting onverwacht: “Dit paard heeft geen pijn, dan was ik er niet op gaan zitten en dan had hij ook niet voor negens en tienen gedraafd”, zegt hij stellig. “Welke naam je er ook aan wil geven, dit is een moeilijk stukje. Als hij ontspannen is en de aanleuning goed is, dan is het acceptabel. Als hij spanning krijgt dan is het lastiger.”
Bron: Horses
Gedurfd besluit van de jury. Brengt een discussie op gang die we al lang hadden moeten voeren: wat doen we met een hanentred?
Volgens mij is de discussie al gevoerd en hebben ze hem uitgebeld..
Alweer een Johnson nakomeling met een hanetred. Is zoiets genetisch?
Beste Ger.
dit is niet genetisch. en dus elke hengst heeft dit wel.
alleen de nakomelingen van Johnson maken veel indruk en daarom zie je dit bij deze hengst misschien 2 keer.
Het zou mij niet verbazen als het aan de trainingsmethode ligt. Al die paarden stappen niet regelmatig, zeker niet in de verzameling. In de stap zie je dat het duidelijkst omdat er geen zweefmomrnt is om te verbloemen en de ruiters hier de benen afsteken.. Er zit onderhuidse spanning die zich niet af laat vloeien omdat deze paarden niet naar de hand gereden worden. Ik hoop dat er steeds meer jury’s zijn die dit overduidelijke probleem zwaar afstraffen.
Laurie, laten we hanetred niet verwarren met een uit de tact gereden stap.
In het dressuurreglement van de KNHS staat:
In het geval van uitgesproken kreupelheid van het paard deelt de (voorzitter van de) jury de deelnemer direct mee dat deze wordt uitgesloten. Tegen deze beslissing is géén beroep mogelijk en de deelnemer dient onmiddellijk af te stijgen en met het paard de ring te voet te verlaten.
Het is maar de vraag of hanetred hier ook onder valt. Van uitgesproken kreupelheid was hier geen sprake, want dan kun je geen 9-ens voor de drafonderdelen krijgen!
Wat mij betreft is de discussie nog niet gesloten.
Denk eerder dat dit bij Jazz vandaan komt Ger.
Wat mij bevreemd is dat niemand reageert op het feit dat (ook) deze hengst door het KWPN is aangewezen voor het verrichtingsonderzoek.
Misschien een optie om een paard met hanentred verplicht te laten controleren (bij voorkeur in Utrecht) en als na gedegen onderzoek blijkt dat het betreffende paard idd “alleen maar” last heeft van hanentred dit in het paspoort te laten vermelden. Dan kan het paard wedstrijden lopen (heeft er idd. geen pijn aan) en weet de jury waar hij aan toe is.
Ger, terechte opmerking. Ik heb ook al meerdere Johnson nakomelingen gezien met een ‘slag in het wiel”. Oa ook de ggk hengst Firestone.
Inderdaad, terechte opmerkingen over nakomelingen van Johnson. Stond een tijd geleden een lijst van goed presteren de nakomelingen in de IDS, daarvan kunnen er flink wat afgestreept worden met een slag in het wiel en flinke nek problemen.
Ik ken idd ook meerdere Johnsons die dit hebben. Vandaar mijn vraag. De opmerking dat elke hengst dit wel heeft snap ik niet helemaal. Gribaldi en Negro nakomelingen maken toch ook veel indruk. Het valt mij alleen op dat ik het regelmatig bij deze hengst hoor.
ik ben Belg en zit gelukkig in de springsport maar ik denk dat ik wel mag zeggen dat de Nederlandse dressuurfokkerij zo stilaan een probleem krijgt / heeft .
In het springen heb ik vaker gezien dat paarden die echt abnormaal , fenomenaal springen op zeer jonge leeftijd dit lijken te doen omdat er ergens spanning zit op het systeem. Zo ken ik paarden met een chip die als 2/3 Jarige fantastisch sprongen. Dan denk je , deze is het waard om de chip uit te halen . Na een operatie en revalidatie merk ik regelmatig dat het springen nadien hooguit gewoon te noemen is. Langs de andere kant zou ik graag eens een systematische de rx-foto’s zien van onze echte toppers. Er lopen daar paarden tussen die als jong paard geen A of B-tje op de keuring maar meerdere C’s en D’s.
