“Het wordt tijd dat we meer voor onszelf op gaan komen”, schrijft de Zweedse Grand Prix-ruiter in Tidningen Ridsport. “Natuurlijk mag een ieder zijn mening hebben en uitspreken, maar er moet ons geen gevoel van schaamte bekruipen voor iets wat we niet gedaan hebben, alleen maar omdat enkele mensen vinden dat ze de overhand hebben.”
Paardenwelzijn
“Het paardenwelzijn is heel duidelijk voor ons als ruiters, het is onze leidraad. Als een paard niet gelukkig is, kan je ook geen goede resultaten neerzetten. Ik kan mijn stallen, paarden en training elke dag laten zien, zonder me ervoor te hoeven schamen.”
“Dat de opleiding van een paard en het rijden zelf paardvriendelijk moet zijn, is duidelijk. Paarden blijven echter dieren en het moet hen ook worden toegestaan om als een paard te kunnen reageren. Ze kunnen verschillend reageren en omhoog komen, knarsetanden of hun oren naar achteren draaien.”
Kritiek
“Meestal zijn het juist de mensen zonder de kennis en ervaring die negatief reageren. Het is moeilijk om te zien dat paarden helpen juist het doel is, maar het is makkelijk om een campagne te beginnen en steeds meer mensen te verzamelen.”
“Wat geeft men de bevoegdheid om openbaar zoveel kritiek te uiten richting de ruiters?” Vraagt Kittel zich af. “Het is gemakkelijk om van een mug een olifant te maken, maar het complete gaan van het paard is belangrijker dan één onderdeel.”
Meer genieten
“Wij ruiters moeten onze paarden rijden en gymnastiseren. Het is tijd om op te staan en voor onszelf op te komen. Charlotte Dujardin zei onlangs nog: ‘Ik doe niet aan social media, ik rijd’.”
“We hebben in Zweden een bijzonder goed paardenbestand, misschien wel het beste in de wereld. Waarom daar niet wat meer van genieten? Een beetje minder bullshit en wat meer rijden; laat de computer voor wat hij is en stap in het zadel. We houden allemaal van paarden, laat dat ons verenigen”, aldus Kittel.
Bron: Tidningen Ridsport
Patrik Kittel houdt wel op een andere manier van zijn paarden (lees: financieel gewin). Met dit artikel laat hij zien dat hij op geen enkele manier met de kritiek kan omgaan en dat afdoet als onzin. Zolang hij en zijn collega’s topruiters niet inzien dat hun methoden en manier van omgang met de paarden niet deugt, gaat er helemaal niks veranderen.
Aan de ene kant heeft Kittel wel een punt maar aan de andere kant moeten zij ook rondkomen van de paarden waardoor er ook duidelijk een financieel gewin moet zijn. De paarden worden tegenwoordig steeds groter gefokt maar krijgen niet altijd de tijd om eerst goed uit te groeien alvorens behoorlijk aan het werk te zetten. Een jaar lager in het land is toch weer een jaar langer in onderhoud zonder dat deze aan het werk of voor de handel goed verkocht kan worden. Een fokker of eigenaar die er meerdere heeft is hier dan ook niet blij mee. Dit is al eens eerder aan bod geweest bij de discussie over de leeftijdsgrens in de wedstrijdsport. Natuurlijk ligt het ook per ruiter/stal verschillend hoe er met deze jonge dieren wordt omgegaan. Het blijft echter wel een feit dat als je ziet wat de jonge paarden op 3-jarig leeftijd voor de jonge paardencompetitie moeten kennen is dat al behoorlijk gereden. Echter is het wel zo dat paarden die hier duidelijk aanleg voor hebben het veel minder moeite kost, dan paarden die nu al het onderste uit de kan moeten halen om het bij te kunnen benen. Al met al is dan ook mijn mening dat een eigenaar met het hart op de juiste plaatst doet wat in het belang van het paard is. Maar we weten allemaal dat geld overal en zo ook hier een vaak een belangrijke en doorslaggevende rol heeft. Maar heeft dat ene of dat andere paard dat het op zijn bv 10e ineens niet meer deed het wel gedaan als hij langer de tijd had gekregen… wie zal het zeggen… ik heb geen idee, dat blijft toch ook gissen. Ik ben dan ook benieuwd wat een onderzoek uit zou wijzen (als het er al niet is) als je een aantal paarden zou volgen die vergelijkbaar op jonge leeftijd gereden en uitgebracht worden en paarden die pas op latere leeftijd doorgereden en uitgebracht worden op vergelijkbaar niveau. Óf en hoeveel verschil er in de uitval van de paarden zit en de blessures die in de loop der jaren zijn geweest, ontwikkeld na het behalen van hetzelfde niveau.