De Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor dierenartsen heeft een zienswijze gepubliceerd over de wolf in Nederland. De ethische commissie van de beroepsorganisatie voor veterinairen gaat daarbij in op de stand van zaken, het wettelijk kader, de ervaringen in de praktijk, ethische overwegingen en komt ook met een aantal aanbevelingen voor landelijke en provinciale overheden.
De zienswijze van de dierenartsenorganisatie luidt als volgt:
De wolf is een territoriaal dier en zal, zodra hij zich in een gebied heeft gevestigd, andere wolven uit zijn territorium weren. Wanneer de beschikbare ruimte voor nieuwe territoria beperkt raakt, zal naar verwachting een natuurlijk evenwicht ontstaan. Daarnaast is het een gegeven dat er voortdurend wolven vanuit België en Duitsland Nederland binnenkomen, omdat gevestigde roedels in deze landen nakomelingen krijgen die later op zoek gaan naar een eigen territorium. Het is nog onduidelijk hoeveel de wolvenpopulatie in Nederland nog zal groeien. Tot op heden groeit die echter aanzienlijk.
Tegelijkertijd is de schade aan gehouden dieren nu al aanzienlijk en worden dierenartsen hier veelvuldig mee geconfronteerd. Ook is er een toenemend risico op confrontaties tussen wolven en gezelschapsdieren en mensen. Daarbij veroorzaken bepaalde wolven en roedels beduidend meer overlast dan anderen. Wolfwerende maatregelen zijn noodzakelijke en nuttig maar hebben een beperkt effect. Ze lossen het probleem niet op en bovendien leveren sommige maatregelen zelf weer nadelen op. Om de wolven een duurzame positie in ons ecosysteem te bieden, de bedreiging van gehouden dieren te beperken en de situatie niet te laten escaleren, is het volgens de KNMvD noodzakelijk om op korte termijn verdergaande maatregelen te nemen.
In verschillende regio’s in Europa lukt het om in zekere harmonie met wolven samen te leven. Dit is onder andere bereikt door het actief monitoren van de dieren, het zenderen van wolven en het beheersen van populaties door selectief in te grijpen bij roedels die zich specialiseren in het bejagen van vee. Roedels die geen risico vormen voor vee en mensen worden met rust gelaten, zodat zij hun territorium blijven verdedigen en op natuurlijke wijze de instroom van mogelijk problematische individuen beperken.
Op basis hiervan heeft de KNMvD de volgende aanbevelingen voor de landelijke en provinciale overheden, die belast zijn met de ontwikkeling van wolvenbeleid.
- Het implementeren van een monitoringsprogramma
Het zenderen en volgen van wolven kan waardevolle inzichten opleveren in hun gedrag, territoriumvorming en interacties met vee en mensen. - Betere samenwerking met buurlanden
Intensiever overleg met België en Duitsland over het beheer van de wolvenpopulatie kan bijdragen aan een gezamenlijk en effectief beleid, waarbij ten behoeve van dat beleid deze als één en dezelfde wolvenpopulatie wordt gezien. - Het optimaliseren van wolfwerende maatregelen
Het nemen van de juiste wolfwerende maatregelen blijft een punt van aandacht. Hierbij zal ook meer onderzoek moeten worden verricht naar de effectiviteit van bepaalde maatregelen en de impact op het welzijn van zowel gehouden dieren als wilde fauna. - Gericht ingrijpen in plaats van algemene afschot
Het zonder onderscheid afschieten van wolven die de Nederlandse grens oversteken is geen duurzame oplossing. Een beleid dat gericht is op het onderscheiden van probleemwolven of -roedels en niet-probleemroedels draagt bij aan een evenwichtige en ecologisch verantwoorde omgang met de wolf. - Op deze manier kan Nederland op een verantwoorde en effectieve wijze bijdragen aan een duurzaam beheer van de wolvenpopulatie in Europa. Voor het realiseren van werkbare en afgewogen maatregelen die op voldoende draagvlak kunnen rekenen, is het van belang dat relevante maatschappelijke organisaties en betrokkenen in de beleidsontwikkeling worden meegenomen. Overheden zullen bovendien voldoende financiële middelen moeten vrijmaken om een succesvol wolvenbeleid te ontwikkelen.
Lees het gehele standpunt over de wolf hier
Bron: KNMvD