In dressuur wil men enkel nog fokken naar of met gitzwarte bewegings-artiesten. Op jonge leeftijd moet een paard al fenomenale bewegingen laten zien , enorme actie in het hele lichaam. En dit allemaal op het moment dat een lichaam nog in vollen ontwikkeling is. Wat op 2 jarige leeftijd lijkt op fantastich voorbeen gebruik kan zomaar evolueren naar atactie. Zou het ook niet kunnen dat die diepe dragende positie van de achterhand onder het lichaam , of een ander element waar keurders op kicken later door kan evolueren naar een hanentred. Door een spanning op het systeem toont het jonge paard een stap die we als waardevol inschatten maar als later de spanning vergroot slaat dit om naar een hanentred ??? Waar ik in ieder geval zeker van ben is dat door paarden steeds fijner en met meer show in de beweging te fokken ze kwetsbaarder worden.
TOTILAS staat heel kort bij TOTALL-LOSS
Ja ik weet het , gevoelig onderwerp , maar wat er met hem gebeurt is was niet “de fout” van de Duitsers. Zijn trieste verhaal bewijst enkel een fantastisch management van het team Gal om zo ver te komen met een overgevoelig paard. Zijn verkoop lijkt mij geen pijnlijk voorval maar wel goede timing. Ik heb Edward ook nooit horen roepen dat alles goed zou komen als ze hem terug brachten. Edward wist volgens mij heel goed hoe mis het was. Totilas is ten onder gegaan aan het zelfde wat hem groot gemaakt heeft. Aan een kant van de medaille was hij een bewegingswonder , een fenomeen maar aan de andere kant van diezelfde medaille is hij kwetsbaar en fragiel gebleken.Er zat zoveel spanning in zijn lijf , alles op de grens van geweldig en geweldig mis. Hierdoor kan hij dingen die andere paarden niet kunnen maar ook hierdoor is zijn carrière veel te vroeg voorbij.
En als complete tegenpool zie je dan Vallegro, minder show , grover , zwaarder , maar wel een voorbeeld van ” happy atleet”.
Dus kenners , keurders , fokkers laat u niet enkel gek maken door show en spektakel maar kies wat meer voor fundament en robuuste kracht en gezondheid. Want vele paarden worden met tallent geboren maar een kampioen moet er van gemaakt worden. Denk iets minder aan de snelle handel van een 3jarige die voor 200.000 euro over het veilingblok gaat . Een kampioen die op 16 met pensioen gaat, dan nog een paar jaar de jeugd gaat opleiden en daarna een jaar of 10 de wei in gaat , dat doet echt paarden verkopen !!!
Van der Meer denkt zelf ook dat het geen hanentred is en volgens mij heeft de jury het over ongelijkheid in de achterbenen in stap. Een paard met hanentred zal thuis toch ook al wel ontdekt zijn en niet toevallig door een jury op wedstrijd.
Hanentred hebben ze ook als ze in de wei lopen of gewon stappen. Niet alleen onder zadel. Onzin van de ruiter, dat ze het niet eerder gezien hebben.
Ja, het wordt tijd dat met name het KWPN beter gaat beoordelen op tekortkomingen en afwijkingen in het bewegingsmeganisme en beenstanden. Dit kan bijdragen aan het behoud van een goed (dressuur)paardenbestand. Afwijkingen moeten leiden tot afkeur, dus geen acceptatie in het stamboek.
Hanentred en ongelijk matigheid zijn 2 totaal verschillende zaken. Hanentred is/was er altijd al : is aangeboren en kan al vroeg gezien/bemerkt worden. Hanentred is er en blijft er !!! Onregelmatigheid in stap kan door diverse oorzaken komen , zoals spanning etc. Ben het verder helemaal met Yvonne en Margriet eens.
4-en en 5-en voor de stap in een eerdere wedstrijd is uiteraard ook al een indicatie dat de stap te wensen over laat.
Hanetred verergert naarmate een paard meer spanning ervaart, dus dat kan idd per wedstrijd verschillen. Vraag is echter, hoe ver wil/kun je gaan met een paard dat hanetred heeft? Over het algemeen zijn ze toch niet echt geschikt voor de grote sport en in de hogere proeven telt volgens mij de stap ook dubbel.
