“De JOC ondersteunt geen inhouding op het prijzengeld om een bonus voor fokkers te financieren”. Zo luidde de eenregelige domper, die de vereniging van springpaardeigenaren vorige week uitdeelde. Het leek me een goed idee om deze week maar eens bij een aantal eigenaren zelf te rade te gaan. Denken Ludger Beerbaum, Paul Schockemöhle en Eric Berkhof er ook zo over?
“Fokkerspremies, ja!”, zegt Ludger Beerbaum. “Maar ik vrees dat alleen een percentage van het 5*-prijzengeld het probleem van teruglopende aantallen veulens niet oplost. Als fokkers ermee ophouden, is dat niet omdat er geen fokkerspremies zijn. En ook niet omdat er geen passie of enthousiasme meer is. Dat is omdat de kosten de afgelopen jaren te hoog zijn geworden. De veterinaire kosten, het hele inseminatieproces, de administratieve kosten. Dan komen sommige fokkers op een punt dat ze zich achter hun oren gaan krabben.”
De hippische economie heeft een probleem
Dat de hippische economie een probleem heeft, ziet ook Ludger Beerbaum. “Aan de ene kant komen er steeds meer 5*-concoursen, soms zelfs drie in één weekend. Iedereen wil daar rijden, die concoursen zitten bomvol inschrijvingen. Aan de andere kant, bij de fokkerij, daar waar de paarden van de toekomst worden gemaakt, zie je de tegengestelde ontwikkeling: teruglopende aantallen geboren veulens. Niet moeilijk om je voor te stellen waar dat op een gegeven moment op uitdraait.”
‘Dit moeten we fundamenteel en diepgaand bespreken’
“Nogmaals: ik vind het een goed idee om een percentage van het prijzengeld op 5*-niveau te reserveren voor de fokkers. Maar we moeten breder kijken naar deze problematiek. Want dit is complex. Dit is iets wat we met alle betrokken partijen fundamenteel en diepgaand moeten bespreken. En dan kom je bij fundamentele vragen. Zoals: wordt het toppaard gefokt of door opleiding gemaakt?”
Ratina en Greya
“Ik ken collega’s die zeggen: de sterren worden geboren. Daar ben ik niet zo van overtuigd. Als ik bij mezelf mag blijven: Ratina. Als Piet Raijmakers niet op het juiste moment op de juiste plek was geweest, was die merrie nooit een superster geworden. Iedereen spreekt nu vol bewondering over Greya, maar wát als daar niet zo’n unieke match met Kent Farrington was ontstaan?”
‘Hidden champions’
“Ik geloof dat er heel veel ‘hidden champions’ zijn, die gewoon de kans niet hebben gekregen. Niettemin: als dan zo’n succes wél ontstaat, krijgen ruiters en eigenaren hun investeringen terug, terwijl er met de fokker op dit moment niet genoeg rekening wordt gehouden. We moeten de basis van de sport, de fokkerij, versterken. Anders is de situatie niet duurzaam en hebben we een probleem, dat is absoluut zeker.”
Motivatie en betrokkenheid
Ook Eric Berkhof heeft er geen enkele moeite mee, als van het prijzengeld op 5*-niveau een percentage zou worden afgedragen aan de fokkers. “Lijkt mij een goede zaak, om de fokkers een stukje motivatie en betrokkenheid te geven”, aldus de werkgever van Kim Emmen. “Ik zeg er wel bij: dit is maar één aspect aan het verhaal. Wat mensen vergeten, of misschien niet weten, is hoe enorm veel geld het kost om een paard op 5*-niveau te krijgen. Wie in de paardensport zijn brood wil verdienen moet het echt niet doen om het prijzengeld; daarvoor zijn de kosten gewoon veel te hoog. Uiteindelijk is het de paardenhandel, die bij de professionals het brood op de plank brengt.”
Springpaardenfonds
Berkhof vindt dat er méér moet worden gedaan om de basis van de paardensector te betrekken bij de top. “Helaas houdt het Springpaardenfonds binnenkort op te bestaan. Maar het principe daarvan is heel goed: jonge, talentvolle paarden inbrengen in een constructie van fokker, ruiter en een groep investeerders. Dan kan de fokker nog voor een stukje eigenaar blijven, je verdeelt de risico’s en zo kun je samen sportief én financieel succes beleven. Dat lukt natuurlijk niet met elk paard, maar het SFN heeft met Europees en wereldkampioen Zenith SFN en met Grand Prix-winnaar Aquila SFN bewezen dat zo’n constructie kan werken.”
’s Werelds succesvolste fokker
Tot slot komt de onbetwist succesvolste fokker ter wereld aan het woord: Paul Schockemöhle. Op zijn Mecklenburgse stoeterij Lewitz worden jaarlijks tussen de 700 en 1000 veulens geboren. Maar er lopen elk weekend ook honderden PS-paarden in de internatonale sport, Schockemöhle is met afstand de fokker met het grootste aantal 5*-paarden op zijn naam. “Als dit idee werkelijkheid wordt, wat ik betwijfel, dan denk ik dat ik degene ben die er het meeste van zal profiteren”, zegt de 81-jarige paardenprofessor uit Mühlen. Maar Schockemöhle is ook de eigenaar van een flink aantal toppaarden. “Een klein deel van het prijzengeld op 5*-niveau zou een goede stimulans voor de fokkers zijn. Maar ik geloof niet dat degenen die dit moeten uitvoeren erg enthousiast zullen zijn. Als het een regel wordt en iedereen doet mee, doe ik natuurlijk ook mee.”
In een serie blogs pleit voormalig Horses-hoofdredacteur en HorseTelex-directeur Dirk Willem Rosie voor fokkerspremies. Dit is de vierde aflevering van de serie.
Lees ook: