Neem nou Ironman (Ferro uit de LT-merrie Anne). Het KWPN vond ‘m op de afgelopen hengstenkeuring niet goed genoeg. Wel héél gek hoor, wat een geweldenaar. Maar tegelijk is dat ook weer geen enkel probleem, want nou gaan er gewoon Nederlandse fokkers dekken bij de Oldenburgs goedgekeurde Ironman.
Wat dat betreft kunnen de stamboeken net zo goed het voorbeeld van Hannover volgen. Gewoon alles goedkeuren wat de baan rondkomt. Wel even tussen de benen kijken of daar nog ballen zitten.
Door alleen maar te selecteren op gezonde, duurzame en werkwillige paarden, die graag met hun ruiter aan de slag gaan, verdienen stamboeken zelfs het respect van de overgrote meerderheid van de bevolking die niets snapt van paardensport. En waarvan een deel het maar idioot of decadent vindt dat wij kunstjes doen met paarden.
Het KWPN is trendsetter. Het ging de wereld voor bij het terugdringen van hoefkatrolontsteking. In het begin van mijn carrière volksvijand nummer 1. Nu hoor je er niemand meer over. Dus zou ik hier ook een lans moeten breken voor de KWPN-strijd tegen osteochondrose. Maar ik breek mijn lans voor de redelijkheid. Paarden worden kreupel aan hun weke delen. Is er al een fokwaarde voor slechte rijerij? Díe zou pas informatief zijn.
Het punt is niet dat het KWPN oc wil terugdringen. Het probleem is dat de praktijk – fokkers, veulenveilingen – met de cijfertjes aan de haal gaat. Een hengst die jarenlang aan de top van de sport stond wordt nu plotseling dubieus omdat hij een matige oc-fokwaarde heeft. Bij een buitenlandse crack dekken wordt nu best wel een dingetje, want – oh jee! – zijn oc-status is onbekend.
Wie bij het KWPN in het gevlij wil komen creëert binnen drie generaties een paard met een oc-waarde van 106, dat minder aanleg heeft dan zijn Belgische of Oldenburgse soortgenoot en dat een even grote kans maakt om dood te gaan aan koliek.
Voor veel stamboeken is selectiedruk – het scheiden van kaf en koren – dé reden van bestaan. Maar bij het weggooien van het badwater is het wel de bedoeling dat de baby de wasbeurt overleeft.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur ()
Inderdaad, er zijn veel kapot gereden paarden, maar ik kan niet zeggen dat de stamboeken daar geen aandeel in hebben. Kijk eens wat er van een jonge hengst gevraagd wordt. Als je zuinig bent op je paard en je wilt er lang plezier van hebben, dan moet je er niet van vragen wat er bij het keuringstraject gevraagd wordt en wat er daarna allemaal volgt om te laten zien dat je zo’n goede hengst hebt… Als je hoort dat de hengsten als 2-jarigen al ingereden worden, omdat ze móeten preseteren. Een goede keurmeester (paardenmens) herkent een goed paard toch wel, ook als hij geen kunstjes kan en liefst als hij zo uit de wei getrokken wordt. Niet geprepareerd, geen ophitsende muziek en geen aanjagers, dan zie je pas wat je echt hebt. Als zo’n dier een jaar of vijf is, is het vroeg genoeg om er iets van te vragen, met de nadruk op iets.
Met de gezondheid is het deels wijsheid en deels geluk. Geen gekke dingen van een jong paard vragen, veel de wei op (ook hengsten!) en proberen te zorgen dat koliek niet aan de orde komt.
Er zijn paardenmensen die helemaal niet meer met goedgekeurde hengsten dekken, maar gewoon een eigen hengst zonder goedkeuring gebruiken en daar hele leuke paarden mee fokken die voor de massa te rijden zijn en leuk meedoen in de sport. Je kunt wel een GP paard fokken, maar niet iedere ruiter kan GP rijden en die zijn toch echt in de meerderheid.
wat was ook al weer de doelstelling van het KWPN ?
Mijn ervaring is dat de meeste jonge hengsten in de wei verongelukken, ze gaan niet heel zachtzinnig met elkaar om, met attactie tot gevolg. Maar dat is geen reden om ze maar binnern te houden. Verder is allereerst de eigenaar verantwoordelijk hoe hij met de jonge paarden omgaat. De grootste druk komt vanuit de handel en niet eens vanuit het keuringstraject, immers de wissels moeten er toch op 6-jarige leeftijd wel in zitten. In hengstenselectie en ibop wordt datgene gevraagd wat bij de leeftijd past. Een enkele keer heb ik meegemaakt dat tijdens die proeven de ruiter wordt gemaand om zich te matigen. Maar wat er vervolgens thuis gebeurd?
