Gelukkig kreeg het jurykorps bijkans de mogelijkheid zijn blunder recht te zetten, want in de FEI-videobeelden van de rit van de als tweede geëindigde Georg von Stein was duidelijk te zien dat het balletje dat hij er in een hindernis aftikte tweemaal als strafpunten en eenmaal als extra tijd berekend werd, waardoor de overwinning voor de tweede keer ten onrechte naar Eriksson ging.
Het beroep dat Von Stein binnen de vereiste vijftien dagen na Stockholm aantekende zorgde bij de FEI voor anderhalve maand wikken en wegen. De uitspraak van het FEI-tribunaal luidt uiteindelijk dat Von Stein de facto gelijk heeft, maar dat hij pro forma te laat was met het indienen van zijn klacht, namelijk later dan 30 minuten na de officiële uitslag, en dat daarom de uitslag ongewijzigd blijft. Dat de officiële uitslag pas om 21:09 online werd gezet, ruim een uur na de wedstrijd en dat Von Stein toen allang weer in de vrachtwagen op zijn ruim 1000 km durende terugreis naar Hessen was schijnt een ongelukkige speling van het lot te zijn. Schade Deutschland. En dat jullie rijder, en niet Eriksson, door deze uitspraak een finaleplaats misloopt is ook gewoon dikke pech. Volgend jaar beter!
Vanzelfsprekend is het vanachter een laptop eenvoudig de moraalridder uit te hangen. De schrijver die de hippische wereld het geweten door de strot duwt. In dat geval zou ik hier Tomas Eriksson moeten oproepen de eer aan zichzelf te houden en zijn finaleplaats aan Von Stein over te dragen. Maar eerlijk, wat zou ik doen als ik in Erikssons schoenen had gestaan? Zou ik mijn finaleplaats afstaan? Terwijl ik afgelopen zomer al feitelijk afscheid had genomen van de wedstrijdsport, vanwege een gebrek aan sponsoren. Om pas enkele weken voor het EK financiële zekerheid te krijgen van een geldschieter die mijn carrière tot en met de Wereldruiterspelen wil bekostigen. Zou ik dan ook mijn finaleticket voor de wereldbeker, waar mijn sponsor met alle egards zal worden ontvangen, zomaar uit handen geven omdat een jurycorps in Stockholm blunder op blunder heeft gestapeld? Eerwaarde lezer, ik durf deze gewetensvraag niet te beantwoorden. En ik hoef dat ook niet. En Eriksson evenmin.
Nee, het antwoord moet uit de FEI komen, die te allen tijde de sport en niet de lobby het hoogst in het vaandel dient te dragen. Waar mensen werken worden fouten gemaakt. Maar door koste wat het kost de hand boven het hoofd van een falend jurykorps te houden bewijst de FEI zichzelf, maar zeker ook de mensport, geen dienst.
Albertine Nannings
coordinator mensport