Net als een airbag in een auto is een airjacket ontworpen om zich op te blazen en bescherming te geven als de ruiter van zijn paard valt. Het blijkt alleen dat de effectiviteit hiervan als het paard op de ruiter valt erg beperkt is.
In het onderzoek in het Britse Transport Research Laboratory werd de effectiviteit van de airjackets getest. Zowel de BETA 2009 Level 3 bodyprotector als het airjacket werden getest.
Tijdens de tests werd er een paardenkadaver op een crash dummy laten vallen en bij beide vesten werd de beweging in de borstkas gemeten, waarmee het risico op serieus borstletsel voorspeld kan worden. Het mogelijke letsel kan bestaan uit minimale of grote beschadigingen van de aorta en andere (slag)aders of breuken in ribben of borstbeen die uiteindelijk kunnen leiden tot verstikking van het slachtoffer.
De tests lieten zien dat het airjacket voor een lichte reductie van de druk op de borstkas zorgt waarmee het risico op borstletsel verminderd van 94% naar 81%.
Ondanks deze cijfers is er nog steeds een kans dat de ruiter ernstig letsel overhoudt aan de val omdat er in de tests niet werd meegenomen of het airjacket de ruiter ook beschermd tegen de klap tegen de grond.
Hoewel de resultaten een positief beeld geven van het airjacket met betrekking tot de vermindering van borstletsel moet er nog meer onderzoek naar gedaan worden. De testresultaten zijn nog niet compleet genoeg om een volledig beeld te krijgen van de veiligheid van het airjacket, volgens een woordvoerder.
Bron: horsetalk
Een Airjacket is een valbeschermingsproduct en niet een bodyprotector zoals de traditionele schuim vesten. Hij absorbeerd je val waardoor de kans op letsel kleiner wordt. Impact van buitenaf kun je beter beschermen met een gewone bodyprotector.