Als fokker of opfokker heb je verder geen keuzemogelijkheid wat oc-ocd betreft. Ze móeten gewoon gezond zijn. Tot in het extreme toe. De eisen voor Engeland en V.S. zijn buiten proporties. Dus als fokker heb ik geen enkele tolerantie met een negatieve ocd-fokwaarde. De grens ligt op 96. Dus is het dan zó erg om een ongezond kind met het badwater weg te kieperen? Want gelukkig zijn er tientallen hengsten met een positieve fokwaarde.Zowel op ocd als op vele andere kenmerken.
Adri, wat ik er van zie is dat jonge paarden geen tijd krijgen om kracht op te bouwen. Fokkers en kopers willen “bergop” zien en dat wordt via trucage getoond. Paarden die hun voorbenen extreem optillen, maar niet omdat ze achter dragen, daar hebben ze de kracht ook niet voor. Het is een heel traject om een evenwicht van 3/5 op de voorhand naar horizontaal en 3/5 achterhand te krijgen. Daar moet je tijd voor nemen, zeker nu de paarden langer gelijnd zijn. Ik heb al diverse jonge paarden gezien die van voren een leuk plaatje geven voor de fokker, die naar spectakel in de benen zoekt (want dan schijnt het een topper te zijn), maar de beestjes hadden ruggen als badkuipen. Gaan straks de export in en hoor je niks meer van, omdat ze achter de schermen teveel mankeren. Hoe vaak hoor je tegenwoordig niet dat paarden kissing spines hebben? Ik vermoed dat dat komt omdat er teveel van gevraagd wordt en de ruggen daar nog niet sterk genoeg voor zijn. Als je bij opfokstallen berichten ziet dat de paarden van 2 naar binnen worden gehaald in het najaar en dat ze in het voorjaar wel anders zullen tonen omdat ze dan ingereden zijn en klaargemaakt moeten worden voor de hengstenkeuringen dan zakt mijn broek af en vraag ik me af waar we mee bezig zijn.
Een wissel springt een paard in de wei ook, geen probleem, alleen niet gelijk verwachten dat het dan ook hoog van de grond gedaan wordt.
De laatste zin (weggooien badwater, maar de baby moet overleven) van DWR spreekt mij aan. Immers gezondheid is heel heel erg belangrijk maar talent en kwaliteit is voorwaarde om ook optimaal profijt van die goede gezondheid te kunnen hebben. En…..talent en kwaliteit kun je zeker ook bij onze Duitse- en Belgische hengsten vinden en daarbij komt nog dat de oc-fokwaarde maar een deeltje van de gezondheid is van een paard…….terwijl in de sport juist talent en kwaliteit alom bepalend zijn. Tja hoofdzaken en bijzaken van elkaar scheiden is essentieel bij kaf van het koren scheiden en kan ik aldus de inhoud van dit artikel van DWR van harte onderschrijven.
Adie,
Kant en klare onzin,er gaan veel paarden richting engeland die niet goed zijn,Amerika kan ik ook voorbeelden van geven,het probleem met Amerika is,dat als een paard er eenmaal is en goed presteerd,men ook oogkleppen op heeft.Maar wordt het paard gekocht en geexporteerd dan wil men het uiterste vragen en zekerheid hebben,wat normaal is.En dat veel hengsten sneuvelen in de wei,is onzin.Ik doe al 25 jaar gemiddeld 8 hengsten opfokken per jaar,het probleem is de mens,de eigenaars teveel paarden en /of te weinig tijd willen besteden met hun jonge spul.Goed dat er uitvallen ook dat lijkt me logisch,mbt oc/ocd maar waardoor,telang opgehokt teveel brok,verkeerde brok enzovoort.Buiten bewegen das het beste.Ik kocht een 2 jarige op markt,ocd in knie,de foto s lieten zien grote ocd en donkergrijs veld dus groot diep gat,ik heb hem laten opereren,omdat het paard heel ruig sprong,twee jaar later zadelmak gemaakt ,en gaan rijden ,en direct verkocht,6 mnd later naar engeland verkocht ,nu loopt de prof ruiter erachter om te kopen,maar zijn knie is op de foto niet helemaal goed,maar dit paard had karakter en wilskracht.Waarom dekken we dan met hengsten die(ik noem geen namen)bij het kwpn vanwege hun internationale top prestaties op latere leeftijd goedgekeurd werden,maar in de jonge jaren niet gekeurd werden bij kwpn vanwege rontgenlogische afwijkingen of problemen.Weet jij het ,ik wel euros noemt men dat .Ik heb zelf door de jaren met een enkele hengst gedekt uit mijn opfok,die een chip of ocd had,en bij de nakomelingen niet aanwezig was,top gezond.Zeg het maar.Als de garantie bestond gezonde merrie en gezonde hengst is gezond veulen dan hadden we al jaren geen oc/ocd meer gehad.Dus als ik goed begrijp hebben alle paarden bij de handelstallen die over de wereld handelen een positief en gezond koopadvies,dacht het niet,een goed paard met veel kwaliteit laat men niet staan om een chip of ocd.Hoeveel 1,5 jarige hengsten zijn geopereerd aan ocd en toch aangeboden voor de hengstenkeuring.Zolang er geen duidelijke afspraken komen of een databank waarin verplicht wordt geopereerde paarden in te vermelden of in paspoort,dan blijft het gissen,maar als dit er ooit komt ,dan gaan we een heel ander beeld krijgen.Holstein heeft toch ook hengsten die oc of ocd door geven,en toch vanwege prestaties gebruikt men ze.