Dan kun je heel hoge cijfers krijgen voor draf en galop (omdat hanetred daarin minder zichtbaar is), maar op de onderbalk bij ‘zuiverheid van de gangen’ word je sowieso altijd afgerekend.
Ik vind het een lastige kwestie.
Het eerste mijn dank voor de Vlaamse bijdrage van Steven, goed doordacht en verwoord, hij treft de nagel op zijn kop. Hellaas heb ik niet gezien hoe dit paard bewoog echter, reeds meerdere malen heb ik paarden onder mijn hoede gehad met gelijkwaardige verschijnselen, onder overmatig druk was spanning op de wervelkolom ontstaan, dat veroorzaakte druk op zenuwen tussen de wervels, al deze paarden waren bereden volgens het LDR systeem {daar wil Patrick niet van beschuldigen, dat weet ik gewoon niet} echter, die paarden heb ik terug naar de BASIS van het SCALA DER AUSBILDING gereden, gewoon naar het begin, alsof ze net 4 jaar waren, een half jaar stappen losgelaten door het bos deed wonderen, daarna tot 1 jaar alleen voorwaarts-neerwaarts gereden, CAVALETTI-werk, wonder boven wonder: er was niets meer te zien van een z.g.n. Hanetred, de ruggen waren weer los en vrij, mijn Dierenarts meende dat de paarden allen hadden geleden aan een soort HERNIA, veroorzaakt door teveel spanning en te weinig losgelatenheid. Onze nationale top is een verschrikkelijk slecht voorbeeld, niet één rijdt de paarden volgens het SCALA DER AUSBILDUNG, volgens mij is het nog erger: ZE WETEN NIET EENS WAT HET SCALA INHOUD. Geachte heer Rosie. Als journalist op paardengebied dient u over voldoende kennis te beschikken, mijn vraag, weet u űberhaupt waar het SCALA voor staat? weet u wat het betekend waarom een paard los dient te zijn? hebt u ooit op een losgelaten paard gezeten? Hoeveel paarden in NL worden er gereden volgens het SCALA? Hoeveel instructeurs weten wat het SCALA inhoud en wat het doet met een paard. Doe onderzoek onder ruiters en vraag hen of ze weten wat en waarom het SCALA zo belangrijk is. Het SCALA is geen methode of Hollands systeem, het SCALA is een aaneenschakeling van NATUURWETTEN, wil je goed rijden, dan kom je er niet omheen, hou je van je paard: dan rijdt je hem volgens het SCALA, met rust, liefde en geduld, ze zijn minder kreupel, ze houden van hun werk, beleven er zelfs plezier aan. RIJDEN VOLGENS HET SCALA IS ONGETWIJFELD HET BESTE WAT JE EEN PAARD KUNT “AANDOEN” Als laatste wil ik toevoegen dat TIJD het beste instrument is wat we hebben.
De jury heeft in dit geval niet gezien dat het paard een hanentred had en dit verward met een kreupelheid. Dit had afgedaan moeten worden met lagere cijfers voor de stap en in de rubriek zuiverheid van de gangen. Een zeer goede ruiter zoals Patrick is kan als het paard ontspannen
is, met zijn grote vaardigheid en gevoel bij het rijden, het dier beter laten stappen. Dit laatste zou je ook als therapie kunnen zien om een beter bewegen van het paard te bereiken. In de top is dit natuurlijk een extra handicap bij het bepalen van de prestatie. Als je de prestatie van meer belang vindt dan de training en verbetering van je paard moet je natuurlijk niet op belangrijke wedstrijden met zo’n dier starten. Verder vind ik het geen item om je over op te winden
Aan Steven en Huub ook ik ben een kleine Belg wat doet het mij deugd om eens mijn visie bevestigt te zien worden door anderen want ik voel me hier te lande als een roepende in de woestijn alles draait tegenwoordig om het geld en hoe meer geld ze hebben hoe weinig ze het begrijpen hoe een paard in elkaar zit er is zo weinig echte horsemanschip tegenwoordig. Al die jonge paarden die overvraagd en verbrand worden maar ze zien het niet. Gelukkig zijn er nog mensen gelijk jullie die weten hoe de vork in de steel zit