Sorry Adie moet Adrie zijn
Niet alleen mijn naam is fout in je verhaal JW, tot 2x toe zelfs
aan Irene zou ik willen zeggen je hebt 100 procent gelijk in je artikel n 1 Maar wat er zo schrijnend is achter jouw verhaal dat 85 procent het niet begrijpt wat je doelstelling is en maar verder doet zelfs gerenommeerde mensen die een heel leven in de paarden zitten beginnen veel te vroeg en ook omdat de stamboeken niet het gezond verstand hebben om alles een jaar op te schuiven en aan 4 jaar die’ kinderen’ naar de keuring te laten gaan. Vind ik erg heel erg
Voor mij zijn voor een stamboek de voornaamste redenen van bestaan,het gedefinieerd ras zuiver houden en proberen het voortbestaan er van veilig te stellen.Met ras bedoel ik hier dan wel de natuurlijke oude en jongere inheemse rassen,dus de echte paardenrassen. BWP,KWPN,NRSP enz zijn geen echte rassen want zij steunen niet op oude natuurlijke inheemse rassen en zijn eigenlijk in het leven geroepen ten behoeve van de sport.Men is dus eigenlijk tussen haakjes een ras beginnen fokken zonder er al te veel voorwaarden en afstamming aan te verbinden.De voornaamste vereiste is in deze stamboeken de kwaliteit voor een bepaalde discipline in de paardensport.In deze stamboeken kan men dus moeilijk spreken van het ras zuiver te houden,men spreekt hier dus van open stamboeken.Als de paarden goed zijn voor de discipline worden ze toegelaten en soms wegens diverse andere redenen ook niet toegelaten.Op zich is daar niets mis mee, ware het niet dat de scheefgroei (onder druk van de euros) in deze stamboeken er een ware warboel heeft van gemaakt.Men heeft het fokken naar een super wetenschap verheven en doet alsof men universitair moet zijn om een goed veulen te kweken.En dat mag enkel met door de mens uitgezochte zogenaamde goedgekeurde hengsten en elite merries.De spreuk fokken is gokken is allang taboe. Dat fokkers proberen het percentage goede sportveulens zo hoog mogelijk te houden en dat ze proberen zo gezond mogelijke veulens te kweken, is een goede zaak. En, daar is uiteraard veel ervaring en kennis voor nodig.Alleen vrees ik dat er met de huidige manier van doen en werken, vele kampioenen nooit worden geboren en dat er heel wat genetisch materiaal verloren gaat.En dit is misschien nog erger dan het kind met het badwater weggooien.
Ik kan niet anders dan het helemaal eens zijn met Dirk Willem Rosie
“Voor de inschatting van de sportaanleg hoef je dus niet bij een stamboek te zijn.”
Exact, waarbij ik “hoef” liever vervangen zie door “moet”.
Het zijn eigenlijk twee gescheiden werelden, kijk maar naar de overlap. Hoeveel goedgekeurde hengsten doen het goed in de sport ? En dan bedoel ik niet die hengsten die eerst niet goedgekeurd worden, het later in de sport goed gaan doen en dan “plots” wel opeens goedgekeurd worden ?
Het stamboek moet keuren en selecteren op “gezond van lijf en leden en tussen de oren”.
Of het dan wel of geen sportpaard wordt is dan eigenlijk niet relevant, want dat is uiteindelijk het besluit van de eigenaar.
–
Maar nee, de jonge paarden moeten zo snel mogelijk maximaal scoren in de “Verden circus piste” of de variaties daarop. Want “kassa” voor t knol, en de rietjes.
Het liefst 8-9 jaar en al GP lopen. Wederom kassa, zeker voor de wat minder gezonde paarden die met wat trucwerk op dat niveau zijn gebracht. Dat is dan een mooi “exportproduct”.
–
De aantallen gezonde en kansrijke paarden die in deze “muntenmallemolen” worden doorgedraaid is te gek voor woorden. Je wilt ze ook niet eens meer gratis hebben. Rug en pezen kapot, en gestressed in de kop. Doodzonde, maar goed die ene “klapper” maakt een boel verlies weer goed.
Toch ?